اون تاپیکت شلوغ بود نگفتم بهت اما من مادرشوهرم شب عروسیمو بهم زد منکه یدونه دختر بودم به خانوادم فحش داد شوهرم دستشو بلند کرد بزنه تو گوشش اما برادرم نگذاشت. و من الان سه ساله افسردگی دارم بااینکه همسرم خوبه اما نمیتونم گذشته رو فراموش کنم. من یه احمقم
وا چرا احمق؟ ببین شوهر آدم خوب و عاقل باشه و پشتش باشه گور بابای مادر شوهر حسود و افریطه،من شوهرم کودنه، فقط درس خونده،عرضه زن و زندگی نداره،اونم دختر سرتر از خودش که هر کی دید بهشون یه به بهی کرد که خوشبحالتون چ عروسی، ولی عروس داشتن عرضه و لیاقت میخواد والا
چجوری عروسی و بهم ریخت ، چندسال قبل؟ خودت چند سالته؟
نمیدونم بخاطر شوهرم خوشحال باشم یا بخاطر خانوادش ناراحت. خیلی سختی کشیدم. پیر شدم. مریض شدم برام دعا گرفتن تو جوونی وصیت کردم و..... دوسال شوهرم نبود پلیسه لب مرز بود خدا میدونه چی کشیدم یازده و نیم شب تنها میرفتم خونه تا دیروقت دنبال خونه اجاره اونوقت پدرشوهرم کنار دخترا و نوه هاش کنار بخاری. آخ خدااااا. ولی وسط همه اینا من بلد نیستم بگم بیخیال بگم خوش باش لعنتی. الانم باید بروی خودم نیارم. اونا دعوت میکنن منم میکنم ی حالت اجبار تولدا عیدا افطاری ها و..... چی بگم ار کجا بگم
تاپیک های به روز شده
9 ساعت پیش
9 ساعت پیش
9 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز