خواهرم میگه من زیاد با خانواده خودم صمیمی نیستم و روشون سرمایه عاطفی ندارم ،مادرم پیر و تکلیف پدرمم معلومه ک آخر میره واسه خودش زندگی می کنه،من خانواده شوهرم دودستی چسبیدن مادرشوهرم جوونه و اهل خوشی اونجا شادم اونارو تحویل میگیرم چون اول و آخر اونا برام قرار بمونن بعد مادرم ،
به ما میگه من خواهری ندارم ،خواهرشوهرم برام خیلی بهتر ،
وقتی میره خونه بابام,اگر ما بریم سریع جمع می کنه میره ک مارو نبینه
مهم نباشه برات اصلا
وا..... دوره زمونه عوض شده
چقد عجیب اکثر زنا میچسبن به خانواده خودشون این چسبیده به خانواده شوهرش
بزار همون غریبه ها رو بچسبه، آخه پیری هم شد دلیل خوش نیومدن، برا تو هم مثل غریبه ها باشه و حرص نخور
اشتباه میکنه
از خیلیایی که رابطه خوبی با پدر و مادرشون نداشتن و حتی سالها ندیده بودنشون شنیدم که گفتن وقتی فهمیدیم فوت کردن انگار پشتمون خالی شده بودنشون دلگرمی بود
البته دور از جون پدر و مادرت
چه عجیب!
کینه ای یا خاطراتی دلش رو آزار می ده احتمالا. ولی خب به هر حال این جوری که شما میگی خیلی بی صفته
منم مثل توام خانوادم اصلا خوب نیستن و نبودن بجز مادرم که خودشو اتیش زد خانواده شوهرمو دوست دارم چون خوبیهایی که اونا واسم کردن پدرم برام نکرده
مهم نباشه چرخ گردون می چرخه
چیز خورش کردن خخخ
محبت بهتر هست که بدون توقع باشه به هر حال ما در مقابل هر حقی یه وظیفه داریم و بالعکس با خانواده همسرت بیشتر در تعامل باش ولی به مادر پدر خودتون هم کوتاهی نکنید حتی از لحاظ عاطفی
خب لابد زندگی شادی نداشتین در کنار هم
دوستتون نداره
خواهرت یه روزی متوجه اشتباهش میشه روزی که دیگه دیره واسه جبران ودیگه پشیمونیش هیچ فایده ایی براش نداره
