نوشته های ناهید:
داستان #اغشام_گلین💕💕
#قسمت_هجدهم- بخش پنجم
قلیچ خان بغض کرده بود بلند شدو اول آقچه گل رو بغل کرد ..و اونم گریه اش شدید تر شد و دستشو دور کمر برادرش انداخت و عقده ی دلشو باز کرد .....
بعد اومد پشت ویلچر منو گرفت وگفت : با اجازه من گلین رو ببرم خونه,, مریضه حالش بدتر میشه ...اونجا منتظرتون هستم ...
آرتا اگر تو اینجا کار نداری با ما بیا ...
من نگاهی به آتا کردم و اونم داشت به من نگاه می کرد سری با افسوس تکون دادم و گفتم : آتا منو ببخش ولی خودتون می دونین که مجبورم کردن ...
گفت : برو عروس مواظب خودت باش خوب کردی ...
اما تو شکایت نکن من خودم به حساب هر دوشون میرسم ...
گفتم : به روی چشمم امر شما رو اطاعت می کنم ...
من رو صندلی عقب نشستم که راحت تر باشم و قلیچ خان آرتا جلو ...وبه محض اینکه راه افتاد پرسید زود تعریف کنین ببینم جریان چی بود ؟
گفتم تو بگو چطوری اومدی بیرون ؟
گفت : همچین تو هم نبودم ..از کجا اومدم بیرون ؟
گفتم مگه باز داشت نبودی ؟
گفت مثلا ..می خواستم آتا رو عذاب وجدان بدم ..مامور آورده منو گرفتن ..خودش یک نفر ور فرستاده بود که آزادم کنن منم لج کردم موندم پیش افسر کلانتری که دوستم بود ...
گفتم ..دست شما درد نکنه واقعا ممنونم ..آزار دارین آدم رو حرص جوش میدین ؟
برای همین به من زنگ نمی زدی ؟ آرتا آخه یک جور دیگه تعریف کرد ..اصلا هر کس یک حرفی می زد ..
آرتا گفت : والله منم از مادرم شنیدم قلیچ خان که خودش حرف نمی زنه ...
ظهر به مامان زنگ زدم بگم منتظرم نباشه با ندا میرم به من گفت : بابات رفته گنبد و عمو قلیچ خان رو گرفتن سفارش کرده هیچ کس به نیلوفر حرفی نزنه ..
داستان #اغشام_گلین💕💕
#قسمت_هجدهم- بخش ششم
قلیچ خان گفت : آره خیلی عصبانی بودم از راه که رسیدم ساکم رو گذاشتم خونه رفتم سراغ آی جیک .... نبود ..آلای بای هم نبود ..
با آتا حرفم شد, بماند که حرفای بدی بهم زد ..اونقدر عصبی بودم که تو اصطبل هم بند نشدم دوباره برگشتم خونه ی آتا ..ولی هنوز نیومده بود ..
آلابای هم اگر خونه بود رو نشون نداد ...
آنه رو بر داشتم و رفتیم خونه ی آلماز ..
گوشیمو توی اصطبل جا گذاشته بودم و ...هر چی فکر می کردم کجاست؟ یادم نمی اومد ...
اونجا گرفتم خوابیدم تا شب ..
وقتی بیدار شدم به آلماز گفتم زنگ بزنه و حالت رو بپرسه ..بعد که خیالم راحت شد رفتم خونه دوش گرفتم و دوباره خوابیدم ..
فکرم مشغول بود و نمی خواستم تو رو ناراحت کنم ...تازه دیر وقت شده بود ...
دیروز صبح رفتم اصطبل و مشغول کار شدم ..نزدیک غروب دوباره برگشتم خونه ی آتا ..
آقچه گل می فهمید که اصلا حال خوبی ندارم ...ازم پرسید ..گفتم : گلین حالش خوب نیست و نتونستم بیارمش ..معلوم هم نیست کی بر می گرده ...
و اون به گریه افتاد و گفت که شنیدم مادرم با آلا بای جر و بحث می کنه و فهمیدم مادر ازش خواسته و بهش فشار آورده زین رو شل ببنده ....
اینو که گفت دیگه یقین پیدا کردم کار خودشونه و آتیش گرفتم ...و گرنه من اهل این کارا نیستم ...
نمی فهمیدم چیکار می کنم هر دوشون رو کشیدم تو حیاط و بستم به ستون ..و تا می خوردن زدم ..
آتا هر چی داد و هوار می کرد من بیشتر عصبانی می شدم ....
بعدم شلاق رو پرت کردم تو سینه ی آتا و رفتم خونه ی آلماز .....
امروز صبح که تازه رسیده بودم اصطبل مامور اومد و گفت ازت شکایت شده .. رفتم کلانتری ..ولی یکساعت بعد آتا یک نفر رو فرستاده بود که یک کاری بکنه برام درد سر نشه ...
آخه تو اون شرایط چطوری بهت زنگ می زدم ؟ شما که می دونی وقتی ناراحتم نمی تونم پنهون کنم نخواستم نگران بشی ...
گفتم این بد تر شد که , دلم هزار راه رفت ..اقلا می گفتی آی جیک رو زدی دلم قرار می گرفت ...