صمیمیت ممنوع

بعد فحشش یکم سکوت کن، با یک مکث ادامه حرف رو بده و زود بحث رو تموم کن. اینجوری میفهمه خوشت نیومده.

از کارهای کوچیک دیگه شروع کن و فاصله رو بیشتر کن تا به اونجاها برسی. معمولا اگر کارهای دیگه رو درست کنی، گفتن این کلمه شاید دردسرساز نباشه. من اگر خیلی سریع واژه هارو عوض کردم، چون میخوام از موضع قدرت برخورد کنم و برام اهمیتی نداره طرز فکرشون. کسی که نمیتونه یا طرز فکر دیگران براش مهمه، نباید از این روش استفاده کنه.

گاهی شخصیت واقعی تو نشون بده. اما یک نصیحت از من داشته باش، دیگران در کوتاه مدت میتونن مارو خراب کنن، خیلی هم خوب میتونن، اما گذر زمان نشون میده کی چکاره است. پس زیاد به خودت فشار نیار تا خودت رو بشناسونی به دیگران. تحویل نمیگیرن که نگیرن، بهتر، دردسرت کمتر. با دوستهای خودت بگو و بخند و لذت ببر.

سلام عزیزم، خوش اومدی. دقیقاً همین طوره. آدمیزاد به نظرم با خودش هم باید حد و مرز داشته باشه. فروید میگه ما یک نفر نیستیم، دو نفریم. ضمیر خودآگاه و ضمیر ناخودآگاه مون. اگر جلوی خودمون هم بد غذا بخوریم، ضمیر ناخودآگاه میبینه و فکر میکنه ما آدم بی ارزشی هستیم. تو تنهایی خودمون هم بد و نامرتب لباس بپوشیم، ضمیر ناخودآگاهمون مارو لایق بهترین ها نمی بینه

همین هاست که یک عده میگن ما اعتماد به نفس نداریم. چون جلوی خودشون هم حد نگه نداشتن و با خودشون ندار بودن. توی تاپیک قبلی گفتم شما تا حدی به دیگران اجازه میدید که از شما سوء استفاده کنن، که شما از خودتون سوء استفاده کردید.

پس با خودتون هم خوب و محترمانه رفتار کنید.

دوستمون اشاره خیلی خوبی کردن، نه تنها با خودتون هم بیش از حد بی قید و بند برخورد نکنید، بلکه مراقب حد و حدودتون با همسرتون هم باشید. حرفهایی که میزنید، شوخی هایی که می کنید. اینکه از خودتون عیب و ایراد میگیرید یک مجوز هست برای عیب و ایرادگیری همسرتون از شما. 

اصلا خیلی از حرفهارو لزومی نداره همسرمون بدونه.بعضی ها عادت دارن هرچی به ذهنشون میرسه چه خوب و چه بد، به بهانه صمیمیت به همسرشون بگن. اینها صمیمیت نیست، فقط داریم سبکسری مون رو به همسرمون نشون میدیم.

شاید اولش با حال و جالب به نظر برسه این حد از سرخوشی و شیطنت و با حال بودن، اما کم کم روتون حساب نمیشه، باهاتون مشورت نمیشه و وقایع خوشایندی اتفاق نمیفته. همیشه خانم های خوددار، جذاب تر و عاقل تر هستند تا اون که هر چیزی رو میگه.

سلام عزیزم. یکبار به همسرت بگو من دیگه از خانواده ام به شما چیزی نمیگم، چون راز نگه دار نیستی و حرف خونه رو بیرون میبری. چند بار بیا براش طبق معمول چیزی تعریف کن، اما بعد گفتن چند جمله بگو ای وای، با خودم قرار گذاشته بودم به تو چیزی نگم، چون گفتن به تو مساوی گفتن به مادرت هست. چند بار این کارو بکن و بخواه که نره بگه. خیلی با حوصله و آرامش، چطور به یک بچه یاد میدن کار اشتباه نکنه و حرف نبره؟

اگر بچه تون یا همسرتون حرف میبره و میاره مسائل خیلی خیلی مهم رو ازش مخفی کنید و بگید مخفی کردن من دلیلش رفتار تو هست.

ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است. اگرچه ممکنه خاطرات بد داشته باشی، اما اگر از الان شروع کنی، خاطرات بدی به خاطرات بد گذشته ات اضافه نمیکنی و میتونی اونهارو هم درمان کنی کم کم.