طلاق بگیرم؟

دقیقا موافقم با حرفات، اما هممممه از درگیری ما با تمام جزئیاتش خبر دارن خیلی برام سخته برگشت، همه بخاطر خونه و ماشین و صورت سرخم با سیلی غبطه زندگیمو میخوردن، اما الان..... 

در مورد خونه چی؟ 

کاش خراب میکردیم، فراتر از خراااب، اینکه بقیه در جریان قرار گرفتن، مقصر پدرمه، شبی که خواستم بیام خونه پدرم بهشون زنگ زدم گفتم من دارم میام اونجا،( مرتیکه عوضی این همه بلا سرم آورده برگشته بهم میگه مونده به سرت بیارم، کاری میکنم مرغا آسمون به حالت گریه کنن) منم زنگ زدم به مادرم اینه، پدرمم زنگ زده بود، پدر شوهرم و پدربزرگم، دایی و مادر بزرگم اومدن ، کل فامیل خبر دار شدن، من شیش ساله باهاش مشکل دارم جز پدرم و مادرش هیشکی خبر نداشت حالا تمام دنیا میدونن من وضع خوبی ندارم برگشت خیلی برام سخته وقتی بقیه به چشم حقارت بهم نگاه کنن

پس حضور من لازم نیست، درسته. 

من خیلی سردرگم، و خیلی بیچاره، زندگیم بقران چاره نداره، این از پدرم، اون از شوهرم، اونجا مدام تحقیر و تیکه و توهین، اینجا هم پدرم یه ذره حمایت نمیکنه میگه بچه هاتو چرا آوردی، باید خودت تنها میومدی، خدایا هیچ کس به وضع من دچار نشه، اون دیروز تشریفشو برد گفت فقط خودت زنگ بزن تا بیام من دیگه برنمیگردم و با تمام اتفاقا من اصلا نمیتونم زنگ بزنم، 

میدونی من هییییییییییییچ پشتوانه ای ندارم، میترسم از اینده، برگردم، کسیو ندارم برای یه لحظه که حالم عوض شه، خانواده شوهرم که.... ،خانواده مادربزرگمو اونجا فقط دارم که خیلییی حسودن به زندگیم، خاله م به شوهرم چش داره، کلن رو اعصابن، با این وضع روحی که دارم به نظرت میتونم با دوتا بچه برای 3 سال تنها تنها هدف گذاری کنم؟ 

نه خونه دارم نه پول

🤦‍♀️

من باید به مادرش زنگ میزدم، میشستمش، میگفتم بیا پسرتو جمع کن، اصلا نمیدونم چرا اینقد بقیه چش دارن به زندگیمون، حسادت میکنن، پدر و مادرا مونم، حمایت نمیکنن، مادرشوهرم فقطططط شوهرم و علیه من پر میکنه، پدر دیروز داشت خیلی ارووووم با شوهرم حرف می‌زد، طوریکه شوهرم سر من زور بشه بگه ازم میترسین، یکی از فامیلا زنداییم، دعواشون میشه و مقصر هم دختره بوده، اما پدر دختره گلاب به روتون یه کاسه م د ف و ع میکنه دهنه مرده، میگه پسرمو اذیت کردی

دخترمو نه پسر