صمیمیت ممنوع

سلام بانو.من بزرگترین هدفم اینه که اصلاسرپسرم ‌عصبی نشم ودعواش نکنم بچم ارومه ولی من فکروخیال اذیتای جاریم مثل خوره روحمومیخوره وهمش توخونه عصبیم میکنه چن ساعت خوبم بعدیهوفکرش میادتوسرم وعصبی میشم وبه شوهرم وبچم پرخاش میکنم.الان چندوقته که خیلی ازش فاصله گرفتم دیگه جدیداهیچ حرفی بهم نزده که بتونه بهمم بریزه‌.فقط سلام ووالسلام.ولی من عذاب گذشته رهام نمیکنه.همسرمم خیلی همکاری میکنه مادرشوهرم که دعوتمون میکنه جاریم وخونوادش باشن بهونه میاریم ونمیریم.چون جاریم دخترخواهرمادرهمسرمه خوانوادش زیادمیان خونشون.بانوارتمیس این سوالوداشتم که به نظرتون کاراشتباهی نمیکنم که خیلی ازمهمونیای مادرهمسرموشرکت نمیکنم وبهونه میارم؟؟ اخه وقتی میرم تایک سال حالم بده ازدست کارای جاریم.همسرمم هیچ مشکلی نداره میگه مهم حال تو.اخه یه مدت دستام میلرزیدازبس که حالم بدبود

سلام آرتمیس جان

چه حرفای خوبی 

دقیقن من هم چند وقتیه به این موضوع فکر می کنم که چقدر فکرم رو با کلی اطلاعات نصفه نیمه پر کردم و بازهم دنبال داده های جدیدم ، که می بینم همگی خام می مونن

این ورودی ها واقعن فشار روی ذهن ماست

مرسی از یادآوریت و گفتن شون

ولی بشخصه بلد نیستم دانسته هامو عملی و عملیاتی شون کنم و می افتم توی این چرخه که خب حالا که قبلیا جواب نداده برم سراغ دریافت مطالب و آگاهی های جدید  

سلام .بانوجان واقعامنم مشکلم همینه همیشه مطلب زیادمی خونم ولی بهش عمل نمی کنم نمی دونم چطورپایبندباشم وعمل کنم همیشه به خودم میگم ارادم پایینه

ممنون که جواب دادید.ازاون اول ازدواجم که هی میومدپیشم مینشست میگفت چرادستات انقدلاغره؟سینهات شله، مبلای جهیزیت چرااینجوریه؟ بعدتوجم مبل اینامومیگفت ومیخندید.به خدامن انقدشوکه میشدم اصلالال میشدم.ظرف واینارومیندازه گردن من خونه ی مادرشوهرم البته الان خیلی بهتره مادرشوهرم چن باربهش گفته بلن شونشین.خودمم اخم کردم وفهموندم بدم اومده.تمام دخترای فامیلوتومهمونیاجم میکنه تواتاق بگوبخندمیکنن من تنهامیمونم توحال پیش بزرگترا.یه حس بدی میادسراغم.وبقیه رم بامن لج کرده دخترای فامیلشونم تامیبیننم بهم حمله میکنن بی دلیل.مثلاسری اخرالکی الکی توجم دعواراانداختن اخرشم انداختن گردن پسرمن.خودشم فوق العاده پرخاشگروعصبی بهش بگی بکش کنارهمه ی دنیارومیریزه سرت.چن سری باخونسردی جواب دادم شروکرده به دادوفریاد.الان دیگه مدتیه که فقط ازجمعشون فرارمیکنم.خیلی دورشدم خیلی

سلام. صبح تون بخیر و شادی.

من کلی کتاب و دوره و فایل و تاپیک نخونده دارم و هنوز خییلی چیزا هست که باید یاد بگیرم.ولی چند روزی هست که بعضی پیج ها رو آنفالو کردم و اصلا ویترین نمی رم. کامنتهای اینستا رو نمی خونم. وقت تلف نمی کنم. کانال ها و گروه هایی که فرصت نمی کردم بخونم یا مطالب شون رو خلاصه برداری کرده بودم رو ترک کردم. اینجا وارد هیچ تاپیک دیگه ای نمی شم. چون به وضوح می بینم حالم بد می شه بعد از خوندن شون.‌خروجی زبانم و ورودی ذهنم ، گوشم ، چشمم و ارتباط با دیگران رو ( آدم های سمی و انرژی گیر )  دارم کنترل می کنم. سه تا دوره و کتاب نیمه تاریک وجود رو دارم دوره می کنم ، چون هنوز بهشون تسلط ندارم و محتوای همون ها  " نیاز " امروز زندگی منه. چالش ۴ ماهه خانم هروی هم شرکت کردم  و امروز باید مکتوب کنم. به جای انجام کارهای جدید ، کارهای عقب افتاده رو انجام می دم. به اتفاقاتی که میفته سعی می کنم آگاهانه نگاه کنم و نشانه ها رو پیدا می کنم. چون درونیات منو نشون می ده. تمرینات بالا بردن انرژی و مدار رو انجام می دم. ارتباطم با خالق هستی رو ترمیم می کنم. پرگویی و پرخوری هم ممنوع . فکرم رو کنترل می کنم و مهم تر از همه ، کاری که باید انجام بشه ولی الان واقعا در توانم نیست رو شروع نمی کنم که نصفه رهاش کنم. (اینها کارهایی هست که دارم انجام می دم.)

اره واقعامیترسم بانوارتمیس.میترسم ازدعواودادوقال.ولی حتمااینسری جواب میدم هرچندبه لطف تاپیک قیلیتون خیلی حدومرزش روفهمیده وخیلی وقته که حرف بیخودی نشنیدم.ینی درموردکارکردن من ظرف میشورم نبایدبااون کاری داشته باشم؟مثلاپنج تاخواهرن میان خونه  مادرهمسرم یکیشون پامیشه برای ظرف اونیکی بایدمن باشم بلندنشم اخم وتخم ودعواست.ایناعب نداره؟ من خیلی حرص میخورم بابت این چیزا.شایدبه نظرتون خیلی ابتدایی باشه سوالم 

عالی گفتین 

من همیشه میگم بی خبری خوش خبری ...

مخصوصا درباره خانواده همسر و‌جاری و‌..‌

هر چی کمتر بدونی حالت بهتره 😉

منم پیجایی که تواینستافالوکرده بودم وبلاگربودن تولیدمحتوای باارزشی نداشتن کلاانفالوکردم وبه جاش پیج دکترهلاکویی وموفقیت وانگیزشی دنبال کردم.بیشترین برنامه ای که دارم اینه که توخونه برای پسرم وهمسرم بهترین باشم.من نشخوارفکری زیاددارم بایدمراقبه کنم.وهمینطوردرسم برام مهمه دوست دارم همونطورکه مادروهمسرخوبیم پیشرفت شخصی ام داشته باشم امیدوارم موفق بشم

برای مردمی که رفتارشون رو بلد نیستند، هزینه ایجاد کنید و بگذارید هزینه رفتار ادشون رو بپردازن.      

گاهی آدم ها خیلی در لفافه باعث آزار ما میشن 

جوری که اگر بهشون مستقیم بگیم این رفتارت آزارم داد ، کتمان می کنن و متهم به بدبینی و منفی نگری و حساس بودن میشیم

برای اینها هم توصیه همینه ؟