شانس منه؟؟؟؟

خب شما چیکار به اونا دارید قرار نیست همه مث هم بشن

همه چی خوبی و بدی داره بستگی به خودت داره ک چطوری ببینی...البته همین مجردی ک میگی بازم مشکلاتی داره ...پس توکلت به خدا باشه و حرفاتو بهش بگو هرچی به خیره انجام میشه

بله میگم. 

زندگی خوبی دارم من. بحث ها و اختلاف های کوچیک همیشه هست. نه فقط تو زندگی مشترک، بلکه با دوست، همسایه، همکار و.. بلاخره پیش میاد. آدم باید بتونه مدیریت و کنترلش کنه. 

من خودم خداروشکر مشکل غیر قابل حلی تا بحال نداشتم. 

درمورد خسیس بودن مرد، دست بزن داشتنش یا خیانت ایده ای ندارم. باید قبل ازدواج درمورد اینا حسابی فکر کنی طرفتو بررسی کنی. 

انشالله هرچی صلاحته پیش میاد. 

تو زندگی هم کمی باید صبور بود عزیزم باید مرد رام کرد تو دستت باشه فقط مهربون باش صبور باش اصلا ازمن بهت نصیحت ب هیچوجه از خانوادش پیش بد نگو ک آخر سر خودت بد میشی و ازچشمش میفتی 

معیارهای آدم برای ازدواج در سن 20 سالگی با معیارهای همون شخص در سن 30 سالگی زمین تا آسمون فرق داره. 

اونموقع چیزهایی رو می بینی که الان حتی به ذهنت هم خطور نمی کنه. 

من جای شما باشم اصلا توی این سن به ازدواج فکر نمی کنم. 

خوشبخت باشی😍

ایرانیا بلد نیستن انتخاب از روی عقل بکنن اکثرنشون جوون بودن عاشق شدن ازدواج کردن الانم دارن چوب میخورن

اابته مرداهم کم بد نیستن همشون عین همن ولی اینک چطوری خودشونو جلوت جلوه بدن مهمه

اگر واقعا آدم خوبی باشی سر جنگ نگیری میتونی زندگی عاشقانه داشت باشی ب شرطی ک پسره هم ذاتش خوب باشه اینو بسپار ب خدا و تحقیق 

زبون خوش و اخلاق مهربون ظاهر شیک مرد همینو میخاد

٢٠ سالت چه اصراري به  ازدواج  داري نكن برو جووني كن 

دانشگاه 

زبان 

ورزش 

هنر 

ول كن ازدواج بخدا 

به نظر منم قبل ازدواج خیلی چیزا رو نمیشه فهمید به هیچ وجه

البته مشاورا یه پرسشنامه هایی دارن که ببینن طرفین به هم میخورن یا نه ولی اونم تضمین کننده نیست

قبل از هرچیز توکلت به خدا باشه

هر زندگی پستی وبلندی داره تو خودت واس زندگیتو درست کنی من که از زندگیم راضی هستم مجردی هم تا یه زمانی خوبه اگه خواستگارت خوب بود استخاره نکن بگو بعععععععله

همه ی اینجور زندگیا اکثر ازدواجشون تو سن پایین و با چشم بسته بود چشماتو باز کن یمدتم نامزد بمون

حتما مشاوره قبل ازدواج برو

من معتقدم تا آدم زیر یه سقف نره نمیتونه طرف مقابل و. بشناسه 

شوهر من تو عقد خیلی خوب بود همش مسافرت ، رستوران، برام چیزی میخرید.....بعد عروسی یکی دیگه شد که نمیشناختمش

الان ۶ ساله عروسی کردم دو تا بچه دارم حیوون بهم پول نمیده برای بچه هام لباس نمیخره 

اونوقت هر روز به خواهرش میگه بیا براشون از بیرون غذا میگیره 

از ما میزنه خرج بقیه میکنه

ازش متنفر شدم چون خونه بابام تو. ناز و نعمت بودم