چون مشکل و ضعف منو تو نیس
ادم باید اول ضعف های خودشو برطرف کنه بعد اگه واقعن وقت اضافه اورد بیاد واسه بقیه از اخلاقیات بگه، واسه همینم هس که حدیث داریم هرشب از خودتون حساب بگیرید قبل از اینکه از شما حساب بگیرند
شما داری تو متن تاپیکت از عذاب و از دس رفتن ثمره ی کارهای نیک در اثر غیبت میگی درحالی ک همین مود من و خود شما معلوم نیس داریم با کدوم کارمون نادانسته گناه میکنیم باز حداقل اون بنده ای ک غیبت میکنه و به کار بدش اگاهه یک هیچ از منو شما ک از عیب خودمون اگا نیستیم جلوتره، چرا درمورد خودمون حرف نزنیم ک درمورد دیگران بگیم؟