عزیزم من خودم به شخصه تا جایی که بشه تو خونهام. ولی خب شوهرم میره سر کار. از یه طرف دیگه خونه خریدیم باید بریم دنبال وام.
برا کمرم باید برم چکاپ که هنوز نرفتم. واقعا واجبه هنوز جرات نکردم.
یه تیکه لباس نرفتم برا خودم بخرم. کفشم باید طبی باشه، حتما بپوشم و امتحان کنم ولی نتونستم برم دنبالش.
ارایشگاه هم که قربونش برم پنج ماهه نرفتم.
حالا این کارا رو میشه فاکتور گرفت و نرفت ولی بعضی چیزا رو چی؟ نمیتونم بانک نرم چکمون برگشت بخوره. نمیتونم اسباب کشی نکنم.
با شروع کرونا از ۲ اسفند تا ۷ فروردین خونوادمو ندیدم. خواهرمو که تا وسطای اردیبهشتم ندیدم، خب چقدر دیگه باید ادامه میدادم؟
سلامت روانی خودمو بچمم مهمه. تو خونه افسرده شدیم.
گمون میکنم راه حل اساسی در خانه بمانیم نیست چون واجبه بریم بیرون. به نظرم باید پروتکلهای بهداشت فردی و اجتماعی رو کامل رعایت کنیم.
آخه مردم یه ماسک زدن رو هم دریغ میکنن و میگن گرمه. خب همه گرمشونه. یا یه اسپری الکل تو جیب و کیف گذاشتن کار سختی نیست. اونم انجام نمیدن.