خب ميگفتي مادرجون من كه كلي زحمت كشيدم شماهم ميدونين دايي و دوست داشتم و دارم همش پا به پاتون همه مراسمات بودم با اينكه خودم عزادار بودم
مردم بگن از شما بعيده به جايي اينكه به اونا اعتراض كنين كه حق حرف زدن پشت سر عروستون ندارن به من ميگين
بعدم بگو منم خيلي مسايل كه پيش اومد و گذشت كردم
جرات مند حرفتو ميزدي تهشم به همسرت ميگفتي اون همه زحمت كشيدم بعد اين شد مزد دستم با حالت ناراحتي و گلكي بگو
ارايشت اگر مليح بوده به كسي زبطي نداشته بهانه بوده ادم تازه تشكر مبكنه بخاطر زحمات نه يك ارايش مليح و بكنه علم بهانه جويي