28سالمه یه پسر دوساله دارم همسرم کارش یجوریه بیست روز یا بیشتر خونه نیست طبقه بالای خونه مادرشیم پنج ساله سبک زندگیم شده این که هروقت رفت بیام خونه مامانم از وقتی پسرم اومده گیر دادناش که تو فقط میخوای بچه رو مامانت اینا ببینن شروع شده میدوننم کار مامانشه خونه هم بمونم باید مامانمو ببرم که صدای پایینیا بعد دوروز درمیاد خسته شدم خیلی مسائل دیگه هم هست که طولانیه یعنی هیچی تو زندگی من نیست که بخوام دلخوش باشم بهش هیچی فقط پسرم اونم که همین الآنم دارم تنها بزرگش میکنم
کارش چجوریه؟ میتونه شرایط کاریش رو تغییر بده؟
باهاش برو محل کارش خونه بگیر
نرو
برو قطعا
برو شهر محل کار همسرت. این شکل زندگی واقعا معنای زندگی مشترک نداره
خب همسرت ینی هیچ نکته اخلاقیمثبتی نداره؟
چرا همیشه میری خونه مادرت؟تنهایی مگه چشه.البته منظورم همیشه نیستا.ی وقتایی
خب یعنی نمیتونی تنها بمونی ؟
حتما باید مامانت باشه ؟
نرو.
ینی چی چطورتوبچت شب وروزکناراونان حالایه چندروزبری خونه مامانت صداش درمیادصددرصدتحریک شده وگرنه مردااهل این خاله زنک بازیانیستن اینوتوگوشش خوندن
خوب کم کم عادت کن خودت خونه بمون ، پایین تونم ک مادر شوهرته برو از خونه مامانت یه سر بزن برگرد خونتون
تاپیک های به روز شده
10 ساعت پیش
10 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز