هرسال این شبو روزا شادترین روزای زندگیم بود ایام عید یه ساعتم خونه نبودیم اما امسال به خاطر این کرونای لعنتی خیلی سوت و کوره نه مامان بابا نه خواهر برادر هیچکی نیست منو دخترم همش تنهاییم خونه هرکاری میکنم خوشحال باشم بیشتر غصه ام میشه یاد خاطرات سالهای پیش میوفتم .طفلک همسرم رفته برامون عیدی طلا گرفته ولی نتونست بازم خوشحالم کنه .الان کلی گریه کردم اومدم اینجا شاید یه کم درد ودل کنم همین😭😭😭