[تو كيستي كه پراكنده در هواي مني
[تنيده اي به وجودم ولي سواي مني
[كجاي زمزمه هايم،كجاي حادثه اي؟
[كجا بجويمت اي جان،كه ناكجاي مني
[گره زدي به نگاهت كلاف چشم مرا
[به اين گره زدنت هم گره گشاي مني
[درين هجوم سياهي كه ماه پيدا نيست
[چه باكم از بيراهه؟كه روشناي مني
[كسي شبيه تو درمن،مرا به دريا برد
[رسيده ام به يقين:اين كه ناخداي مني
[سوال كرده ام عمري:چرا...چرا...واينك
[تويي كه پاسخ صدها چرا چراي مني
[ولي سوال بدون جواب مانده ي من:
[تو اي غريبه كه هستي كه آشناي مني..
[بیهوده نگردید به دنبال خوشی ها
[شادی ز جهان رفته و برگشت ندارد
♣️♣️♣️♣️💎
[گویی غم هجران عزیزان شده عادت
[انگار که جان رفته و برگشت ندارد
وقت رفتن است
بازهم همان حکایت همیشگی !
پیش از آنکه با خبر شوی
لحظه ی عظیمت ناگزیر می شود
ای دریغ و حسرت همیشگی …
ناگهان
چقدر زود
دیر می شود!
قیصر امین پور
می توانی آنقدر خسته باشی
که خواب را، که کابوس را
حتا مرگ را، پس بزنی
جهان، جوابم کرده است
اتاق از هرّای دیوان و هراس کرکسان
آکنده است
شب فرو می افتاد...
به درون آمدم و پنجره ها را بستم،
باد با شاخه در آویخته بود.
من در این خانه،
تنها، تنها،
غم عالم به دلم ریخته بود.
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
41 ثانیه پیش
41 ثانیه پیش
42 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
