سلام عزیزم.
فکر میکنی کوچیک شدی، چون تعریف درستی از کاری که کردی نداری.
درست یا غلط رفتار مارو، گرمی یا سردی جواب دیگران مشخص نمیکنه.
ملاک های خودمون مشخص میکنه.
مثلا یک کاری انجام داده که لایق تشکر بوده.
شما هم تشکر کردی، اما اون جواب نداده.
در درستی کار شما شکی نیست، در شخصیت طرفت شک هست (اگر عمدی بوده).
خودت رو سرزنش نکن.
اما نشانه هارو جدی بگیر.
از جایی که با دوستت هستی، پنج قدم برو عقب (آدم صفر و صد نباشیم. همه چیز رو صفر نکنیم. در مواقع خوشحالی هم همه چیز رو صد نکنیم و فقط پنج قدم بریم جلو).
منتظر اقدام اون باش.
اگر جبران کرد یا بهانه قابل قبولی داشت، دوباره پنج قدم برو جلو، اگر نه بایست همون پنج قدم عقب تر و از اون جایگاه از این به بعد تقاضاها و خواسته هاش رو ببین.
اگر هم میخوای گله کنی جاش الان نیست که بری بگی فلانی، تو چرا جواب منو ندادی؟
بگذار به موقعش.
بالاخره یک روز متوجه میشه که شما پنج قدم رفتی عقب و اون آدم سابق نیستی.
میگه فلانی، چرا سرد شدی؟
شما هم میگی والا به خاطر اون روز.
اگر هم متوجه پنج قدم عقب رفتنت نشد، که بدون کلا با خودت در رابطه بودی.
اون آدم اصلا توجهی به شما نداره.
خیلی از اوقات ما با خودمون در رابطه هستیم و نفر دوم اصلا خودش رو طرف رابطه ما نمیدونه.
پس چه بهتر که گاهی رابطه هارو بی سر و صدا امتحان کنیم.
شاید دو نفری تو یک قایق هستیم، اما اون طرف خوابه و پارو نمیزنه.
گاهی پارو زدن رو متوقف کنید و ببینید قایق داره تکون میخوره یا مدت هاست طرف به خواب رفته و شما تک پارو زن اون قایق هستید.