صمیمیت ممنوع

سلام عزیزم، صفحه هفت منم سوال پرسیده بودم میشه جواب منم بدید؟ 

دقیقا من هم نتیجه همین صمیمیت بیجا رو بوضوح دارم توی زندگیم میبینم.اوایل نامزدی تا اوایل ازدواجم بقددددری با خواهر همسرم صمیمی بودم که حتی ب شوخی بهم بیحرمتی میکردیم میگفتیم شوخیه!!!!

نتیجه ش این شد ک این دختر اونقدر خودشو با من راحت دید که از روز اول زندگیم تا یکسال با من زندگی میکرد!!!!

وبعد هم‌کار کشید به قهر و دعوا و... الان که باهم سرسنگینیم و یجورایی جنگ سرد بینمون برقراره و دیگ هیچ خبری از اون صمیمیت نیست اون باز هم‌پاش تو زندگی من بازه به هر طریقی .مثلا الان اومده دومااااه بخاطر یه کلاس دوباره مونده خونه م.هرچقد هم ک با خودش و خونوادش سردم و بهشون بی محلی میکنم انگار اصلا شخصیت و فهم ندارند که یذره خودشونو بکشن عقب.نمیدونم‌چیکار کنم با این آدم ها .آرتمیس جان لطفا راهنماییم میکنید؟؟🙏

من نمیتونم به کوچیکتر از خودم مثلا بگم الهام خانوم اسم شون و خالی صدا میکنم اونها هم همین طور

عزیزم همسر من همون طور ک جلوی پدر و مادرش پاش رو دراز می کنه یا می خوابه جلوی پدر و مادر من هم هست اما من هیچ وقت این کار رو نمی کنم و این حد از صمیمیت همسرم رو بی ادبی می دونم ولی بهش که میگم میگه میخوای راحت نباشم باهاشون؟ و اگر بگم آره فوق العاده خشک رفتار میکنه و حتی تهدید میکنه که کلا چون راحت نیستم باهاشون نمیام از اون ور بوم میفته حتی به زور جوابشان رو میده. همسر من از اون مدل آدمهای شوخ و شلوغه که جمع رو دست میگیره حتی گاها مسخره میکنه و میگه دوست دارم تو هم مثل من باشی من از اول ازدواجم رسمی بودن رو پیشه گرفتم ولی همسرم چون خودش این جوری نیست و بد می دونن دوست داره من هم مثل خودش باشم حتی عید دیوار خونه مادر من رو دستمال کشید مادرش که جابجایی داشت از من توقع کمک داشت من هم واقعا سختم بود چون میخواستم رابطمون همون جور با مرز باشه و متوقع نباشن از طرفی هم دوست ندارم همسرم دیگه از من یاد بگیره و کمک نکنه یا با جمع هم این جور صمیمی نباشه بنظرتون چیکار کنم؟   

سلام دوستان وقتتون بخیر.گاهی اوقات که میخواهیم صمیمی نباشیم و حد و حدود رو رعایت کنیم تا اسباب بی احترامی درست نشه .دقیق طرف مقابلمون متوجه هدفمون میشه و با زیادی راحت بودن میخواد مقابلمون قراربگیره.نمونش مادرهمسرم.با وجود اینکه میدونه و ازم شنیده بارها که کله پاچه نمیتونم بخورم حالم از بود بد میشه مخصوصا مارو هم دعوت کرده.فوقش اونجا برم میگه راحت باش چی دوست داری خودت بپز.یا نهایت تخم مرغ بزاره.ادم با یه وعده چیزیش نمیشه ولی میخواد به هدفش برسه.یا اکثرا که میریم یه ساعتی دم غروب قبل شام که اونجاییم. میگه پاشو اگه دلت چایی میخواد برای خودت بریز.اونقدر ماهرانه میخواد به هدفش به قول خودش صمیمیت و راحت بودن برسه که جا برای گله نمیمونه.جلو ی همسرم ابدا اینا ایراد نیست و اگه چیزی بگم حتما دعوا میکنه.

میگه اینم از عروسای این دوره زمونه از غذا بدشون میاد از چای ریختن فرارین میگه ببینم یه وقتی باهم زندگی کنیم چیکارمیکنی؟؟به شدت به شدت روشون حساسه.و هیچ کاری رو از طرف اونا بی احترامی نمیدونه.و لقب صمیمیت و مهربونی بهش میده.میگه جای مادرته جای خواهرته!

امشب برای کله پاچه دعوتمون کرده .برم حتی نزدیک شام میگه یه چیزی درست کن چی دوست داری.دیروز به همسرم گفتم خودت برو من دوست ندارم با زرنگی تمام دعوا درست کرد .گاهی بانو جان طرفمون یه جوری توپ رو میندازه زمینمون که به فکرمون خطور نمیکنه لحظه ای که چیکارکنم.اجازه ی کوچکترین گله ندارم پیش اون .ابدا به قول معروف میخواد گربه رو دم حجله بکشه.قبل از درست شدن دعوای من با خانوادش جلوش رو از طرف من بگیره بی انصافانه

خیلی ممنون از پاسخ گوییتون .و لی بگم راحت نیستم با پیازداغ فراوان برای همسرم تعریف میکنن.به قول شما توی باورهاشون نهادینه شده عروس همون دختر خونه هست اما بدون مزایای دختر بودن و فقط دور از جون همتون کلفت میبیننش.مجبورم بگم چای نمیخورم مرسی!