سلام دوست عزیز . ببخش بانو ارتمیس که نظر میدم با وجود استاد دانایی مثل شما . دوست خوبم بنظر من در مقابل اینکه دخترتونو نگه میداره بهتر اینه که گهگاهی کمک حالش باشی یا با کادو دادن مثلا یه ظرفی چیزی که نیاز داره براش بخری و خوشحالش کنی ولی اینکه برنامه ی هفتگیت بشه و حتما حتما هفته ای یه بار تمیزیه خونه به عهده ی شما باشه اصلا قبول ندارم ممکنه یه بار نتونی اونوقت ناراحتی پیش میاد و.....
سلام خدمت همه دوستان عزیز و بانو جان
لطفا راجبه اینکه چه طور از صمیمیت خودمون باهمسر کم کنیم بیشتر توضیح بدید ممنون
سلام من یه سوال دارم
من تو یه شهر دور از خونواده خودم زندگی می کنم. هروقت می ریم پیش خونواده من شوهرم به خانوادش نمیگه و به منم تاکید می کنه که منم نگم
احساس می کنم ازشون می ترسه
من از این موضوع ناراحت میشم
حتی به بار خواهرم با شوهرش اومدن خونمون به من گفت مامانم اینا نفهمن
واقعا نمیدونم چه رقتاری داشته باشم. همین الان هم با هم سر این موضوع دعوا کردیم
خیلی تا حالا سر بموضوع بحثمون شده
سلام عزیزم. باید از ریشه درست کنی زندگی رو.
از نو بسازی.
در همه باورهات شک کنی.
بررسی شون کنی.
درست هارو بگذاری یک طرف، باورهای مشکل زا را یک طرف.
حد و حدود و مرز و چارچوب تعیین کنی.
و این رو بدونی که ما فقط خودمون هستیم در این دنیا و خودمون.
باید خودمون رو درست تربیت کنیم تا نتیجه ببینیم.
هر کدوم از اطرافیانی که داریم میبینیم، قراره به ما کمک کنن تا یک جنبه وجودمون رو درست کنیم.
دنیا با قرار دادن یک جاری خبرچین در زندگی مون میخواد یادمون بده هر حرفی نزنیم.
دنیا با قرار دادن مادرشوهری که هر روز مشغول ادا و اطوار هست میخواد بگه تو هم سهمت رو بخواه از زندگی.
دنیا با قرار دادن یک همکار حسود در کنارمون میخواد بگه نعمت هات رو آشکار نکن تا راحت زندگی کنی.
دنیا با قرار دادن فرزنده خوانده آشوبگر میخواد یادمون بده که حد و مرزهات رو مشخص کن.
دنیا با قرار دادن یک همسر بی توجه میخواد بگه خودت به خودت توجه کن.
مگر ما میگیم همه بد هستن؟
اونهایی که خانواده همسرشون خوب هست که اینجا نمیان. دارن زندگی میکنن و لذت میبرن. کی وقتشون رو میگذارن بیان اینجا؟
هر وقت معرفت انسان نتونه پدیده های اطرافش رو حل و هضم کنه، براش سوال و مسئله پیش میاد و برای حل این مسائل زندگیش میگرده و میگرده و میخونه.
وقتی کسی ذهنش پر از سوال و دغدغه و معماهای حل نشده است به هر چیزی چنگ میزنه تا یاد بگیره و نجات پیدا کنه.
هیچ وقت به دغدغه کسی نگیم چیپ. کمکش کنیم تا دغدغه هاش رو حل کنه و عبور کنه از این مرحله ای که توش هست.
به نظر من زنگ بزن.
قطع رابطه هنر نیست.
مدیریت رابطه هنر هست.
حرف بزنید، زنگ بزنید، معاشرت بکنید، اما فاصله هارو مدیریت کنید.
میخوام یک نکته طلایی بگم بهتون:
بعضی وقت ها ما یک رفتارهای ناراحت کننده ای از فرد مقابلمون میبینیم که شوکه میشیم و شروع می کنیم به تغییر خودمون در جهت منفی. مثلا تلاش میکنیم حاضر جواب بشیم، تلاش می کنیم جسور بشیم و پرخاشگر. تلاش می کنیم بدجنس بشیم و تلافی گر.
من میخوام بهتون بگم اگر آدم متعادلی هستید (یک صفتی رو خیلی ندارید) دست به خودتون نزنید. دست به فاصله تون بزنید.
این آدم به من بی ادبی کرد، دو قدم میرم عقب.
عذرخواهی کرد، یک قدم میام جلو.
بی محلی کرد، یک قدم میرم عقب.
محبت کرد، یک قدم میام جلو.
و مصادیق عقب و جلو رفتن رو هم اجرا کنید. از مصادیق عقب رفتن اینهاست: زیاد زنگ نمیزنم. مجبور شدم سرد حرف میزنم. هدیه نمیدم، اگر بدم کم میدم، اگر همسرم بده جلوش رو نمیگیرم. سر نمیزنم، توجه نمیکنم، هم صحبت نمیشم، همدردی نمیکنم.
مصادیق جلو رفتن رو هم که ماشاء الله همه مون بلدیم و اکثر مشکلاتمون از همینه که تعادل نداریم و در این بخش زیاده روی می کنیم و مردم رو دچار سوء تفاهم می کنیم.
هیچ وقت با شرایط آدم زورگو و پررو کنار نیا از ترس اینکه دعوا نشه.
اگر درست عمل کنی، در صورت دعوا هم توپ میفته توی زمین آدم زورگو، نه تو زمین شما.
اما باید عمل کنی به این چیزی که میگم.
این دفعه که گوشیت رو خواست، بگو ببخشید، گوشی یک چیز شخصی هست و من نمیدم.
میخواد چیکار کنه؟
جیغ بزنه؟ گریه کنه؟؟
بکنه.
همه میان میگن چی شده، بگو من دوست ندارم گوشیمو بدم دست کسی.
ببینم کسی میگه مقصر شما هستی یا نه؟
همه میدونن این نکته رو.
ممکنه یکی بگه بده حالا بهش، چی میشه؟
بگو دوست ندارم، تا الان هم اشتباه میکردم میدادم. از امروز نمیدم.
اگر زمین به آسمون اومد، آسمون به زمین اومد، کوتاه نیا از حرفت.
اما توهین نکن، داد نزن و حرف گذشته رو هم پیش نکش.
بگذار به قوانین جدیدت عادت کنن.
همسرت هم قهر کرد، حرف نزد باهات، مهم نیست.
کارهای خودت رو بکن و روی اصولت استوار باش.
ببین عزیزم، یک سری افرادی که خیلی خاص هستند، زیاد مایل به دوستی با دیگران نیستن.
نه برای اینکه شمارو دوست ندارن.
بلکه برای اینکه مشغله و هدف دارن و دوستی با دیگران مسیرشون رو کند میکنه.
فکر کن یک مسیری هست از اینجا تا صد متر اون طرف تر. همه باید بریم اون راه رو، حالا کی دوست یک نفر دیگه رو هم کول کنه؟
یا در مسیر رسیدن به اون نقطه با یکی قدم زنان صحبت کنه و دیر برسه؟
چون گفتی محیط درسی هست این مثال رو زدم.
توی محیط درسی هرکس میخواد زودتر و بدون بار اضافی این مسیر رو طی کنه. پس آدم عاقل کسی هست که درگیر حاشیه نشه.
محیط های دیگه فرق داره، مثلا در یک کلاس ورزش آدم ها زودتر جوش میخورن، چون هدفشون تفریحه.
در محیط های خانوادگی هم همه دنبال اینن که سریع صمیمی بشن، چون هیچ هدف و انگیزه و برنامه ای در کار نیست و گذر ایام هست.
اینهارو گفتم که اگر دوست نشد باهات ضربه نخوری و بدون بخاطر ماهیت رابطه و بافت مکان آشنایی و اهداف تون هست. اما اگر میخوای امتحان کنی سعی کن خودت رو شبیه اون کنی، دغدغه و اهدافت رو. نقاط مشترکتون رو زیاد کن و از اونها حرف بزن تا شمارو یک پایه پیشرفت ببینه و بهت مایل بشه.
من یه موردی دارم، دختر خواهر شوهرم خیلی با من صمیمی هست و راحت ، همه ی حرف هاش و بهم میزنه و دوسم داره
من نمیتونم متقابلا باهاش اینطور باشم و فقط شنونده هستم و قلبا دوسش دارم
اینکه گاهی من همه ی حرفامو بهش نمیزنم باعث ناراحتیش میشه و باعث میشه منم ناراحت بشم، چون اصلا دوست ندارم این حس خوبی که به من داره به هیچ وجه از بین بره یا کمتر شه
همه هم میگن بهم که اشتباه میکنی ولی بازم نمیتونم کاری کنم که کسی ازم برنجه هرچند که کارم درست باشه
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز