مریم باجی جون من هم خیلی دلم میگیره وقتی فکر میکنم اگر بچه هام مونده بودن الان چند وقتشون بود...
این روزای دلگیر پاییز و زمستون دارن میان، اگه نی نی م تو دلم مونده بود، این روزها رو به یه امیدی میگذروندم و بعدازظهر ها و شب ها رو با هم بودیم، شکمم هرروز قلمبه تر میشد، دستم رو میذاشتم روش و باهاش حرف میزدم.... حالا هیچی تو شیکمم نیست... خالی...
جمعه شب دوستام دارن شام میرن بیرون با بچه هاشون. من نمیرم. تحمل دیدن بچه کوچیک ندارم، دست خودم نیست
....
مریم جون ما هم یه روزی مامان میشیم، درسته که الان دلمون میگیره که چرا اون دو تا رفتن، ولی خدا اینقدر بزرگه که به موقع ش به ما هم یکی میده که برامون بمونه... شاید هنوز موقع ش نرسیده، اون بهتر میدونه.
باید روحیه مون رو حفظ کنیم، از الان غصه بخوریم کم کم افسرده میشیم!قرار نیست یه مامان دپرس بشیم!