ببین من یه تئوری دارم،میگم هرموقع من مقصرم پس سر سوزنی هم غرور به خرج نمیدم و راحت معذرت خواهی میکنم و واسه آشتی پیش قدم میشم ولی اگه من تا حدودی مقصرم یا طرفم کامل مقصره،بستگی به این داره که چقدر طرف ارزش داشته باشه واسم،بخاطر همین اگه دیدم جلو نیومد خودم میرم جلو و باهاش صحبت میکنم میگم درسته که خودمو مقصر نمیدونم ولی اینقدر تو و این رابطه واسم ارزش داشتید که حاصر شدم بیام جلو واسه اشتی،البته نذار همیشه دستتو بخونه و تبدیل به وظیفت بشه
خدایا خواهش میکنم به زودی روزای خوب و شاد بیان و پایدار باشن
توی این روزا اینقدر رفتم منتشر کشیدم و التماسش کردم و بهش محبت کردم که نگو ولی محل من نذاشت باز
ای بابا،پس معلومه مغروره،من اوایل عقدمون شوهرم گفت اگرم من مقصر بودم تو بیا چلو بعد من واست جبران میکنم،میخواست غرورشو حفظ کنه،حالا از من میشنوی یه کار کن،فردا مثلا در یه فرصت مناسب باز برو جلو و حرف و ملایمتو اینا،بذار حجت رو تمام کرده باشی،بعد اگه دیدی باز فرقی نکرد چند روز قضیه رو رها کن به احتمال خیلییییی زیاد میاد سراغت،اینم بگم بهت که مردا از اینکه به پر و پاچشون بپیچیم بدشون میاد،بذار چند روز دریای وجودش اروم بگیره خودش میاد سمتت،و دیگه ایرادی هم به تو وهرد نیست چون تو تلاشتو کردی
خدایا خواهش میکنم به زودی روزای خوب و شاد بیان و پایدار باشن