«شعر ٢»

‏معشوقه‌ی هوشنگ ابتهاج

وقتی موهاشو کوتاه کرد

ابتهاج بهش گفت:

«‌یک‌دم نگاه کن که چه بر باد می‌دهی

چندین هزار امید بنی‌آدم است این...:)♥️🦋»

من اگر دست زنانم نه من از دست زنانم

نـــه از اینم نــه از آنم مــن از آن شهر کـلانم

نـــه پـــی زمــــر و قمــارم نه پی خمر و عقارم

نـــه خمیـــرم نــــه خمـــارم نــه چنینم نه چنانم

مـــن اگـــر مست و خرابم نه چو تو مست شرابم

نه ز خاکم نه ز آبم نه از این اهــــل زمــــانم

خـــرد پـــوره آدم چـــه خبـــر دارد از ایــن دم

کــــه مــن از جمــله عالــم به دو صد پرده نهانم

مشنـو این سخن از من و نه زین خاطر روشن

که از این ظاهر و باطن نه پذیرم نه ستانم…

👌دیگه امثال سرفراز و داریوش پیدا نمیشن

دیدی وقتی دلت تنگه گریه ات می‌گیره همه چیز رو تار می‌بینی؟!
فکر نکن چون اشک تو چشمات جمع شده فضای بیرون برات مبهمه! نه...
شاید ندونی اما اون موقع چشمات دارن با زبونِ بی‌زبونی می‌گن: [ هیچ چیز توی این دنیا به اندازه ی خودت مهم نیست! ]
دارن اطراف رو برات "تار" می‌کنن که به خودت بیشتر توجه کنی! که بهت بفهمونن دلتنگی واسه کسی که نمی‌فهمه بیهوده س...
می‌دونی؟! بعضی وقتا عقل چشمامون بیشتر از دلمونه...!
✍ #هانیه_قبادی

🌼|| 

اجی تو ک از من بدتری 

حالت خوش نیستا 

دو ساعت پیش ب من شب بخیر گفتی 

هنو بیداری 

دوربین مخفیه 

برو بخواب من ی کم حرف بزنم خب😢😢😢😢😢

نه بابا نمیاد بهت    

حیف نیس نیای اینجا چت کنی دور از چشم اعتصامی و بری تو غار تنهاییت    

اعتصامی الان با چوب میافته دنبالم  

ضیافت های عاشق را خوشا بخشش،خوشا ایثار 

خوشا پیدا شدن در عشق،برایِ گُم شدن در یار

من هم منتظریم 

لالایی بخون تا بره😁

پشت هم شعر نوشتم كه بخوانی ، خواندی؟؟؟

بغض کردم که ببینی و بمانی ، ماندی؟

به خدا شعر ترین شعرمنی ، می فهمی؟

هوس انگيزترين حسِ منی  ، می فهمی؟

حیف فریاد مرا 

بغض 

به یغما برده 

یک بغل حرف 

ولی 

محض نگفتن 

دارم... 

بوسه نه خنده‌ ی گرم ازدهنت کافی بود

این همه عطر چرا؟ پیرهنت کافی بود

دانه و دام چرا مرغک پرسوخته را؟
قفس زلف شکن در شکنت کافی بود

می‌شد این باغ خزان‌دیده بهاری باشد؛
یک گل صورتی دشت تنت کافی بود...

حامد-عسگری#  

والا چیکا کنم اعتصامی شده عین مردم ایران ک تو راهپیمایی ها همیشه در صحنه ان 

اینم تو نینی سایت همش در صحنه اس 😂😢😢😭😭

شب توی شهر عاشقا وقتی میاد رد نمیشه

تو هیچ دیاری هیچ شبی این همه ممتد نمیشه...

اینجا به جز درد و دروغ همخانه ای با ما نبود 

در غربت من مثل من هرگز کسی تنها نبود