یه روزایی هست که آدم خل میشه،بهونه گیر میشه...
این وقتا فقط یه نفر رو میخواد که باشه و بهونه هاشو بفهمه و حالشو خوب کنه
میدونی این روزا و بهونه ها سریع میگذرن و تموم میشن اما حس و حالی که اون یه نفر تو اون روز به آدم داده،هیچوقت فراموش نمیشه...
هیچوقت!
