ازدواجی ک سنتی بود و تو سه چهار روز اتفاق افتاد و منم ک هیچ علاقه ای نداشتم از روز اول .به خانوادم گفتم من کشش ندارم من علاقه ندارم هیچ حسی ندارم گفتن بعد عقد خوب میشی علاقه پیدا میشه پسر خوبیه خانواده داره پاکه منم ک ۳۴ سالمه و گفتم داره دیر میشه و به حرف اینا گوش کردم و بله رو گفتم .مامانم گف تو ازدواج کن من دیگه غصه ای ندارم اخه چندساله بابام فوت شده گفت از تو خیالم راحت بشه سرو سامون میگیری.الان ک هفت ماهه داره میگذره هنوز هیچ حسی ندارم علاقه ایجاد نشده ازش فراریم هر وقت زنگ میزنه استرس میگیرم هر وقت میخواد بیاد دنبالم بریم بیرون دلشوره دارم حالم بد میشه دلم نمیخواد ببینمش.از لحاظ قیافه معمولیه دو سال هم از من کوچیکتره .همش دوس دارم خودم تنها باشم کنارش اروم نیستم خوشحال نیستم.طلاق هم ک نمیتونم بگیرم بخاطر مامانم چون خیلی شوهرمو دوس دارن و اینکه مشکلی هم نداره مامانم اگه اسم طلاق و بیارم دق میکنه چون مریضه.الانم موندم چکار کنم همش دلشوره دارم استرس دارم نمیتونم باهاش رابطه برقرار کنم.تو رو خدا راهنمایی کنیین.کسایی ک تجربه داشتن و ادامه دادن کمکم کنن لطفا ممنون😔
چه سخت
نامزدت چی تلاشی نمیکنه یکم برا بهبود روابط تون
به یکی دیگه قبلافکرمیکردی یاالان میکنی
سعی کن برخلاف خواسته دلت دسااشو بگیری بوسش کنی کم کم علاقه پدیدار میشه،تماس جنسی توی ایجاد علاقه و وابستکی تاثیر داره
به نظرم خودت داری به خودت انرژی منفی میدی .عشق رو خود آدم به وجود میاره.اینقدر سخت نگیر آبجی .با جفتت لذت ببر از زندگی
خصوصیات مثبت شوهرت رو بگو . کارش چیه؟ تحصیلات؟
خودت یه تنه عشق رو به وجود بیار بعد هم تا آخر عمر بشین و لذتش رو ببر
چه چیزی باعث شده ازش خوشت نیاد ؟
منم سنتی ازدواج کردم و شوهرم به دلم نشسته بود و اون موقع عاقلانه انتخاب کردم ولی تا الانکه ۵ سال گذشته علاقه ای بوجود نیومده.من خودم انتخاب کردم و اجباری نبود به خیال خودم ازدواج عاقلانه از عاشقانه مهم تر بود اما زندگی بدون عشق جهنم و عذابه حای اکه طرفت بهترین باشه.
من اون موقع ۲۲ سالم بود اگه سن شما رو داشتم قطعا اینجوری ازدواج نمیکردم چون الانکه ۲۷ سالمه تفکرم عوض شده.
