سلام دوستان. من ۱۸ سالگی بخاطر بحث با برادرم ازدواج کردم الان ۲۱ سالمه شوهرمو نمیدونم دوست دارم یا حس وابستگی .اولای ازدواجم انقد باهام خوب بودن تا زمانی که من از جیب شوهرم مواد پیدا کردم به هر کدوم از اعضای خانوادش گفتم میگفتن به ما چه یه مدت قهر کردم.دیگه از روزی که قهر کردم روز خوش ندیدم همشون باهام سر جنگ دارن با حرفاشون آزارم میدن.حتی روز عروسیمم حالم خوب نبود میخواستم از ارایشگاه برگردم خونه و جدا شم اما چون بکارت نداشتم ترسیدم .الان یکساله خونه خودمم.تو حیاط پدرشوهرم تو یه اتاق ۳۰ متری زندگی میکنم قبلا ظرفام و لباسامو خونه پدرشوهرم میشستم اما منو از خونش انداخت بیرون الان تو سرما حتی اگه برفم بیاد باید تو حیاط بشورم.یبار خونه تکونی کردم روز بعد بهم تهمت دزدی زدن .شوهرم میگه ساکت باش چیکار کنم بزرگترن.اما خب خسته شدم تا کی باید تحمل کنم نه میاد بریم یه خونه دیگه نه حداقل یکم ازم دفاع کنه هیچی.محبت نمیکنه بهم هرکار بخواد انجام میده.منم مهم نیستم همش لج میکنه یبار ابجیش گفت داداشم مجبوره تورو نگه داشته بخاطر مهریه الان نمیدونم جدا شم یا نه چون خانوادم مخالف جداشدنم هستن ..به نظرتون چیکار کنم؟
جدا شو...
حتی نیاز های اولیه یه زندگی ساده رو هم همسرت نداره
با این خانواده عتیقه اش!
خانوادت راضین تو زجر بکشی
اگه معتاده جدا شو بعدشم برده نگرفتن که بگو خونه جدا میخوام
تو این سن چرا باید عذاب بکشی با مرد معتاد؟ برگرد خونه بابات یه کار پیدا کن و درستو ادامه بده
واااای انگار من هستم اینارو نوشتم منم تجربشو داشتم حتی حامله بودم همه لباس هارو توسرما بادست میشستم خیلی دوران سختی بود
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
