2789
عنوان

افسردگی حاد

170 بازدید | 14 پست

دوستان من ۲۱ سالمه بعد کلا یه مدتیه احساس میکنم زندگیم‌خیلی کسل کننده و بیخود شده ینی اصلا نه یک مسافرتی نه مثلا مهمانی میریم و نه حتی با دوستام بیرون میرم

منظورم اینه که کلا قبل از این قضیه کرونا هم به همین شکل بود زندگیم ینی خیلی وقته که همینطوریم مثلا حدوده ۳ ساله 

بعد الان من احساس میکنم واقعا روزها رو به سختی به شب میرسونم ینی فقط دلم میخواد شب بشه

بعد به مامانمم که میگم حال روحیم بهم ریخته اصلا توجه نمیکنه ینی میگه خوب میشه و اینااااا

ینی یه نفر در اطراف من نیست که بتونه یه کمکی بهم بکنه

واقعا زندگی برام خسته کننده شده مثلا میام کتاب بخونم میبینم اصلا حوصله ندارم یا باز میام فیلم ببینم بازم حوصله ندارم یا حتی میخوام برم حمام میبینم اصلا حوصله ندارم ینی به سختی حتی کارهای شخصیمو انجام میدم.

نمیدونم دیگه با خودم چکار کنم ینی واقعا از خودمم دیگه خسته شدم.

کسی بوده همچین حالی داشته باشه؟؟

یه راهکاری به نظرتون میرسه که یه مقدار ادم حالش بهتر بشه؟؟

عزیزم خب خودتم گفتی علائم افسردگیه....اگر خیلی اذیتی برو دکتر

❣ دلم می خواهد یک دختر داشته باشم.❣دختری با موهای بلند مشکی و چشم های درشت خندان. اسمش را بگذارم "گیسو" و هر وقت دلم آشوب بود بنشانمش روی زانوانم و گیسهایش را ببافم تا قلبم آرام بگیرد.حالا که فکرش را میکنم دلم میخواهد "باران" هم داشته باشم. دختری لاغر و قد بلند که با صدایی مخملی برایم شعر بخواند. یک دختر تپل و مهربان با گونه های سرخ و گرد هم میخواهم. اسمش را بگذارم "آلما" و موهایش را با شامپوی سیب بشویم تا حسودی موهای طلایی خواهرش "گندم" را نکند. آدم برای دختری با موهای طلایی جز گندم چه اسمی می تواند بگذارد. معلوم است، "خورشید"! اصلا خورشید باید اولین دخترم باشد و هر صبح که چشمهایش را باز می کند ببیند خواهرش "شبنم" زودتر از او سماور را روشن کرده، "شادی" را بیدار کرده و به "نسترن" رسیده. دلم میخواهد در حیاط خانه م "ترانه" بخواند و "بهار" برقصد. "نگار"م خودش را لوس کند و من به هیچ کدام نگویم که روز تولد خواهرشان "الهه" مجذوب چشم هایش شده م. دلم چقدر دختر می خواهد. روزهایم بی "سحر"، شبهایم بی "مهتاب"، آسمانم بی "ستاره" و زندگی بدون "افسانه" ممکن نیست. تازه یک "ساقی" هم میخواهم تا سرم را گرم کند و "همدم" تا درد دل هایم را برایش بگویم. "رویا" می خواهم تا انگیزه زندگیم باشد و "آرزو" که دلیل نفس کشیدنم. دلم میخواهد یک دختر داشته باشم. دختری که خودم را توی چشمهایش و آرزوهایم را روی پیشانیش ببینم. هیچ اسمی توصیفش نکند. همه چیز باشد و هیچ نباشد. از هر قیدی آزاد باشد و در هیچ ظرفی جا نشود. رهای رها باشد! آری، انگار دلم می خواهد دخترم "رها" باشد..

نی‌نی سایتی‌های عزیز

دنبال یه جای مطمئن برای یاد گرفتن نکات بارداری، نگهداری نوزاد، تربیت کودک و بهبود رابطه با همسر هستی؟

توی کانال "بله" ما هر روز:

✅ نکات کاربردی مادر و کودک

✅ آموزش‌های تربیتی

✅ توصیه‌های روانشناسی خانواده

✅ ایده‌های رشد و بازی با کودک

✅ مطالب سلامت زنان و بارداری

و کلی مطلب جذاب دیگه منتشر می‌شه...

به جمع ما بپیوند و از این محتوای  کاربردی استفاده کن.  🌷

ببین عزیزم اگه وضع مالی خوبی داری که برو پیش یه روانپزشک یا روانشناس ولی اگر خیلی پول نداری یا نمیخوای هزینه ات زیاد بشه بهت توصیه میکنم بری مرکز بهداشت منطقه ای که زندگی میکنی اونحا روانشناس دارن معمولا و میتونه خیلی بهت کمک کنه .

مهناز گلی برو ورزش خیلی روحیه ات خوب میشه.سهم خودتو از دنیا بگیر. سهم تو شادیه

اصلا نمیتونم ورزش کنم ینی اصلا یه پیاده روی ساده رو هم که میخوام انجام بدم واقعا نابود میشم 


برو بیرون باشگاه ورزش پیاده روی سرکار بیکاری آدمو دیوانه میکنه

باشگاه که اصلا به هیچ عنوان نمیتونم برم 

ینی ۱ ربع که ورزش کنم از نظر روحی اصلا کشس ندارم که ادامه بدم

بعد کلا وقتایی که بیکارم یا حالا کار دارم کلا فرقی نداره هر ۲ زمان همینطورم

ینی همش احساس ناراحتی میکنم

ارسال نظر شما

کاربر گرامی جهت ارسال پست شما ملزم به رعایت قوانین و مقررات نی‌نی‌سایت می‌باشید

2829
2791
2779
2792