شما رو هم دیگه چیزی خوشحال نمیکنه؟؟

من سنم کمه ولی نه پستی رو جایی خوندم که بزارم نه از خوشی این وقت صبح بیدارم تو همین سه 4 سال کلی بلا سر من اومد اونیکه دوست داشتم اولین حس دوست داشتن بچه گونه رو باهاش داشتم نامزد کردیم چون خانوادش مخالف بودن رفت کلی سر کوفت شنیدم از خانوادم که تقصیر من بوده اخه دختر 16 ساله چ میفهمه بعد اون کلی برای درس و ایندم برنامه داشتم کارم شد گریه بالشت خیس حواسم پرت بود بهترین دانش اموز کلاس بودم فروریختم چشمام هر روز قرمز بود سنم کم بود ولی دردام واسه سنم زیاد بود خیلی وابسته بودم 

حرفای مادرم اتیشم میزد توخونه دیوونه شده بودم اضافه بودم تو خونه پدریم با پسری که الان شوهرمه ازدواج کردم به امید اینکه همه چی درست شه از زندگی که با مامانم و حرفاش داشتم راحت شم ولی انگار خوشی به من نیومده همه چی بدتر شدهر روز دعوا درگیری شوهرم با پدر و مادرمه شوهرم تنده از خانوادم واسه اذیتکردن من استفاده میکنه خیلی تنهام خیلی تا غروب سرکاره غروبم تا روز بعدش فقط میخوابه دلم نمیخواد هیچکس رو ببینم هیچ حا برم حتی از پدر و مادرمم زده شدم  بماند که هنوز دلم برا نامزد قبلیم و عشقی که بهش داشتم تنگ میشه

لطفا هر کی انلاینه بیاد