خانم برادر من به شدت پرخاشگره.البته برادرم هم همینجوره.هر دو متوقع،بددهن و ناراحتن. همیشه دعواهاشون جلوی بقیه ست.بهم فحاشی و بی احترامی میکنن.الان جدیدا کارشون به کتک کاری رسیده. خانم برادرم زنگ زده کلانتری که بیان صورتجلسه کنن.هر وقت دعوا میکنن زنگ میزنن به مادر من و مادر خانم که بیان خونشون.بقیه رو میکشونن به دعوا.جلوی مادرا به هم توهین میکنن.حتی به خانواده های هم.بچه شون که چهار سالشه میمونه اون وسط حیرون کار مادر و پدرش.
مادر من براشون برا عید لباس خریده بود و شال گردن و جوراب های فانتزی بافته بود وقتی رفته بود خونشون دیده بود که خانم برادر من تمام چیزایی که مامانم چند ماه روشون وقت گذاشته بود رو سوزونده و تیکه تیکه کرده.
بعد که برگشت مادرم خونه دیدم حالش بده از این حجم بی ادبی.خیلی دلش شکسته بود.هم مادرم فشار داره هم کم خونی شدید هم توی خانواده ش سابقه سکته دارن.ما نگرانیم و موندیم چکار کنیم.خواهرم به برادرم پیام داد که توی این وضع ببماری زنگ نزنین به ما و مامان رو نکشونین بیرون.خودتون حل کنین.خانم برادرم پیام داده که من هر وقت بخوام زنگ میزنم.
از این حجم گستاخی موندم اصن.احساس میکنم دوتاشون اختلال روانی دارن.نمیدونیم چکار کنیم.مادرم دلش نازکه.هر چی میگم فاصله بگیر نرو اونجا وقتی زنگ زدن تو کتش نمیره.میگه اگه نرم حتما بلا ملایی سر هم در میارن
شما باشین چیکار میکنین؟ بگم ها کلا فاقد شعورن هر دو شون.نه مشاوره حالیشونه نه بزرگتر حالیشونه نه حرف.کلا خرفتن.
ببخشید طولانی شد
