هف ماهه اومدم خونه خودم،اما از همه خانوادم دورم،مشهد تنهام با شوهرم و خانوادش،خیلی سخته واسم ن دوستی دارم ن کسی ک دلم گرف باهاش درد دل کنم،بدتراینکه مامانم از تهران اومد چندروز اینجا بود اخرسر باناراحتی ازهم جدا شدیم خیلی گریه کردم،پدرشوهرمادرشوهرم چُغُلی کردن،خیلی سخت میگذره این روزا،بایه خانواده شوهری ک ریزبین حساس سختگیر تمام رفتارام زیر ذربین اوناس،کاش درک میکردن هنوز بچم سنی ندارم همه ادما اشتباه میکنن...اما توقعشون ازمن مثل ادم بالغ و کامل...ای خدا دلگیرم ازت💔
چن سالته مگه،؟
چرامامانت باناراحتی بره اخه؟
خب تو که فکر میکنی بچه ای
چرا شوهر کردی ؟
مگه با خانواده شوهرت زندگی میکنی
اگه شوهرت پشتت باشه.و تومشتت بگیریش هیچکس نمیتونه چغولیتو کنه یا ازت ایراد بگیره.سعی کن شوهرت ازت راضی باشه به بقیه اش اهمیت نده
تاپیک های به روز شده
7 ساعت پیش
7 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز