من دوست پسرمو خیلی دوست دارم همش تصور میکنم باهاش ازدواج کردم .... یمدت باهم دعوا کردیم فکر میکردم فقط بهش وابسته ام با چندتا اقا پسر دیکه ام دوس شدم(با موقعیت و وضع مالی خوب) اما اصلا نتونستم اونقدری که اونو دوسش دارم بعدی هارم دوس داشته باشم ....
بعد یمدت دوباره بهش برگشتم اما میدونم اون به ازدواج بامن فکر نمیکنه
چیکار کنم؟؟؟ واقعا بغیر از اون به پسر دیگه ای نمیتونم حس داشته باشم...
فقط تصورت منو یاد ارسطو انداختی
چن سالته
اگه دوسِت نداره هرچی بیشتر باهاش بمونی وابسته تر میشی خب وقتی آخرش جداییه چرا خب؟
زبون که داری دوستم
بهش بگو
دوست داشتن که گناه نیست ابرازش کن
رفتی یه دور زدی دیدی پسندت نیستن گفتی برم مغازه اولی ....خوب توقع داری پسره بهت اعتماد هم کنه
چی میگی سر صبحی گل
کلهم اجمعین هوسه عزیزم 😊
منم اینطور فک میکردم ۲۰سالمه عاقلانه انتخاب کردم و الان عاشق همسرمم به عشق قبلیمم فک نمیکنمو حالا ک دارم فک میکنم اون هوس بود نه عشق!قبلیو ۸ سال دوس داشتم😑😐😂الان برای عشق ارزش قائلم
جدی الان با کمال وقاحت داری ازین رابطه ها و دوستیهای خارج از عرف و خارج از شرع و قانون با افتخار تاپیک میزنی؟؟ اگه حیا نداری و نجابت نداری که با وقاحت از دوستیهات میگی، غلط میکنی بیای اینجایی که محیطش بخاطر خانمها و مادرها حرمت داره
