«شعر4»

یادت باشد هیچ کس از تنهایی نمی میرد

فقط حرف آمدن که می شود

انتظار آدم را می کشد…

@turk_asana  

در میان خاطراتم با تو خلوت می کنم
بی قرار و بی صدا از عشق صحبت می کنم

 رو به قبله می نشینم ، قبله ی چشمان تو
آه را در سینه ی داغم تلاوت می کنم

 بی تو لبریز تمنای شقایق می شوم
دشت احساس و نگاهت را زیارت می کنم

 در حضور آسمان و بستر رنگین کمان
حق رنگ چشم شب را من رعایت می کنم

 هر چه دارم می سپارم باز امشب دست تو
باز هم یاد تو را غرق خجالت می کنم

یک پیاده رو تقریبا خلوت:

یک مرد، یک زن، یک زوج؛ خوشبختیشان پای خودشان!

یک مرد، یک مرد، یک شراکت؛ سود و ضرررش پای خودشان!

یک زن، یک زن، یک رفاقت؛ معرفت و اعتمادشان پای خودشان!

و انتهای پیاده رو …

یک من، یک تنهایی، یک رنج؛ آخر و عاقبتش پای تو!

من چی؟ من چی؟

ای ام حسودددد  

برا من یه شعر از خودت بذار لفطا  

ماه شبهای من

اگرچه دنیا سایه ای وهم الود بود که مدتی تو را ازمن گرفت

ماه گرفتگی اما!!!

خیال کدام شب را از حجم ماه میگیرد؟

فکر می کردم تنهایی یعنی

من

سکوت

پنجره های خاک گرفته

اتاق خالی از تو

نمیدانستم سنگینی اش بیشتر می شود در ازدحام آدم ها !

تنهایی کجایی 

به هرکس دل بستم 

ترکم کرد 

انگار منو تو از هم جدایی نا پذیریم… “

خوبم ولی سرم یه ذره درد میکنه از بس گوشی تو دستمه

از ترسم به همسرم نمیگم...بخدا میکشه منو😁

آتشـی در دل نهــادی سوخت آواز دلم
تا کجا پنهان کنم ای دوست من راز دلم

تـار مـویی نیسـت درمـن آرزوی زندگی
بس که با نازت کشیدم از پس انداز دلم

گر شکایت میکنم من از زمین و از زمان
نیست جرمم جز عبور از شهر بی ناز دلم

مهربان ایـن رسم رفتن از که تو آموختی
این چنین درهـم شکستی بال پرواز دلم

گریه هم دیگر نـدارد سودی ای آرام جان
کس نباشد بعد ازاین همدرد وهمراز دلم‌‌‌‌‌‌‌‌‌

من همراز دلتم مامانم  

دوست دارم زیادا

این روزها بر چشم ها هم اعتمادی نیست

دیگر به حرف و ظاهرت هم اعتقادی نیست

گفتی برو تا آخرش من پشت تو هستم

اصلا خبر از قول هایی را که دادی نیست

غزلبانو#  

در امتداد شب

خیالت رنگ میگیرد

تو بازیگر خواب هایم هستی

و من چه بی تاب خوابیدنم ...

لیلا مقربی🍀

فکر نکنم از فردا بزاره زیاد بیام

تو خونه هست تا آخر هفته😁😂

خوب پسر بزرگ منم ۱۹ سالشه دیگه😂😂😂

حالا از کجا فهمیدی یه ماه کوچیکترم😂🥀