معجزات علمی قرآن ....!

هیچ دانشمند غربی، انبساط رو باور نداره که من داشته باشم.

بلکه علم و دانش بشری، همه چیز رو از روی‌‌ شک و آزمایش پیش میبره، و همواره به نتایج جالبی دست پیدا میکنه.

الان قوی ترین و شناخته شده ترین نظریه ی کیهان، بیگ بنگه.

که البته ممکنه بعدها با یک نظریه ی دیگه جایگزین بشه( و شایدم هیچوقت نشه)

ولی آیا اگه ۱ صدم درصد نظریه ی بیگ بنگ شکست بخوره، ادعای معجزه تراشا با سر به زمین نمیخوره؟

و شایدم دنبال آیات دیگه ای بگردن برای مربوط کردن اون نظریه ی جدیدتر؟

باور در اسلام، یعنی چیزی رو از شخصی نادیده و موجودی لامکان و لازمان، بدون هیچ شک و پرسشی قبول داشتن.

امیدوار بودم دوباره بحث رو مصادره نکنید، ولی نتونستید‌.

البته من اینجا یک اشتباه کردم و این بود که درباره ی نظریه ی بیگ بنگ جواب دادم، ولی قبلش توضیح ندادم در چه موردیه.

چون بیگ بنگ ممکنه یه زمانی رد بشه، و یک نظریه ی جدید جایگزینش بشه، و اونزمانه که آیات انبیاء بی معنا میشه

چرا قرآن به صراحت و بارها گفته است که «هيچکس قادر به نوشتن حتی بيتی بمانند قرآن نيست» و حتی اصرار ورزيده که «می توانيد در اين راه از هر کسی که خواستيد نيز کمک بگيريد»؟!
2- و چگونه است که در آيه 103 سوره النحل پيامبر اسلامی را می بينيم که در برابر انتقادات فراوان اعراب به اينکه «اين آيات همه ساخته و پرداخته روزبهان پارسی(سلمان فارسی) هستند»، مجبور می شود آيه ای نازل کند که:

« و لَقَد نعلمُ اَنهُم يقولُونَ اِنما يُعلمه بَشَر لِسان الذی يُلحدونَ اِليهِ اَعجَمی و هذا لِسان عَرَبی مُبين»
«می دانيم که می گويند: اين قرآن را شخصی به او می آموزد، اما زبان اين فرد پارسی است، حال آنکه قرآن بزبان کاملن عربی ست!»؟

در مورد پرسش اول، مشخص است که تأکيد پيامبر اسلام تنها بر اين اصل ظريف استوار بوده که کسی نمی تواند به سبک ويژه نوشتاری قرآن بيتی(آيه ای) بسرايد، چه مشخص است در «دوران جاهليت» که شعر و شاعری امری ناشناخته نبوده و سرودن اشعاری با عنوان «معلقات» در بين تازيان مرسوم بوده و حتی بعنوان مثال، هر ساله اشعار نمونه را از ديوار بت خانه کعبه می آويختند تا شاعرش معرفی و تشويق شود، چه دليلی می توانسته وجود داشته باشد که پيامبر با پشتوانه آن ادعا کند «هيچکس قادر به سرودن کتابی چون قرآن نيست»؟ مسلم است که اشاره و تأکيد او نه به اين دليل است که اعراب با شعر و شاعری بيگانه بوده اند – که می دانيم چنين نبوده و هنوز «معلقات» دوران جاهلی بعنوان سند موجود هستند و حتی سوره ای نيز در قرآن با نام «شعرا» در تکفير شعرای ضد اسلام وجود دارد -، بلکه منظور، نوع سبک ويژه نوشتاری قرآن است که به هيچ وجه با اشعار موزون(مثل رباعی و دوبيتی و …) و متداول آن دوران همخوانی نداشته است.
و درست در همينجاست که پرسش دوم – برای حل معما – به کمک مان می آيد. خوب توجه کنيد: «می دانيم که می گويند: اين قرآن را شخصی به او می آموزد، اما زبان اين فرد پارسی است، حال آنکه قرآن کاملن عربی ست!»
می دانيم که پيامبر اسلام مشاوران ديگری نيز از انديشمندان ديگر اقوام همچون «صهيب رومی» و «بلال حبشی» داشته است، با اين وجود چرا فقط و فقط قرآن به روزبهان پارسی(سلمان فارسی) اشاره می کند؟ اين می رساند که شک موجود در بين اعراب آن دوران تنها به سلمان و فرهنگ او برمیگشته است و نه به آن دو يا ديگر مشاوران محمد. و البته با نگاهی هرچند گذرا به نحوه نگارش قرآن که از لحاظ سبک سرودن(شعر بی وزن) بی شباهت به «اوستا» نيست، و ديگر برداشتهای مهمی که اسلام و قرآن از دین زرتشت کرده اند – مانند قضيه پُل صراط(اقتباس از «چينود پل» اوستايی) و نمازهای پنج گانه که اقتباس مستقيم از نمازهای » هاون(صبح)، رپتون(ظهر)، ازيرن(عصر)، سروثرم(مغرب) و اوشهی ناای(عشاء) زرتشتی می باشند- اين ذهنيت در ما قوت می گيرد که در نگارش قرآن، فرهنگ و زبان پارسی نقشی اساسی داشته اند.

اول قرآن بیگ بنگ رو اثبات نکرده، بلکه گفته به زمین و آسمان (که برگرفته از توراته)  چه بخواهید و چه نخواهید پدید آئید، گفتند: فرمانبردارانه پدید آمدیم!

أَوَلَمْ یَرَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ کَانَتَا رَتْقاً فَفَتَقْنَاهُمَا وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاء کُلَّ شَیْءٍ حَیٍّ أَفَلَا یُؤْمِنُونَ ‏[انبیاء/۳۰]

«‏آیا کافران نمی‌بینند که آسمان‌ها و زمین  به هم متّصل بوده و سپس آن‌ها را از هم جدا ساختیم و هرچیز زنده‌ای را از آب آفریده‌ایم. آیا ایمان نمی‌آورند؟

و در این آیه با یه چرخش علنی، گفته چسبیده بودن و جدا شدن.

و نکته ی جالبتر آیه ۳۰ انبیا اینه که میگه: « آیا کافران ندیدن آسمان و زمین متصل بودن😐؟» 

یعنی عمر بیگ بنگ در نظر قرآن، کمتر از ۶ هزار ساله.

چون گفته آیا کافران ندیدن آسمان و زمین متصل بودن؟

یعنی انتظار داشته ۱۴ میلیارد سال پیش رو دیده باشن؟

مگر سلمان چه می دانست ؟

سلمان نام اصلی او روزبه بود و در روستایی در اصفهان در یک خانواده زرتشتی به دنیا آمده بود و پدر او کدخدای آن روستا بود.سلمان فردی بود بسیار باهوش و کنجکاو .و همین کنجکاوی او باعث شد که در دینهای دیگر تحقیق کند و تورات و انجیل را بخاند و پس از مدتی او از دین زرتشتی به دین مسیحیت گرایید. بعد ها جنگی بین پارسیان و تازیان صورت میگیرد که در آن جنگ سلمان نیز حضور داشت و چون سپاه پارسیان در آن جنگ شکست می خورد او را به عنوان برده به مکه می برند.و در مکه است که با محمد آشنا می شود.اینکه چگونه و از چه طریق سلمان و محمد با هم آشنا شدند اطلاعاتی در این مورد در دسترس نیست.

سلمان از چیزی بسیار با اهمیت خبر داشت.
سخنانی که محمد از زبان الله می گوید از خرد و اندیشه یک ایرانی باهوش که به کتاب هایی مانند تورات و اوستا دسترسی داشته و در کتابخانه های بزرگ ایران بسیار چیزها آموخته و حال به او آموزش می دهد تراوش می کند و این خود سبب می شود که محمد آن حدیث را بگوید که اگر ابوذر به جای سلمان بود کافر می شد که هیچ خون محمد را نیز می ریخت. البته او از چیزهای دیگری نیزبا خبر بود ولی این دو دانسته سلمان برای محمد حکم مرگ و زندگی داشت و اورا از عرش به فرش یا برگردان می رساند.با نگاهی به ترجمه پارسی سوره های مکی که قبل از رفتن پیامبر به مدینه گفته شده می توانید به اسانی به این نکته پی ببرید که سخنان الله در قران برگرفته از سخنانی است که در گاتها و اوستا وجود دارد، هرچند هنوز هم از خوی تازشگر تازیان در آن دیده می شود ولی مهربانی و راستی و درستی که در سخنان زرتشت جای دارد در بیشتر آیات مكي هویدا است و داستانهایی که در قرآن وجود دارند همگی کپی برداری از تورات است.درواقع قرآن کتابی است که ده درصد از نوشته های آن از کتاب اوستا می باشد و هفتاد در صد آن از تورات است و ده درصد مطالب آن مربوط به باورها و آداب و رسوم آن زمان اعراب می باشد و ده درصد مطالب آن احکامی است که محمد برای منافع شخصی سروده است .البته در همین کپی برداری از تورات اشتباهات زیادی مرتکب شده که نمونه اش داستان آدم و حوا است.

اینو باید از نویسنده پرسید که همچین پرسش دور از عقلی رو مطرح کرده.