صمیمیت ممنوع

عزززززیزم !

خدا روشکر  قوی بودی   و امیدوارم روز به روز خوشبحت تر بشی

به قدری خوشبخت  که هیچ وقت خاطرات تلخ گذشته ات یادت نیاد.        

درست میگین بانو جان

ممنونم از شما

راستش اونا حاضر به پذیرش حتی یک شرط هم نیستن و پدر من هم اصلا اجازه نمیده! من هم تا الان روی حرفم موندم یا طلاق توافقی یا بازگشت مشروط و با شناختی که از اون آقا و خانواده ش دارم تن به شرط و شروط نمیدن حتی یک مورد! برای همینم علی رغم سخت و پیچیده بودن مسیر طلاق تصمیم گرفتم پا توی این مسیر بذارم و از طریق قانون بتونم کاری انجام بدم.

سلام جودی عزیز .چه امضای جالبی داری به فکر وادار میکنه ادمو.ممنون گلم

ممنون از بانو آرتمیس عزیز 🙏🙏🙏

چقدر به این تاپیک و تجربیات شما نیاز داشتم .امیدوارم بتونم تو زندگیم پیاده کنم

عالی بود برام 👌👌👌👌

تنها مشکل من توی زندگی همین صمیمیت بیجا هست که نمی‌دونم ابن اخلاقم از کجا نشات میگیره 

فکر کنم کم رو و خجالتی هستم ،همین باعث شده نتونم به کسی نه بگم 

همسرم هم دقیقا مثل خودم هست متاسفانه 😔😔😔😔

خیلی رنج می‌بریم هر. دو از این اخلاقمون 🤔🤔😔

بانوی عزیز لطف میکنی از مواقعی که ما میزبان خانواده همسر هستیم و یکی دو روز منزل ما مهمون هستن بگین که چجوری مولفه های عدم صمیمیت رو رعایت کنیم؟ یعنی دقیقا چجوری رفتار کنیم که هم رسمی باشیم هم بعنوان میزبان رفتارمون زشت نباشه؟؟؟

خانواده همسر من دسته جمعی میومدن و خودشون باهم مشغول صحبت میشدن و منو قاطی نمیکردن منم معمولا فقط مشغول کار و اشپزی بودم

چه تاپيك مفيدى😍

انگشت خودرابفشارید لطفا لاییییییک میخام

سلام خدمت بانوارتمیس و دوستان عزیز.درمورد  موضوع جذاب عدم صمیمیت

  تجربه من ثابت کرده که این موضوع کم کم بصورت یک پروسه در رفتارهای ما شکل میگیره.

شاید اولش همه متوجه نشن واقعا منظور ازین عدم صمیمیتی که بانومطرح کردن چیه؟؟؟ و یا حدتعادلش رو متوجه نشن.

و یا مثل برخی دوستان بیان و بگن من مخالف این میحث هستم و عدم صمیمیت رو کلاااا نقض کنن.

اما من بعنوان کسی که راه های مختلفی توزندگی انتخاب میکنم و مدتی روشون کارمیکنم و اگر ازون روش خوشم بیاد ادامه اش میدم

 و اگر نه  دوباره تلاش میکنم روشم رو تغییربدم تا بالاخره به یک  بالانس در رفتاربرسم میخوام بگم این روش بسیارررر برای من جواب داد.

البته بازهم میگم اسمش شاید خوشایند بنظرنیاد اولش.

اما حقیقت جزاین نیست.

و حتی نه تنها باخونواده همسر بلکه درسطح کلان  تر اگر  در روابط دیگه هم اعمالش نکنیم قطعااااا ضرر خواهیم کرد.

چون اینو بعد سالها سختیو  تلاش  و مطالعه و  اشتباه های گاه به گاه و اتفاقات مختلف زندگی لمس کردم که 

در این دنیا من نهایتا تنها هستم

باهمه عشقی که بین من و فرزندم هست

 بین من و همسرم هست 

بین  من و والدینم

 و خواهروبرادرام هست

 اما نهایتا من تنهام و منو قراره تنها بزارن تو قبرم.سختی کشیده ها حرفمو میفهمن.

پس با رعایت این اصل خیلی به خودم لطف میکنم تا اجازه ندم هرکس بتونه خواسته یا ناخواسته به من و روح من آسیب و ضرری برسونه.

در آخر بعنوان کسی که بارررررها مسیرهایی رو رفتم که غلط بوده 

ولی باز ناامید نشدم و با وجود ضربه ها و شکست ها از جام بلند شدم و تلاش کردم و ادامه دادم

میخوام بگم این روش رو من با کنترل زبانم تونستم راحت تر عملی کنم.

فکر میکنم اگر کسی براش هنوز مطلب جا نیفتاده با رعایت این اصل ساده کم کم خودش رو عادت میده تا سریعتر تو مسیر درست بیفته.

واقعا توجه کنید تو تنهایی به خودتون دارید چه جملاتی میگید

توجمع دوستان ایا به خودتون بدمیگید؟

توجمع دوستان ایا مدام دارید دیگرانو قضاوت میکنید؟

ایا هر جمله که به ذهنتون میرسه بطور اتوپایلت سریعا به زبان جاری میکنید؟

یه هفته که دقت کنید ببینید چی داره از زبان شما خارج میشه بسیاررررر کمکتون میکنه تا این روش رو بصورت راحتتتت و کاربردی پیاده کنید.

البته یه جاهایی هست که بعضی ادمها ازون ور بوم میفتن

یعنی جایی که از دست کسی ناراحت میشن میریزن تو خودشون و لبخند تحویل طرف مقابل میدن

این موقعیتها جای سکوت نیست یکم تلاش کنیم یاد میگیریم تفاوت این دو موقعیت رو تشخیص بدیم.

و اگه تو این موقعیت قرارگرفتیم قطعاااا با بیان حتی یک جمله ناراحتی رو ابرازکنیم.

تجربه جدیدم

من  اون بالانس رفتاری رو درجامعه گاهی ازدست میدادم

مثلا تو باشگاه یا ارایشگاه ووو

اولش بسیارخوب جلوه میکردم رسمی شیک ووو

اما بمرور بعد دوهفته شل میشدم

وابسته میشدم 

صمیمی میشدم.

حتی ادم صمیمی شدن هم نیستم یعنی کلاادم جدی هستم.

اماااااا برای اینکه بگم من باحالم عمدا صمیمی میشدم یعنی خودمو اذیت میکردم تا چیزی باشم که نیستم.

اما اینبار درباشگاه کنترل زبانم رو بعهده گرفتم

و بعد مدت طولانی که با ادمهای اونجا مراوده دارم کنترل زبانم از دستم خارج نشده چون دقت کردم به جملاتی که از زبانم خارج میشد.

نتیجه

حالم خوبه ارامشم بیشتره.و خودمو قاتی حاشیه نکردم.و اینو مدیون مراقبه هام و تاکید بانو ارتمیس هستم که کلامشونو به جان خریدم.

ارتمیس عزیز من چند ماهه باردارم خونواده همسرم بیخود و بی جهت بدون اینکه دلیلشو بگن چند ماهه حتی یک تلفن ساده هم نکردن که حالمو جویا شن چه برسه به سر زدن همسرمم از این موضوع بسیار ناراحته و ازشون دور شده حتی میگم بهشون سر بزن میگه چون خالتو نپرسیدن نمیرم . حالا سوالم اینه من با این خونواده باید چه برخوردی داشنه باشم؟ با توجه به اینکه ممکنه به سرشون بزنه و چند ماه دیگه خودشون خوب شن بعد من زورم داره باهاشون خوب باشم چون قهرشون بی جهت بوده . بهم محل ندادن حال نوشونو بپرسن حداقل ولی اونروز که رفتم سونو برا اینکه بفهمن جنسیت چیه همه زنگ زدن وقتی گفتم معلوم نشده قطع کردن و باز دیگه خبری ازشون نیست . برخوردم چی باشه عزیز

مشکلمم  اینه رفتار مناسب بلد نیستم یعنی ادمیم خیلی رودر وایسی دارم نمیتونم نه بگم یا از حقم دفاع کنم یا اخم میکنم یا میگم و میخندم . بهم زنگ زدن نتونستم سرد باشم همونجور احوالپرسی گرم میکنم 

خب عزیزم تو خودت تمام رفتارهایی رو ک باید انجام بدی آخر صحبت هات گفتی. نم نم همونا رو انجام بده . البته یهویی هم تغییر نکن.

مهم نباشه خانواده شوهر چی فکر میکنن . بقول بانو اونا تو ذهنت بزرگ شون نکن.  کم کم عادت میکنن به رفتارهای جدیدت

سلام  بانو آرتمیس عزیز

سوالی داشتم

من خیلی آدم خونگرم و خوش خنده ای هستم، طوری ک با اولین دیدار زود جوش میخورم

محل کارمم زیاد میخندم حرف میزنم

زودم عصبی میشم

و چند وقتی هست میخوام ساکت بمونم حرف نزنم

خیلی سعی کردم صبح بیدار میشم میگم امروز دیگه سکوووت بعد ک سرکار میرسم همون زن خوش خنده خوش رو میشم

مثلا ی ساعت سکوت میکنم میگن وا چت شد

خیلی دوس دارم سکوت کنم

و اینکه زودم عصبی میشم مثلا سر صدای زیاد سر دیر حاضر شدن همسرم،دیر اومدنش از سرکار ک‌ راه ی ربع ی ساعت طول میده، کار براش پیش میاد،سر هرچیز کوچیکی بی اعصاب میشم...سر با دست ب سرم میزنن،سر سیگار کشیدن همسرم ک بوش میاد

بی احترامی نمیکنما فقط داد میزنم

لطفاً راهنماییم کنید اصلا از خودم راضی نیستم

عزیز جان چند بار ازتون سوال پرسیدم اگه جواب میدید دوباره بزارم؟؟؟