آدم یه آپارتمان صدوبیست متری تمیز توی شهر داشته باشه یا یه خونه ی دوبلکس ویلایی استخر دار با یه حیاط توی باغش که یک ربع از شهر فاصله داره بسازه کدومشو ترجیح میدینو چرا دلیلشم بگین لطفا
دومی.البته طبق شرایطی.حتما خودم ماشین داشته باشم.دلیلشم اینه ک از شلوغی شهر بیزارم
من مادر نميشوم تا فرزندم را عصاى دستم كنم...من مادر نميشوم تا پيري و كورى ام را به فرزندم تحميل كنم....من مادرنميشوم تا بهاي قطره شيرى كه به كودكم داده ام پس بگيرم....من مادر نميشوم تا فرزندو وابسته و بيمار تربيت كنم و افتخار كنم به اينكه فرزندم مرا بر همسرش ترجيح ميدهد....من مادري بيمار نيستم...من مادر ميشوم تا انسانى سالم و مستقل تربيت كنم،مادرميشوم تا انسانيت را به فرزندم بياموزم.انسانى قوى و درستكار و خوشبخت....كودكم وظيفه اي در قبال من ندارد....بلكه من مادر او هستم و موظف به خوشبخت كردن فرزندم
وقتی کودک بودم دوساله،بخاطر فرار از مستاجری و خونه های کوچیک مادر پدرم همچین کاری کردن فاصله خونه ماهم همینقدر تا شهر اما واقعا احساس تفاوت زیادی داشتم تمام سالهای مدرسه با همکلاسیا،و اینکه فرهنگ محل های دورتر از شهر واقعا متفاوت از شهر هست....