۲۲ سالمه و توی شهر کوچیکی زندگی میکنیم روابط اجتماعی خانوادم بالاهه و وجه خوبی داریم خداروشکر تا حالا بالای ۱۵ خواستگار و معرفی داشتم اما رد کردم چون هم سنم کم بود و هم تکلیف درسم مشخص نبود هم اینکه خودم ی نفر دیگه رو دوست داشتم از فامیلموم حالا اون دیگه دو سالی میشه ولم کرده و تلاش کردم اما نخواست و به من گفت برو پی زندگیت حالا دو روز پیشی نفر رو بهم معرفی کردن ده سال از خودم بزرگتره ولی پسر خوب و خانواده داریه نمیدونم چ کنم از طرفی چون عشق رو توی زندگیم تجربه کردم اینطوری برام سخته و هم ده سال اختلافه و من خودم باهاش اشنا نشدم که حداقل جایی دیده باشمش به دلم تا حدودی نشسته باشه از طرفی هم خیلیا به من و خانوام لطف دارن و پیشنهاد و معرفی زیاد میدن میترسم به ی سنی که برسم دوست داشته باشم ازدواج رو دیکه کسی جلو نیاد خودمم کسی رو پیدا نکنم تازه امسال میخوام برم دانشگاه ی شهرستان دیگه که با ما ی ساعت فاصله داره و شهر پدریمه و خانوادمم تا چهار سال دیگه میان اونجا و کلا همه فامیل و خانوادم اونجان و این شهر خودمون هیچی ندازه و بی امکاناته فکرش که میکنم نمیتونم میشه ی مقداری منو راهنمایی کنین
برو دانشگاه دیدت بازتر میشه
بری دانشگاه کهممکنه موقعیتای خوبی برات پیش بیاد، ولی اینم اگه خونواده خوبی داره وخودشم معقوله ردش نکن
برو دانشگاه برای ازدواج وقت داری فعلا
ولی دیگه خواستگار به خاطر هیچ کس رد نکن
بزار بیان
کسیم اگه به دلت نشست که خوبه
ببین ازدولج فامیلی بزرگترین اشتباهیه که میتونه رخ بده خداروشکر کن این بلا از سرت دفع شد
بنظر من پسر رو بشناسی اگر خوب با محبت باشه عشق اون آدم خیلی راحت از دلت میره
اول ببین دلت با کسی نباشه
اخه رشته دانشگاهیمم همچین آش دهن سوزی نیست یکی از رشته های علوم پایه دانشگاه دولتی...میترسم اجازه بدن بیان خانوادمم خوششون بیاد اجبارم که نمیکنن اما برام سخت میشه اون موقع چون نمیتونم فقط صرفا به خوبی فکر کنم باید به دلمم باشه من به شهرمون حس خوبی ندارم و دوست ندارم ازدواج کنم عاشقشم که نیستم ده سالم بزرگتره شاید اگه سن منم بالاتر بود بهتر فکر میکردم بهش
برو دانشگاه به نظر منم کلییی موقعیت هست هنوز هنوزم کلی وقت هست باز عاشق شی نترس
اخه ده سال اختلاف سنی داریم و شهرمونم خوشم نمیاد ازش نمیتونم تصور کنم اینجا بمونم تا همیشه تازه خانوادمم دیگه نیستن تا سه چهار سال دیکه عملا هیچ کس رو ندارم اینجا ی شهر خوب و باامکاناتی هم نیست که سرگرم بشم