کانادا

mamnoonam mishad golam

kiyan be khodam rafte inja ham chera maro ba kheyliya eshtebah migiran koreya spanisha torkisha

ma khodemoon torkaman gonbad hasteem azizam

سلام دوستان خوبین؟؟ من و همکارام سایت مخصوص ایرانیان خارج از کشور زدیم حتماااااا سر بزنید میتونید از خدمات جالب و جدیدی که برای ایرانیان خارج از کشور در نظر گرفته شده استفاده کنید
www.simiaservice.com

من پسرم توی 18 ماهگی یه سفر 9 ساعته داشت که اصلا اذیت نکرد و با اینکه همش بیدار بود ولی محیط هواپیما براش جذابیت داشت
بعدش هم دوباره 2.5 سالگی و 3.5 سالگی که تا کانادا امدیم و فقط یکبارش به خاطر ساعت بدنش خوابید و گرنه بقش بیدار بود و تازه کلی هیجان هم داشت و بهش خوش میگذشت
فقط من کلی کتاب و بازی فکری با خودم برده بودم و فیلم هم میدید. به نظر من اگه دیدی تو پرواز اذیتت کرد همونجا بهش بده شربت رو. راستی پروازهایی که استاپ اروپا داره اگه شربت یا کلا هر مایعی تو کیفتون باشه که از 100 میلی لیتر بیشتر باشه میگیرن (از من استامینوفن رو که همیشه برای تب همراهمه گرفتن)

سلام به دوستان عزیزم :
هیلا جان ، راستش رو بگم ، دخترم با مدرسه okهست . خوب اینجا فضای مدارس بسیار بزرگه و تمام مدارس پارک دارن و بچه ها روزی 2 باز میرن زمین بازی در فضای آزاد . تا -22 درجه هم میبرنشون . بقیه اوقات هم مشغول تقاشی و یادگیری حروف و بازی هستن .ولی اتفاقی که افناده اینه که من مشکل دارم !!! الان توی فازی هستیم که همه اش با شوهرم از خودمون میپرسیم خوب اینجا هم که مثل ایرانه ، برای چی اومدیم اینجا ؟
صادقانه بگم ظرف این 4 ماه و 10 روز که از زندگیمون در اینجا میگذره ، متوجه خیلی از حقایق شدم که بهم گفته شده بود . یکی از دوستان همسرم که آمریکا زندگی میکنه ، میگفت اینجا بازنشستگی ندارن و من اونموقع نمیفهمیدم یعنی چی ؟ ولی الان فهمیدم . یادتونه اونموقع میگفتم اینجا حتی افراد مسن هم میرن کالج ؟ بله میرن ، چون مجبورن برن . بازنشستگی ندارن ، چون مجبورن کار کنن و مثل ایران که پیرمرد 80 ساله راننده تاکسی بود و من ناراحت میشدم براش ، اینجا هم توی 80 سالگی پیرزنه مجبوره 6 ساعت سرپا بایسته و صندوقدار فروشگاه بشه . اینجا هم مثل ایران اگر توی زمان جوانی بتونی سرمایه گذاری خوبی بکنی ، پیری راحتی داری ولی اگر نتونی و در حد امرار معاش باشی ، باید برای پیری ات هم کار کنی .و این برای ما که توی ایران به سنی رسیده بودیم که تازه داشتیم به سرمایه گذاری برای پیری مون فکر میکردیم ، تصممیم گیری رو سخت تر میکنه و البته الان داریم مصرفش میکنیم برای زندگی در کانادا !!!!!
توی مدرسه هم دقیقا " مثل ایران که الان والدین تقریبا " تمام وقت درگیر درس و مشق مدارس هستن ، اینجا هم یک نفر همه اش باید با مدرسه و کارهای مدرسه در ارتباط باشه .بدیش اینه که اینجا کتاب هم ندارن که بفهمی بچه تا کجا خونده یا نخونده . من سه هفته پیش با معلم نلیسا جلسه داشتم ، بهم میگه نلیسا خیلی به کاردستی و نقاشی و کتاب خوندن علاقه داره ولی هنوز اسمش رو نمیتونه خوب بنویسه و صدای حروف رو هم نمیشناسه و از یک تا ده هم بلد نیست بنویسه . من همینجوری هاج و واج مونده یودم که مگه باید همه اینها رو بلد باشه ؟!!!! به من نمونه هایی رو نشون داد که هم اسمشون رو خیلی خوش خط نوشته بودن و هم از یک تا ده نوشته بودن . بعدش برنامه من این شد که باهاش اصوات حروف رو کار کنم و تازه فهمیدم که نلیسا اصلا " نمیدونه صدای حرف ، یعنی چی ؟این یعنی این که اصلا " توی کلاس روی sound حروف کار نکردن !!!چون اصلا " نلی حسی ازش نداشت . بعد از مادر یکی از همکلاسی هاش که ژاپنی هست پرسیدم گفت من دخترم اینجا مهد کودک میرفته و این صدا ها رو اونجا یاد گرفته .اینجور نیست که معلمش وقت بگذاره و اگر نلیسا بلد نیست بهش یاد بده . گداشته یکروز قبل از جلسه ازش تست گرفته و به من گزارش میده که اینها رو بلد نیست !!!یا مثلا " همه اش انتظار داره نلیسا تمام کارهاش رو خودش انجام بده ....الان نامه گذاشتن بستن زیپ رو با بچه ها تمرین کنین چون دو رو ز دیگه snowpant ها رو خودشون باید بپوشن و دربیارن .البته در این زمینه ، کلملا " به روحیات افراد بستگی داره . یکی دلش بیشتر میسوزه برای بچه ها بیشتر وقت میگذاره ، یکی هم مثل معلم نلیسا خودش رو راحت میکنه و میگه خودش باید کارهاش رو بکنه . حالا جالبه که کوچترین حرکت خوب یا بد نلیسا رو به من گزارش میده ولی عدم توانایی نلیسا در شناخت اصوات رو توی جلسه حضوری به من میگه و بعدش شنیدم اینجا توی جلسه با معلم ها باید همه اش حق رو به جانب بچه ات بدی .که خوب من نمیدونستم .
برای بچه ها دوهفته کلاس ژیمناستیک گذاشتن ، گفته بودن باید زیر لباسشون بلوز آستین کوتاه و شلوارک بپوشونید و توی این دوهفته دو بار پیش اومد که نلیسا با همون لباس ، یک پالتو پوشیده و کلاه سرش گذاشته سوار school bus شده بود ....برای معلمش نامه دادم که چرا این بچه اینجوری برگشته خونه ؟جواب داد که باید یاد بگیره خودش لباس هاش رو بپوشه . تا حالا هم دو تا بلوز و یک شلوارش رو توی مدرسه جا گذاشته و نتونسته پیدا کنه و برگردونه خونه و وقتی از معلمش خواستم کمکش کنه ، فقط نوشته بهش یاد اوری کردم !!!!
صادقانه بهتون بگم ، اینجا از نظر بحث تمیزی اب و هوا ، عالیه؛از نظر ارزان بودن مواد غذایی ، عالیه ، از نظر سیستم پزشکی ، مهم نیست پول داری یا نه ، در هر حال بیمارستان و پزشک موظف هست بهت سرویس بده . ممکنه زمان ببره ولی نمیتونن بخاطر اینکه پول نداری ، قبولت نکنن . درست مثل تامین اجتماعی خودمون ولی خوب تر و تمیز تر .
اگرکار بکنی ، دولت تمام هزینه های ایاب و ذهاب و هزینه های پزشکی و دندانپزشکی ات رو بهت بر میگردونه .مردم با هم بزن بزن نمیکنن ، چون اگر ازشون شکایت بشه پدرشون در میاد . مراقب رانندگیشون هستن ، چون اگر تصادف بکنن ، بیمه بیچاره شون میکنه . مراقب عابر هستن ، چون اگر به کسی بزنن ، کل زندگیشون رو ازدست میدن . قوه قضاییه شون سالمه و با پول قابل خرید و فروش نیست . از نظر امنیت و احساس آرامش عالیه .
با این حال هزینه ایاب و ذهاب و نگهداری ماشین و منزل و کلا " هر چی مربوط به سرویس میشه ( ارایشگاه ، خشکشویی ، تعمیرات ) خیلی خیلی گرونتر از ایرانه .بر عکس ریال هم که توی ایران راحت در میاد ، دلار اصلا " راحت در نمیاد !!! اگر بخوای اینجا راحت زندگی کنی و راحت خرج کنی باید مثل ایران زن و شوهر کار کنن و بیشتر از یک جا هم کار کنن . در مورد هر چیز دیگه هم که به افراد برمیگرده ، مثل معلم و مدیر وراننده اتوبوس و...کاملا " بستگی به روحیه افراد داره و اینجور نیست که همه نظام مند باشند .
ولی بعنوان خریدار کالا ، بدلیل وجود بحث رقابت ، همه جا بهتون احترام گداشته میشه واگر کوچکترین اعتراضی بکنید ، صددفعه جلوتون دولا راست میشن و معذرت میخوان .
اینجا مردم بسیار سخت کار میکنن تا زندگیشون بگذره و از گذران زندگیشون راضی هستن . برعکس ما ایرانی ها که خیلی کار نمیکنیم ، انتظار در آمد عالی هم داریم و باز هم غرولند میکنیم زندگیمون باید بهتر از این باشه .من دارم میبینم که 30 سال کار کردن و باز هم دازن از صبح تا شب کار میکنن .
اینجا دارم میبینم که کانادایی ها به هیچ کاری "نه " نمیگن .
اینجا دارم میبینم که همه کانادایی ان ولی شما توی شهر بندرت کانادایی میبینی . میدونید چرا ؟ چون همه شون کشاورز هستن و در اطراف شهر زندگی میکنن .
اینجا واقعا " ینگه دنیا است !!!! دست هیچ بنی بشری بهش نمیرسه !!! همه میشنویم از نظر رفاه ، تورنتو ششمین شهر دنیا است . یواش یواش دارم به آمارها هم شک میکنم !!! کی تعیین کرده تورنتو ششمین شهر دنیا است ؟من همین الان در ماه بالای 200 دلار هزینه ایاب و ذهاب با وسایل نقلیه عمومی میدم که اگر ماشین بخرم میشه 400-500 دلار در ماه .یک بارونی دارم ، میخوام ببرم خشک شویی ، جرات نمیکنم !!!از وقتی اومدم یکبار هم ارایشگاه نرفتم ، برای کوتاهی مو مجبور شدم برم ، چون موخوره هام اینقدر زیاد شده بود که دیگه هر کی روبروم می ایستاد میدید ، تازه جای نسبتا " ارزون رفتم ، 22 دلار تموم شد برام .
البته میگم شرایط با شرایط فرق میکنه . برای کسانی مثل من که اینجا قوم و خویشی نداشتن ، بصورت خانواده و با پس انداز محدودی که داشتن ( البته برای ما مثلا " زیاد بود ولی اینجا که میای یکدفعه حس میکنی چقدر سریع پولت تموم میشه ) اومدن ، همه چیز خیلی سخته . یک نفر رو میشناسم که اونهم تازه اومده و به محض ورود اینجا خونه ( بنگالو ) توی منطقه بسیار خوب تورنتو خریده ودو تا ماشین هم خریده و تازه توی فکر احداث business هم هست ، اونروز میگفت ما خرج خونه مون ماهی ده هزار دلار بیشتره !( با وام و هزینه بیمه ماشین و خرج خورد و خوراک و ....) من فقط میتونم بگم خوش بحال دولت کانادا ، که اینجوری داره سرمایه تمام دنیا رو جمع میکنه توی ثروتمندترین کشور دنیا !!!!
بعد هم میای و میبنی هیچ کس مدرکت رو نمیشناسه . مهندس ؟ از کجا ؟ چکار کردی ؟ از دست خاتمی جایزه گرفتی ؟ خاتمی اصلا " کی هست ؟ !! اینجا کسی نمیشناسدش . جز انجمن پلیمر ایران بودی ؟ اصلا " اینجا کجا هست ؟!!!!
اینها تمام چلنج هایی است که من حداقل اینجا داشتم . اگر توی ایران کار طراحی ذر زمینه مهندسی کردید ، اینجا میتونید ادعای مهندسی داشته باشید در غیر اینصورت اصلا " براشون قابل هضم نیست . میای اینجا و یکدفعه میبنی تمام قابلیت ها و توانایی ها و دستاوردهای کار چندین ساله ات رو فوت میکنن میره هوا !!!!
بنظر من مهندسان با 6-7 سال سابقه کار در زمینه طراحی ، بالاترین شانس گرفتن کار مهندسی اینجا رو دارن .
ولی ....باز هم ادامه میدم .

سلام دوستان من
بچه ها من و شوهرم سایت برنامه های اندرویید ساختیم ممنون میشیم سری بزنید
یه بازی جالب و قشنگ براتون میزارم اگه خوشتون امد لایک کنید ممنون بچه ها
http://www.androidct.com/?p=629

سلام دوستان من
بچه ها من و شوهرم سایت برنامه های اندرویید ساختیم ممنون میشیم سری بزنید
یه بازی جالب و قشنگ براتون میزارم اگه خوشتون امد لایک کنید ممنون بچه ها
http://www.androidct.com/?p=629

سلام دوستان من
بچه ها من و شوهرم سایت برنامه های اندرویید ساختیم ممنون میشیم سری بزنید
یه بازی جالب و قشنگ براتون میزارم اگه خوشتون امد لایک کنید ممنون بچه ها
http://www.androidct.com/?p=629

سلام دوستان من
بچه ها من و شوهرم سایت برنامه های اندرویید ساختیم ممنون میشیم سری بزنید
یه بازی جالب و قشنگ براتون میزارم اگه خوشتون امد لایک کنید ممنون بچه ها
http://www.androidct.com/?p=629

سپیده جون عزیزم درک می‌کنم که الان شرایط سختی رو میگذرونید و اولش همه چیز تازگی داره و آدم تا بخواد خودش آشنا بشه هی‌ از این و اون حرفای ضّد و نقیض می‌‌شنوه.

در مورد مدرسه نلیسا. من واقعا نمیدونم معلم نلیسا چجور آدمیه. و به هر حل هرجا معلم خوب و بد داره. ولی‌ کلا سیستم اینجا بچه‌ها رو مستقل تر از ایران بار میا‌ره. اینجا من مهد رفتم برا ارشان نگاه کنم بچه‌های دو ساله خودشون کفششون رو عوض میکردند. یه مورد دیگه رو هم که باید در نظر بگیری اینه که تو ایران بچه چهار ساله مهد کودکی محسوب میشه اینجا مدرسه و باهاشون عین بچه‌های مدرسه برخورد میکنند. در مورد اینکه نلیسا صدای حروف رو بلد نیست دلیلش اینه که اصلا سیستم آموزش خوندن نوشتن اینجا اینجوری نیست. (من شنیدم ایران هم عین اینجا شده) اینجا عکس ماشین به بچه نشون میدن که زیرش نوشته car بعد میگن car یواش یواش اون عکس رو برمی‌دارن و فقط نوشته رو نشون میدن. من دیدم که بچه‌های ۵ ساله با همین سیستم حسابی‌ می‌خونن و مینویسم. در مورد اون موضوع هم که گفتی‌ اینجا باید همیشه از بچت دفاع کنی‌ من موافق نیستم. واقعا ما در سال یکی‌ دو مورد پدر مادرهایی داریم که میان و هرچی‌ ما میگیم میگن نه ما هم چون از قبل می‌دونیم این پدر مادره اینجورین به مدیر از قبل خبر می‌دیم که بیاد سر جلسه بشینه که بعدا مشکلی‌ پیش نیاد. اگه میخواستن همه اینجوری باشن که ما بدبخت بودیم. در مورد اینکه چرا تا حالا هم بهتون نگفته معمولا مسائل خیلی‌ مهم رو در طول ترم به اطلاع خانواده‌ها میرسونیم ولی‌ مسائلی‌ که خیلی‌ ضروری نیستند رو میذاریم برای جلسه آخر هر ترم. و موظف هستیم تو اون جلسه یه موردی رو که بچه لازم داره بیشتر روش کار کنه رو به پدر مادرش بگیم. ممکنه خیلی‌ مساله بزرگی‌ نباشه ولی‌ به هر حل موردی هست که اون بچه اگه روش کار کنه بهتر میشه. من به شخصه فکر می‌کنم خیلی‌ به نلیسا سخت نگیر تازه وارد محیط اینجا شده و همین که تو این محیط خودش رو جا انداخته کافیه یواش یواش که احساس راحتی‌ بیشتری بکنه بقیه مسائل هم حل میشن. تو خونه هم روزی ۱۰ دقیقه باهاش کار کن نه بیشتر.

در مورد حقوق بازنشستگی هم اگه کار دولتی داشته باشی‌ بیمه‌ بازنشستگی داره. مثلا تو کار من داریم. و من بعد از بازنشستگی حقوق ماهانه میگیرم. بقیه افراد هم یه حساب دارند به اسم rrsp که مالیات بهش تعلق نمی‌گیره و سود‌های خوبی‌ هم داره. اکثر افرادی که کار می‌کنن یه حساب rrsp دارند و برای آینده‌شون پول جمع میکنند دولت هم کمی‌ به همه حقوق بازنشستگی میده. خیلی‌ از کسایی که تو سنین بالا کار می‌کنن دلیلش نیاز نیست دلیلش اینه که چون این‌ها از ۱۶ سالگی کار کردند براشون سخته تو خونه بنشینند و کار نکنند.

دلیل اینکه مردم اینجا راضیند اینه که زندگیشون راحت تر از ایران می‌گذره. شما خودتون رو مقایسه نکنید که از ایران پول آوردید و باید دلار خرج کنید. اینجا زن و شوهر تحصیل کردیی‌ که دو تایی‌ کار میکنند ظرف دو سه سال بدون کمک خانوادهاشون میتونند صاحب خونه بشن (اکثر همکارهای من الان خونه خریدند) تو ایران اگه خانواده‌ها کمک نکنند واقعا با کار هفته‌ای ۴۰ ساعت میشه تو دو سه سال خونه خرید؟ یا مثلا من و مهدی اینجا یه تلویزیون سونی خریدیم ۵۰۰ دلار حساب میکردیم برا کسی‌ که مینیمم حقوق میگیره یعنی ساعتی‌ ۱۰ دلار این یعنی کمتر از حقوق دو هفتش. حتا بد از کم شدن مالیات. در صورتی‌ که تو ایران یه کارگر نمی‌تونه با حقوق یک ماهش هم یه تلویزیون خوب بخره. خوب همه این‌ها رضایت ایجاد میکنه.

نسیم جان ، منهم دقیقا" میخواستم همین نظر شما رو نایید کنم که اینجا هم آدم خوب و بد هست در هر شغلی . آخه میدونی ما همیشه فکر میکردیم اینجا کلا " برای هر کاری یک سیستم وجود داره و افرادی که توی اون سیستم هستند ، موظف هستند با حداقل های استاندارد اون سیستم رفتار کنن . در کل اینجا رفتار بجه ها توی مدرسه مهم تر از دانششونه .میدونی ، کلا " سیستم مدرسه نلیسا رو خوشم نیومده .حالا که این بچه یادگیری آنچنانی نداره ولی تا بحال چند دفعه شده من یادداشت میگذارم نهارش رو نخورده ، معلمش جواب میده ، من موقع ناهارشون نیستم !!!منهم میدونم نیست . ولی این جواب یعنی اینکه خودم باید برم مدرسه ببینم ناهارش رو خورده یا نه ؟ منظورم اینه که به اونی که مراقبشونه گفته بشه ، بیشتر دقت کنه ، نه اینکه خودش مسول باشه .منهم موافق هستم بچه باید مسولیت کارهاش رو بعهده بگیره ولی هر چی بگی ، بچه است . از بچه ای که هنوز 5 سالش نشده ، نمیدونم باید چند درصد انتظار داشت از تمام قوانین گذاشته شده پیروی کنه .ممکنه لحظاتی هم حواسش پرت شه . در کل معلم نلیسا توی مدرسه به سختگیری معروفه . نه اینکه همه جا هم همینجور باشه . یکی از همسایه هامون ، میگفت دختر بزرگش یک مدرسه دیگه میرفته ، اونحا خیلی به بچه ها کمک میکردن و اونهم شاکی بود که توی این مدرسه اینجوری نیستن .یا همین مدرسه نزدیک خونه مون ، دو هفته قبل از جلسه به مادرها زنگ زده بودن وراجع به مشکلاتی که میخواستن صحبت کنن رو از قبل بهشون گفته بودن و ازشون هم پرسیده بودن ، مترجم نمیخوان ؟این تفاوت توی مدیریت هست و نه چیز دیگه و کاملا : بستگی به افراد داره .
اگر مردم اینجا راحت تر خونه میخرن ، بخاطر اینه که اینجا 75% وام میدن و توی ایران 25%( تا اونجا که من خبر دارم ) . خوب همین خیلی تفاوت ایجاد میکنه .ولی در کل بنظر من مردم اینجا راضی ان . اهل غر زدن نیستن .زندگیشون رو همونجوری که هست دوست دارن ، این ویژگی خوبه و بحث هم کاملا " فرهنگیه . پیرهاشون خیلی پیرن ولی درب داغون نیستن .80 ساله های اینجا ، مثل 60 ساله های ایرانن .من میدونم نسیم کانادا رو دوست داری . شما اینجا بزرگ شدی ، دانشگاه رفتی ، همینجا ازدواج کردی و بچه دارشدی . دیدت هم کاملا " درسته و کشورت رو دوست داری ، مثل خیلی دیگه از کانادایی ها . من بعد از 40 سال ، میخوام کانادا رو بعنوان کشورم بپذیرم . کانادا یقینا " کشور خوبیه ، جون مغز که داره اینجا رو میچرخونه ،واقعا " متفکره . ولی همه چیز آمریکا با بقیه دنیا فرق میکنه . حتی سایز کاغذهاشون ...برای من و امثال من همه اینها میتونه عجیب و گیج کننده باشه .
اون چیزی که نوشتم ، نظر شخصیمه .. بعنوان مادر یک بچه 4 ساله ، فوق لیسانس مهندسی با 15 سال سابقه کار ، کارگر نمونه کشوری سال 83 که هنرش تو ی مهندسی ،کاهش قیمت بوده .مهاجر ی که تازه 130 روزه وارد خاک کانادا شدم و میدونستم اینجا مدینه فاضله نیست .باز هم میگم اصلا " نمیخوام بگم نظراتم یا نظر دوستان و اقوامی که 3-5 سالی هست آمریکا و استرالیا و... درسته یا غلطه . فقط مقایسه ای بین جامعه ای که واردش شدم و میخوام یکجوری توش وارد بشم و زندگی ام رو شروع کنم و جامعه ای که توش بزرگ شده بودم .

عزیزم. من میدونم که روزهای سختی و گیج کنندییه. من خیلی‌ کانادا رو دوست دارم ولی‌ ایران رو هم خیلی‌ دوست دارم. من خودم تا چند وقت پیش به همه می‌گفتم اگه زندگیتون تو ایران جا افتاده نیاین اینجا بعدا با پول بچتون رو برای ادامه تحصیل همه جا میتونید بفرستین ولی‌ الان با این اوضاع ایران نمیدونم باید چی‌ گفت. برای شما که زندگیتون تو ایران جا افتاده بود مهاجرت خیلی‌ سخت تره. میشه اسم مدرسه نلیسا رو بهم بگی‌؟ می‌خوام ببینم تو EQAO اوضاعش چجوریه

سلام نسیم و سپیای عزیز واقعا من یکی از نگرانیهای عمده برای مهاجرت پسرمه که الان 2سالشه دقیقا همین چیزهائی که سپیا جان میگن تو ذهن من بود و نگران بودم که خوب به بچه ها توی مهد برسن!!!!!!!!!!!!!!!!!!الان پسر من 2 سالست ولی بلد نیست خودش کفششو در بیاره............
سپیا جون امیدوارم هر چه سریعتر همه چی رو به راه شه شما پارسال 2 ماه اوجا بودین نظربون نسبت به امسال خیلی فرق کرده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟یعنی توی 2 ماه هیچ مزنه ای از زندگی نمیشه به دست اوورد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟چون منم میخوتم 2 ماه بیام بموم و برگردم یعنی چیزی رو نمیشه تو این مدت فهمید؟؟؟؟؟؟
نسیم جون جواب سئوال منو ندادی عزیزم هر روز چند بار چک میکردم که جوابمو دادین یا نه؟؟؟
حالادوباره میپرسم
اگر جواب بدین خیلی ممنون میشم ولطف میکنید میخواستم بدونم برای مهد خصوصی هم خیلی باید منتظر بمونیم؟؟؟ا(لبته برای مونترئال؟)از کجا بفهمم مهد خوبیه مشکلاتی که سپیا جان میگن نداشته باشه.............مهدی که خیلی خوب سرویس بده اصلا دارن؟؟؟؟؟
ببخشید پیشاپیش از جوابتون ممنونم...........

فیفی جون جواب ندادم چون نمیدونستم. من هیچوقت کبک نبودم اون مقدار هم که میدونم از خواهر دوستم شنیدم. میدونم تو انتاریو و بریتیش کلمبیا دولت نتیجه inspection رو اعلام میکنه و تو اینترنت میذاره ولی‌ مال کبک رو نمیدونم (آخه اونجا همه چیزش هم با بقیه کانادا فرق میکنه) در مورد پسرت ولی‌ نگران نباش چون سن مهد هستش و تو مهد خودشون بهش این چیز‌ها رو یاد میدن. من خودم یکی‌ از ملاکام تو پیدا کردن مهد همینه که با بچه‌ها کار کنن مستقل بشن که بعدا تو مدرسه مشکل پیدا نکنه. تا زمانی‌ هم که پسرت به ۴ سال برسه که بخواد بره مدرسه چون تو همین سیستم بوده خودشون مستقل بارش میارن ولی‌ نلیسا تو سنی‌ اومده اینجا که اگه تو ایران بود باید میرفت مهد ولی‌ حالا مدرسه میره و اینجا خوب باهاش عین بچه مدرسه رفتار میشه. البته همونجور که سپیده میگه معلم دلسوز هم پیدا میشه ولی‌ در کّل وظیفه معلم مدرسه نیست که مطمئن بشه بچه شما غذا خرده یا نه یا اینکه لباسش رو درست پوشیده یا نه ولی‌ معلم مهد این‌ها جزو وزایفشه.

سپیده جون در مورد غذای‌ نلیسا به مدیرشون بگو بهش هم بگو به معلم‌شون گفتی‌ گفته من اون ساعت نیستم. از این در هم وارد شو که این بچه چون هنوز خوب انگلیسی نمی‌فهمه نمی‌دونه کی‌ باید اسنک بخور کی‌ ناهار. ولی‌ در کّل غصه نلیسا رو نخور من که تا آخر راهنمایی‌ هرچی‌ مامانم غذا میفرستاد مدرسه نخورده بر میگردوندم مامانم هم هی‌ حرص میخورد.

اگه هم از مدرسش راضی‌ نیستی‌ دو کار میتونی‌ بکنی‌. یکی‌ اینکه از الان بگرد مدرسه خوب پیدا کن (من می‌تونم بهت کمک کنم) و سعی‌ کن برای سال دیگه یه خونه تو محدوده اون مدرسه اجاره‌ کنی‌. یا اینکه یه مدرسه french immersion پیدا کن چون معمولا مدارس french immersion بهتر اداره میشن و ببین میتونی‌ به بهانه اینکه می‌خوای از اول دبستان بفرستیش french immersion و ترجیح میدی از سال قبلش تو همون مدرسه باشه flex boundary ثبت نامش کنی‌. البته این حالت دوم سختیش اینه که باید خودت ببریش و بیاریش و سرویس بهش تعلق نمی‌گیره. ولی‌ واقعا مدیریت خیلی‌ تو مدرسه تاثیر داره. من حتا این سایتی‌ که بچه‌ها می‌رن و مدارس رو rate کرده قبول ندارم شخصا میرم سایت eqao و نتیجه آزمون‌های اون مدرسه رو چک می‌کنم معمولا مدارس خوب نمرات بالاتری دارند.