سوال مذهبی

فکرنکنم 

@بانوی_بی_نشان  

سوال منم هست

حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای (مد ظله العالی):

موارد مذکور هر چند غیبت محسوب نمی‌شود ولی اگر موجب ایذاء دیگران بشود جایز نیست و باید اجتناب شود.

حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی):

غیبت مؤمن از گناهان کبیره و حرام است. و غیبت: آن است که عیب مؤمنی - آن هم عیبی که پوشیده بر مردم است - در نبودش گفته شود خواه به قصد پایین آوردن منزلت او باشد یا نه و خواه عیب در بدنش باشد یا در نسب یا در اخلاق یا در عمل او یا در گفتار او یا در دین او یا در دنیای او یا در غیر آن از آنچه که پوشیده و پنهان بر مردم هست، باشد. همچنان که فرق نمی‌کند در بیان آن عیب این‌که به زبان بیان کند یا با انجام فعلی که از عیب او حکایت می‌کند باشد. و غیبت در صورتی حاصل می‌شود که شنونده‌ای باشد و گوینده قصد فهماندن و خبر دادن - یا آنچه که به حکم این دو هست - به شنونده باشد. همچنان در صورتی حاصل می‌گردد که شخص غیبت شونده را معیّن کند پس اگر گفت (یکی از اهل شهر ترسو است) غیبت نیست، و همچنین اگر بگوید: (یکی از فرزندان زید ترسو است)، بله ممکن است به لحاظ این‌که اهانت و انتقاص از آنان باشد حرام گردد و نه به لحاظ غیبت. و باید کسی که غیبت می‌کند از کرده خود پشیمان گردد و توبه کند، و احتیاط مستحب آن است که - اگر مفسده‌ای بار نشود - از شخص غیبت شده حلالیت بطلبد یا این‌که برای او استغفار کند.

نه تا اسم کسی برده نشه غیبت نمیشه ولی میگن بهتره که به صورت ناشناس هم درموردچنین مواردی دردل نشه چون برای شخص ارام ارام عادت میشه وخدای نکرده طرف میره به سمت وسویی که از گفتن نام طرف هم ابا نکنه.

در صورتی غیبت اتفاق میوفته که هر دو نفر اون شخص رو بشناسن....این جواب یه شیخ هست

اینکارو نکن. ولی فکر میکنم نمیشناسه اشکال نداره

نه دیگه طرف که ما نمیشناسیم

خیر.