زندگانی گر کسی بی عشق خواهد من نخواهم

قدم بزن همه ی شهر را به پای خودت
و گریه کن وسط کافه ها برای خودت

تو خود علاج غم و درد بیشمار خودی
برو طبیب خودت باش و مبتلای خودت !

شبیه نوح اگر هیچکس به دین تو نیست
تو با خدای خودت باش و ناخدای خودت

دوباره دست به زانوی خود بگیر و بایست
بزن اگر که زدی، تکیه بر عصای خودت

بگرد و صورت خود را دوباره پیدا کن
تویی که گم شده ای بین عکس های خودت

قدم بزن همه ی شهر را به پای خودت

و گریه کن وسط کافه ها برای خودت

تو خود علاج غم و درد بیشمار خودی

برو طبیب خودت باش و مبتلای خودت

شبیه نوح اگر هیچ کس به دین تو نیست

تو با خدای خودت باش و ناخدای خودت

دوباره دست به زانوی خود بگیر و بایست

بزن اگر که زدی تکیه بر عصای خودت

بگرد و صورت خود را دوباره پیدا کن

تویی که گم شده ای بین عکس های خودت!

ببخشید نمیدونم قبلی چرا اونطوری اومد🙈

اگرچه شمعی و از سوختن نپرهیزی

نبینمت که غریبانه اشک میریزی

هنوز گریه‌ی خود را به خنده پنهان کن

بخند گرچه تو با خنده هم غم انگیزی

خزان کجا تو کجا تک درخت من باید

که برگ ریخته بر شاخه ها بیاویزی

درخت فصل خزان هم درخت میماند

تو پیش فصل بهاری نه این که پاییزی

خدا دلش نمی امد که از تو جان گیرد

وگرنه از دگران کم نداشتی چیزی

حافظ چه نالی گر وصل خواهی

خون بایدت خورد در گاه و بیگاه

ذوق وصال میگزد از دور پشت دست

گرم است بس که صحبت من با خیال تو