درون گرایی

نه این صفت ذاتی شخص محسوب میشه چه ربطی داره زیاد اگه درون گرا وتوی خودت باشی خطرناکه و باید بری پیش مشاور

فردی که درون گرا هست در کنار فرد برون گرا نمیتونن بسازن و بودنشون در کنار هم مثل یک زجر

نوچ.. قرار نیست همه ی ادما مثل هم باشن.. خیلیم خوبه(البته بی ربط به اینکه خودمم درونگرام نیست).. ترجیح میدم با ادمایی ک درکم نمیکنن یا زیاد حرف میزنن همکلام نشم... اینجوری کم تر آسیب میبینم ... ۵ تا دوست خوب دارم ک شکل گیری رابطه  هامون ۵ سال طول کشیده...  و کلا صمیمی شدن و اعتماد به ادما برام سخته... ولی ناراحت نیستم... مشکلت چیه دقیقا؟...چرا فکر میکنی بده؟

هیچچکس؟؟همیشه؟؟منم تنهایی رو دوست دارم ولی خوشحال میشم اگه روزو با یه دوست صمیمی یا مامانم تنهایی بگذرونم..نه خیلی زیاد شاید یه روز در هر یک یا دوماه...شاید تاثیرات قرنطینست؟.. منم بیشتر گوش میدم تا حرف بزنم... تو دانشگاه فقط یه دوست صمیمی بعد ۳ ماه پیدا کردم ک اونم درونگراست نسبتا و باعث میشه هردو محدوده همو درک کنیم... اگ برای رفع نیازهات(توصحبتای عادی با بقیه) به مشکل نمیخوری مشکی نست به نظرم..اگ تونستی برو پیش مشاور یا حداقل خودت چندتا کتاب بخون

درونگرایی اتفاقا خیلی هم خوبه.

آدمای درونگرا عمیق تر فکر و احساس میکنن.

اما نباید اجازه بدی این ویژگیت باعث بشه که نادیده گرفته بشی پس باید در حین درونگرایی بتونی از حقت هم دفاع کنی