من ۱۸سالمه نسبت به سنم خیلی بیشتر میفهمم و کلا هیچ کدوم از کارام و رفتارام شبیه هم سن و سالام نیست
اهل رابطه احساسی و به قول این جوونا رل هم نبودم و نیستم چون برام خنده داره فقط وقتمو میگیره
اما چندوقتی هست یکی تو فکرمه بهش علاقه دارم اسمش عشق و اینا نمیذارم چون اعتقادی به عشق ندارم
سعی کردم از ذهنم بیرونش کنم اما نمیشه
هرجا میرم اون جلو چشمامه
رفتارش اخلاقش حتی ضعفاشو هم دوست دارم
نمیدونم چرا جذبش شدم نمیدونم چرا تو فکرمه
خانواده خوبی دارن از همه لحاظ عالی هستن شرایط خود پسره هم خیلی خوبه اخلاقشو دوست دارم ولی این یه علاقه یه طرفه هست اون منو نمیشناسه
دلم نمیاد از فکر و ذهنم بیرونش کنم با اینکه کنارم نیست اما حال دلمو خوب کرده افسردگی ازم دور کرده برام مهم نیست با من ازدواج میکنه یا نه فقط میدونم خوشبختیش حال منو خوب میکنه
بنظرتون با این حس چیکار کنم؟دختری هم نبودم که احساسی باشم در واقع احساس از من دوره به شدت بی تفاوتم بمب بترکه من اخم نمیکنم چون برام مهم نیست اهل ابراز احساساتم نیستم ولی اولین باره حال دلم با یه آدمی خوبه
چیکار کنم؟
