🌷شعرهای من،،،

 هر چه آمد به سرم تا به ابد پای شماست

سر پر شورودلم عاشق و شیدای شماست

حاصل عشق به جز درد وغمش چیست مگر

تخت وبختم فقط بسته به رویای شماست

هر چه دادند به من در نظرم بود حقیر

کل دارایی من صورت زیبای شماست

هیچ منظر نبَرد هوش ز سر تا سر من

چشم چون خیره ی آن قامت رعنای شماست

روح و جان تازه شود  بانظر گوشه ی چشم

اینهمه لطف وکرم از دل دریای شماست

 من نوشتم غزل ازعشق  تقدیم شما

همه ی حرف من از شعر، الفبای شماست

#نازبانو

گاهی خیال می کنم از من بریده ای

صیاد دل شدی ولی از من رمیده ای

هردم نگاه میکنی زمن و نیستم چرا

باید بیان کنی که از من چه دیده ای

هردم فراری از من و اشعار من شدی

شعری به جز ثنای تو ، از من شنیده ای

توشاه بیت غزل‌های من شدی چه سود

صد حیف چشم بستی زمهرم ندیده ای

وصال عشق تورا به جور نمی خواهم

 بگذار خیال کنم رویایی واز سر پریده ای

نازبانو

 دیدنِ رویِ تو در خویش زِ من خواب گرفت

رخ زیبای تو از چشم ودلم تاب گرفت

همچو مهتاب بلرزد پس حوض دل من

کاش میشد که به زیبایی توقاب گرفت

تویی آن منظره ی باکره ایمن ز بلا

میشودازدم توچون نفسی ناب گرفت

 دیده ام خواب خوشی وَ در آن مدهوشم

 دست من رفت سما خوشه ی مهتاب گرفت

تو به اعجاز خداوندی من نزدیکی

معجزه میشود،از گوشه ی محراب گرفت

#نازبانو

تامل کن رفیق من،بیا حالم تماشا کن

زبانم تلخ وگس،آری؛مرنج با من مدارا کن

منم پس داده ی تاوان،ز بازی های این دوران

جراحت های من کاریست،طبیبم شو مداوا کن.....

#نازبانو

 موج می داند ملالِ عاشقِ سرخورده را

طعمه ی توری فریبد ،ماهی آسوده را

 گر به دستت گوهری داری ندانی ارج او

عافیت را قدر فهمد، از مرض  آزرده را

هر که تا ناخورده زخم از رفیق نارفیق

کی بداند قدرِ  یار شیر پاکی خورده را

من پر از زخم ،  دلم درد آشناست

 مادر از کف داده داند ،دردِمادر مرده را

#نازبانو

صفائي بود ديشب با خيالت خلوت ما را

سر آغاز است نام تو ز اول صحبت ما را

به غایت دلربایی تو،خدا را بر خلقتش نازد

که مهرت بر دلم افزوده سنجد عصمت ما را

شبی با تو نشستن تا سحر  در بزم مهرویان

فزون  ومفتخرسازد به شاُن و شوکت ما را

چنان جانی به جان من  که یقین گشته باورها

 به پیشانی نوشته با تو هم ،این خلقت مارا

من آن  دلداده میگردم به راهت میشوم قربان

قدم بر دیده بگذاری پذیری دعوت ما را

#نازبانو

خون دل می خورم از داغ غم هجرانت"

به کجا رفت ؟چه شد؟ اشتیاق پنهانت

حرفهایت همه از ذوق ِشوق ماندن بود

پس چه شد شور زاعماق دل سوزانت

 راستی یادت هست دم زدی از عشقت

گفته بودی شده ام هم جهان هم جانت

 شعر دلداده گیِ چشم و غزل میخواندی

گم شدی نیست نشان، از شررچشمانت

تیغ بی مهری خودرا ، چه گرفتی به گلو

من که خود دست کشیدم زپس دامانت

 بارها آزردی،، روح پر زخمم را

چه کسی بیشتر از من شده بود خواهانت؟

تو دروغین بودی ،ز چه باور کردم

لعنت من به خودت ،به دلت ،،عنوانت

من به زاری دلم دست بردم به دعا

جای اشک خون ببارد ز دل  گریانت

" ز دستم بر نمی‌خیزد که یک دم بی تو بنشینم"

دلم خون است جای تو فقط  عکس تومی بینم

من این درد جدایی را به صدها شیوه میگویم

میان بیت وهر مصرع از این احوال غمگینم

نه روزم بی تو روزاست و نه شب فکر سحر دارد

چونان تلخم که گشتم سیر ازاین دنیای شیرینم

همه دنیای من بودی ز بعد رفتنت اینم!!

 ببین، دستم شده خالی ،ندارو زار و مسکینم

هنوزم بی نفسهایت هوای خانه م مرگ است

لباس از شب به تن دارم بر این اندوه دیرینم

سرم خالی شده اما فقط یاد تو بر یاد است

خیالت می پرستم من شدی هم  دین و آیینم

به جور ظالمان ماندم همیشه بی تو ویرانه

بگردد خانه اش ویران ،شده هر آن نفرینم

منم قربانی عشقت ،دوباره میشوم احیاء

اگر عطری بپیچد از تنت، بر گرد بالینم

#نازبانو

خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست

دل به دریازده ام فکر سر انجامم نیست

همه ی روز و شبم پر شده از عطر تنت

غیراز وصف رخت  ذکر به ایامم نیست

تا که روشن بکنم دیده به زیبایی تو

همه تن چشم شدم،عضوبه اندامم نیست

تا شوی هم نفسم ترک نفسها کردم

دور ماندم زهمه ،دوست واقوامم نیست

گوش  من پرشده از زمزمه ی پشت سرت

ترس از دشمنی و طعنه زدشنامم نیست

گر نباشی به چکار آیدَم این زیبایی

دیده ام کور شودتا که دلارامم نیست

#نازبانو

چو بخندی همه ی سال بهار است گلم

 نگهت آیه زچشمان خمار است گلم

تپش قلب منی بی تو وجودم خالیست

من سراسر همه ام با تو قرار  است گلم

رخ زیبای تو ماهیست به شبهای دلم

گر نباشی همه جا تیره وتار است گلم

پاره ای از جگرم، ای تپشِ هر نفسم

گر بخندی غم دنیا به کنار است گلم

از طنین ضربان نفست می رقصم

 تپشِ قلب تو آواز سه تار است گلم

دخترم صورت تو آیه زالطاف خداست

مادرت عاشق این حُسن ونگار است گلم

#نازبانو

دل می سپارم راه تو،آواره ی دیدار تو...

دلتنگ رویت مانده ام،ای ماه من بر من درآ

عاشق شدم با روی تو،افسون شدم بر موی تو

مهجور کویت مانده ام،ای ماه من برمن درآ...

مغموم ومجنون گشته ام،لیلاکجا جویم تو را

روزم به ظلمت مانده ام ،ای ماه من بر من درآ

هجرت نکن از خانه ام،آتش نزن کاشانه ام

بی عشق ویران مانده ام،ای ماه من بر من درآ

نازبانو#

گاهی خیال می کنم از من بریده ای

صیاد دل شدی ولی از من رمیده ای

هردم نگاه میکنی زمن و نیستم چرا

باید بیان کنی که از من چه دیده ای

هردم فراری از من و اشعار من شدی

شعری به جز ثنای تو ، از من شنیده ای

توشاه بیت غزل‌های من شدی چه سود

صد حیف چشم بستی زمهرم ندیده ای

وصال عشق تورا به جور نمی خواهم

 بگذار خیال کنم رویایی واز سر پریده ای

برادر جان نگاهت خوب و زیباست

دو چشمانت عجب شهلا وگیراست

هزار الله اکبر  بر قامت تو

که چشمم بر کف آن قد وبالاست

بسان سرو بزرگ و استواری

دلت واسع همانند یه دریاست

مثال از کوه ،می مانی برادر

که پشت خواهری تکیه بدانجاست

سخن میگویی ،از عشق وارادت

تمام حرف تو از عشق زهراست

شدی داماد برازنده وَ رعنا

فدایت میشوم ! این حق رویاست

#نازبانو

 اندکی غم داشت چشمانِ تو ، حالا بیشتر

زخم ها افکنده  بر جانِ دلم چون نیشتر

وعده ی عشقت برایم شد سرابی خوش نما

هر چه راندی از نگاهت من شدم درویش تر

من که احیا می شدم در هر دمی از عطر تو

روحی از جانم برون شدچون نگشتی خویش تر

درد دوری آتشی زد جسم و جانم را بسوخت

محو گشتم  نقطه ی کور ی شدم از پیش تر

از بلا وهم قضا،هر چه گویم بر سرم آمد ز تو

 گوچه می خواهی مرا؟ از این هم دل ریش تر

هر چه را من شعر کردم نیشخندی چون زدی

برتمام حرفهایت نیش زهری بودوحالا نیش تر

نازبانو

خنده ات طرح لطیفی ست که دیدن دارد

بوسه ممنوعه شود  شوق چشیدن دارد

هر چه با عشوه بیایی به سروعده ی عشق

ناز وطنازی یت ای یارخریدن دارد

بی سبب نیست که زیبایی خود پوشانی

زلف رقصان شده  در باد چه دیدن دارد

من شوم معجزه ی عشق ،تومسیحا گردی

  روح چون طالب یار است دمیدن دارد

بدی عشق چو گفتند نشو خام خیال

قصه بی عشق مگر جای  شنیدن دارد

#نازبانو