شوهر وابسته به مادرشوهر.

الهی بمیرم برات خیلی سخته 

ولی من نمیتونم تحمل کنم این وضعیت رو چون حس میکنم رفتارش روز به روز بدتر میشه

براش از این حدیث های مربوط به همسر میفرستم اصلا به روی خودش نمیاره 

به خودم محبت میکنه ولی نه اندازه اونا تازه تا وقتی تنهاییم وقتی میریم خونه مادرش که کلا مامانش انقدر بهش کار میده که اصک نمیتونه پیش من بشینه شوهرم دو دقیقه هم میخوایم حرف بزنیم مامانش هی میپره وسط حرفامون نمیذاره صحبت کنیم 

حتی شوهرم منو ضایع میکنه جلوی مامانش یه موقع مامانش به چیزی میگه من مخالفت کنم شوهرم سریع موافقت میکنه که مامانش ناراحت نشه

من روم نمیشه بهش بگم این حرفا دلم نمیخواد فکر کنه حسودم ولی واقعا دارم اذیت میشم یه جاهایی حق منو نادیده میگیره 

بعد یه اخلاق دیگه ای هم که داره اینه که بعضی وقتا واسه اینکه حرص من دربیاد یه کارایی انجام میده که من بدم میاد حالا قصدش شوخیه ها ولی میترسم بفهمه ناراحت میشم به عنوان نقطه ضعف ازش استفاده کنه

عزیزم خودتو ناراحت نکن مگه مادرش قراره چندسال دیگه زنده بمونه بالاخره شوهرت پشیمون میشه 

میدونم خیلی سخته درکت میکنم 

با شوهرت صحبت کردی؟ میدونه ناراضی هستی؟ باهاش جدی برخورد کن اید درست بشه 

من هنوز روم نده به شوهرم حرفی بزنم که بیشتر دقت کنه به رفتارش

نه بابا اگه قدرمو میدونست که الان وضعیت این نبود 

میگم کلی نذر و دعا کردم و گشتم برای آقا کار پیدا کردم میگه دعای خیر مادرمه منم انگار هویجم این وسط

خدا نگذره از همچین مادر و پسرایی 

یه دختر با کلی امید و آرزو میاد زن یه پسر میشه 

خدا لعنتشون کنه

حرف منم هنینه

به نظر شما چجوری باهاش صحبت کنم که این رفتار ها رو درست کنه 

هم روم نمیشه که بفهمه ناراحت میشم و فکر کنه حسودم هم اینکه غرورم اجازه نمیده بگم منم اندازه اونا دوست داشته باش انگار گدایی محبت کردنه به نظرم 

ولی خب از درون داغونم نمیدونم چجوری باهاش صحبت کنم که هم خودم اذیت نشم هم اون درست بشه

شوهر منم بچه کوچیک خونست پدرشم فوت کرده مادرش تمام بار مسئولیتش رو گذاشته رو دوش همسرم هرچی خونشون خراب میشه به هیچکس نمیگه انگار فقط وظیفه شوهر منه بیاد درست کنه، به غیر از شوهر من 2 تا دختر و 2 تا پسر داره ولی وقتایی که تنهاست زنگ میزنه به شوهر من که حوصلم سر رفته تنهام هیچکس پیشم نیست درسته گناه داره آدم دلش میسوزه ولی من ازدواج نکردم که مادرشوهرمو هر دقیقه از تنهایی دربیارم 

میریم خونش هی برامون برنامه ریزی میکنه با ماشین شوهرم بره گردش و خونه فامیلاش  

یا مثلا شوهر من شب کاره 7 روز اول عید سر کار بود مامانش حوصلش سر رفته بود 3 روز آخر رو اومد موند خونمون بعد اونم گیر داده بود تعطیلات شوهرت که شروع شکد باید کلشو بیایید خونه ی من بمونید استراحت کنید شوهرمم هی میگفت چشم 3 دفعه گفت شوهرم گفت چشم بار چهارم که گفت من گفتم دستتون درد نکنه مامان دیگه مزاحمتون نمیشیم بعد شوهرم گفت مامان حالا که دوست داری بیاییم میاییم دقیقا همون لحظه منو ضایع کرد با این حرفش

بردمش تو اتاق باهاش کلی حرف زدم که بابا منم آدمم دلم میخواد این چند روز که شبا سر کار نمیری حداقل تنها باشیم آرزوی یه شب دونفره موند به دلم اصلا منم خانواده دارم مگه فقط مامان تو دلش تنگ میشه واسه بچش خب منم ندیدم خانوادمون یعنی چی کل تعطیلات رو بری خونه مامانت مثلا تو مرد خونه ای اختیار زندگیمونو دادی دست مامانت منو ضایع میکنی که مامانت ناراحت نشه من ازت نمیگذرم خلاصه یه ذره چرب زبونی و بغلم کرد منم بخشیدمش ولی درکل خیلی پیش اومده منو ضایع میکنه که مامانش ناراحت نشه نمیدونم دیگه باید چیکار کنم 

آره پدرشوهرم 6 ساله فوت کرده من و شوهرم 1 سال و 9 ماهه باهمیم یک سال عقد بودیم و 9 ماهه عروسی کردیم. 

بهش میگم توازن برقرار کن میگه بلد نیستم به خدا بعد هربار که مامانشو میبینه با کاراشون اذیت میشم حقیقتا منم حساس شدم رو مامانش اصلا انگار زودرنج شدم زودی ناراحت میشم و انگار هربار میریم خونه مامانش ریز میشم تو کار مادرشوهر و شوهرم دست خودم نیست 😞😢