«شعر4»

وقتی کسی تو زندگیت نباشه
دیگه پنج شنبه و جمعه فقط دوتا روز مزخرف برات میشن که ترجیح میدی فقط بخوابی
شب ها دیگه دوس داری زودتر صبح بشه
دیگه اینکه گوشیت رو جا گذاشتی یا اینکه باطری نداره برات مهم نیست
دیگه حتی سیگار هم لذت نداره
موزیک ها فقط بیشتر داغونت میکنن
دیگه حوصله حرف زدن با کسی رو نداری
تنهایی سختر از چیزی که فکر میکنی
مخصوصا وقتی احساس کنی تنها کسی که میتونستی باهاش باشی اونی که نمیخواد با تو باشه . . .

زندگی با تناقض هاش قشنگه 

بعضی وقتا تلخ 

بعضی وقتا شیرین

شب شما هم بخیر وبمهر🌹🌹🌻🌻🌹🌹

بچه ک بودیم بستنی هایمان را گاز می زدند غوغا بپا میکردیم . . . !
چ بیهوده بزرگ شدیم ؛ روحمان را گاز میزنند اما فقط لبخند میزنیم .

بچہ ھا یہ لینک گذاشتم حرف نا شناس کہ حرفاتونو بھم بگین ☺میزدم حرفاتونو بخونم میگفت اشتباہ وارد شدہ 😕

اگر حرفی ھست اینجا بگید 

من امشب رد دادم 😬

https://harfeto.timefriend.net/386581880

سخته....

همین!

اراده اهنین میخواد

میشه ولی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟نه؟؟

🍃🍁❣

پر از حرفم 

پر از گلایه 

پر از بغض 

پر از .....

به کدامین حالم حس شنیدن داری ‌....

(نفس)

منم رد دادم گمونم😭😭😭♀‍🤦

منم رد دادم

ناراحتم و سر خوش

باز هم هوایِ تو

چه بی گدار میزند به سر

چه بی گدار میزند به شب

چه بی گدار میزند به جان.....!

آدم‌ها عطرشان را با خودشان مي‌آورند

جا مي‌گذارند و مي‌روند‌‌

آدم‌ها مي‌آيند و مي‌روند

ولي توي خواب‌هايمان مي‌مانند‌

‌ آدم‌ها مي‌آيند و مي‌روند

ولي ديروز را با خود نمي‌برند‌‌

آدم‌ها مي‌آيند خاطره‌هايشان را جا مي‌گذارند و مي‌روند‌‌

آدم‌ها مي‌آيند تمام برگ‌هاي تقويم بهار مي‌شود مي‌روند

و چهار فصل پاييز را با خود نمي‌برند‌‌

آدم‌ها وقتي مي‌آيند موسيقي‌شان را هم با خودشان مي‌آورند

و وقتي مي‌روند با خود نمي‌برند‌‌

آدم‌ها مي‌آيند و مي‌روند

ولي در دلتنگي‌هايمان‌‌ شعرهايمان‌‌

روياي خيس شبانه‌‌مان مي‌مانند‌‌‌ 

جا نگذاريد هر چه مي‌آوريد را با خودتان ببريد‌

به خواب و خاطره‌‌‌ي آدم برنگرديد .....

تنها یک حرف مرا آزار میدهد ، حتی یک کلمه هم نمیشود
تنها یک حرف مرا هر روز غمگین تر میکند . . .
همان یک “ن” که در ابتدای “بودنت” نشسته است !

انقد روزگار به زمین میکوبدمان که آهنین میشویم 

سخت و سرد و سنگ 

(نفس)

منو از برق بکش آنید 😭♀‍🤦هر چی به ذهنم میاد میگما 😐