اصلا گویا برای بعضی از دوستان ، خد رو شکر ، ناراحتی روحی و عصبی تعریف نشده من تازه هیچوقت زایمانی نداشتم . اختلاف عمده ای هم با همسرم نداشتم و از طرفی جون همیشه دوران پریود خیلی راحتی دارم نسبت به این موضوع هم حساس نبودم . هیچوقت درد یا افسردگی و عصبی شدن نداشتم تو دوران پریود یک مدت اما تو دوران پریودم دچار مشکل شدم چند سال پیش ، افسردگی شدیدی می گرفتم . من آدم وحشتناک خودداری هستم . اصلا ممکن نیست رفتار جلب نظر کننده یا عجیبی از من تو جمعی ببینید، خیلی خیلی محافظه کارم . اما همین من ، تو اون سالها تو دوران پریودم تو خیابون راه میرفتم زار زار گریه می کردم ، تو تاکسی، پشت فرمون و ... دائما اشک میریختم به پهنای صورت ها ! اصلا شوخی نداشتم . جوری که خیلی اوقات پیش اومد مردم بیان بپرسن کمک میخوام یا نه !! همسرم هم بنده خدا هر کاری می کرد فایده ندشت ، همه حسم این بود که بدبخت ترین موجود دنیام ، هیچ دلیلی هم برای این فکر نداشتم تا بالاخره یک دوست تذکر داد شاید مال پریوده و یک سری قرص برام آوردن و خوردم و اکی شدم حال اگر تو همون دوران خودکشی می کردم میخواستین بگین طاقت سختی نداشتم؟ خودخواه بودم؟من اصل سختی نداشت زندگیم!!! اما هیچوقت و تا عمر دارم اون احساس وحشتناک بدبختی یادم نمیره . احساس کنی بدبختی ، احساس کنی چه خوب میشه بمیری، اما هیچ دلیلی براش نداشته باشی. واقعا وحشتناکه