کانادا

ta man ba doctoram too iran tamas gereftam behem pomad moarefi kard raftam boots kharidam 1ruze khoob shodam

na azizam , shoharam inja estekhdame
move nemitoone bokone too ye shahre dige
yani enteghali nemidan
london ham shahre gerooniye
kerayeha balas
manam kar nemikonam
age berim oonja hoghoghemoon nenmirese

به نظم اونجا درستو تما م کن بعد برو تا راحتر کار پیدا کنی

va moshkele digam pooliye ke too iran daram
age bekham biaram inja taghsim bar 5 mishe
yani hichhhhhhh
vali age bekham dollare canada konam hade aksar taghsim bar 3 mishe

are , in barname baraye move kardan too 3 sale ayandas ,
aval madarekamo inja takmil mikonam bad daste por harekati mikonam

آره لندن خیلی گرونه...در مورد کار تحقیق کن حتی می تونی در مورد شهرهای کوچکتر کانادا هم تحقیق کنی

به هر حال امیدوارم که موفق باشی.......

merci azizam
kheily mamnoon
chashm hatman tahghighatamo be lotfe shoma doostano internet takmil mikonam
merci

مامان شاین جان من یکی اصلا رشته بهداشت رو تو ایران هم نمیدونستم کارش چیه چه برسه بخوام با اینجا مقایسه کنم. شاید خودت یه سرچ کنی تو اینترنت اطلاعات بیشتری پیدا کنی.

شهامت از آنِ آنان است که خودشان را یک روز صبح در آینه نگاه میکنند و روشن و صریح این عبارات را به خودشان میگویند فقط به خودشان : آیا من حق اشتباه کردن دارم ؟..فقط همین چند واژه....
شهامت نگاه کردن به زندگی خود از روبرو ، و هیچ هماهنگی و سازگاری در آن ندیدن.شهامت همه چیز را شکستن ، همه چیز را زیر و رو کردن....
به خاطر خودداهی ؟خودخواهی محض؟البته که نه ، نه به خاطر خودخواهی ...پس چه؟غریزه ی بقا؟میل به زنده ماندن؟ روشن بینی ؟ ترس از مرگ؟
شهامت با خود روبرو شدن .دست کم یک بار در زندگی. رو به رو با خود.تنها خود...همین
حق اشتباه ترکیب بسیار کوچکی از واژه ها ، بخش کوچکی از یک جمله ، اما چه کسی این حق را به تو خواهد داد ؟
چه کسی جز خودت؟

برگرفته
از کتاب من او را دوست داشتم
آنا گاوالدا
الهام دارچینیان
انتشارات قطره

عزیزم کار بهداشت از پائین ترین مقطع واکسیناسیون است و آموزش تنظیم خانواده است که این فوق دیپلم است تو ایران و لیسانسش بیشتری آموزش علوم تغذیه - بهداشت محیط و عمومی و روانی و بهداشت سالمندان و ... است ولی تو کانادا نمی دونم این کارها را چه مدرکی انجام میده

تی تی جون مرسی عزیزم من نمیتونم از کلاس زبانم غیبت کنم چون سه تا غ بیشترنمیتونیم داشته باشم و اونا رو هم گذاشتم واسه زمانیکه احتمالا تو زمستون سرما خواهم خورد.بعدهم ماکه همیشه مزاحم شما بودیم ممنون

مامان شاین جون منم در مورد رشتت تو کانادا اطلاعی ندارم ولی میدونم پارسال داییم یک چندبار سرچ کرده بود میگفت بنظرم بازار کارش خوبه دیده بود چندجا نیرو میخواستن

هانی جون منم بانظر نسیم موافقم حتما خودتون یکسر بیاین کانادا رو ببینید.اینجا هم بنظرم نسبت به پارسال که مایک سفر داشتیم محجبه هاش خیلی بیشتر شدن.پارسال اینقدر به چشم نمیومد ولی خوب منم تاحالا چیز بدی ازشون ندیدم چون همه یا سرمایه دارن یاتحصیل کرده ولی خوب دیشب که یکی از دوستامون صحبت میکرد میگفت بعید نیست بگن ایرانیها خاک کانادا رو ترک کنن .میگفت گفتن کشورهای تحت تحریم دیگه نمیتونن مهاجرت کنن بیان کانادا-خوب کشور تحت تحریم جز ما کیه اخه؟من گفتم اینهمه ایرانی اینجاست نمیتونن اینکارو کنن-گفت چندسال پیش تو امریکاهم همینو گفته بودن-ولی چون ایرانیها شکایت کردن و پیگیری و بحث و... دیگه لغوش کردن-حالا اینکه چقدر گفتشون درسته یا نه نمیدونم ولی خوب جای تامل داره-

درمورد مهد دخترم کمی بهتون بگم تا از مدل مهدهای اینجا هم کمی اطلاعات کسب کنید.روز اول که میخواستم ببرمش خیلی نگران بودم چون میخاست به مدت شش ساعت یکدفعه از من جدا بشه و بره یکجایی که زبانشونو نمیفهمه چون کلاس زبان من فول تایم شش ساعته-چندبار به مدیر با همین زبان انگلیسی خفنم سپردم که اگر کوچکترین اتفاقی افتاد یا دخمری گریه کرد تماس بگیرید سریع میام.شش ساعت کلاسم تمام شد و دیدم کسی هم تماس نگرفت.خدا رو شکر وقتی رفتم دیدم داره بازی میکنه وخوشحال بود.با دوتادختر دیگه هم دوست شده میدونین وسایل بازی مهد اینجا خیلی خیلی بیشتره و واسه دختر من این تنوع خوب بود.ولی یک چیز بدی که خیلی ناراحتم کرد این بود که بچه ها کلا با کفش بودن یعنی کل زمان تو مهد-باکفش تو رختخواب مبخابیدن-با همون کفش زمین بازی میرفتن-با کفش از رو ی رختخواب هم رد میشدن و برای منی که تو ایران اینقدر به نظافت توی مهد اهمیت میدادم قبولش سخت بود البته یک مهد دیگه که اسم دخترم تو لیست انتظارش هست اینطور نبود و از اول کفشهاشون رو درمیاوردن ولی خوب صف انتظار بالایی داره و من چون کلاس زبانم شروع شده بود گزینه ی بهتراز این مهد نداشتم و یک خوبی دیگه این بود که مهد در طبقه اول اپارتمانمون هست.
موقع خواب همه بچه ها باید بخوابن-یکروز موقع خوابشون رفتم ببینم چطور همه رو باهم میخوابونن-دیدم چراغها همه خاموش کردن-یک آهنگ اروم بچه گونه هم گذاشتن .برام جالب بود.یا مثلا موظفن تا دمای -15 بچه ها رو ببرن بیرون زمین بازی.فکر کنین -15.
یک بدی دیگه هم اینه که اب که تو دستشوئی نیست-بچه ها هم خودشون میرن دستشوئیشونو میکنن و خودشونو خشک میکنن.مربی فقط نظاره میکنه-دختر منم که هنوز خودم میبردمش دستشوئی هنوز بلد نیست درست خودشو بادستمال تمیز کنه وهمش نگرانم عفونتی چیزی نگیره-
واینکه تو ایران مربی مینشست خودش قاشق قاشق ناهارشو بهش میداد تا اخر-ولی اینجا خیلی روزها میبینم فقط 4-5تاقاشق غذاخورده و وقتی بهشون گفتم گفتن خوب بچه رو نمیشه اصراش کرد خوب شاید گرسنه نیست اون موقع-
هرروز هم نقاشی ودرست کردن کاردستی و این چیزها دارن که دختر من هم که عاشق این چیزها-تو ایران هم داشت ولی نه مثل اینجا -چون توایران همه رو مرتب میکردن مثل یک کتاب درمیوردن و میخاستن اخرسال بهت بدن واسه اینکه نشون بدن فعالیتهای یکساله رو و چون میخواستم همهش خیلی قشنگ باشه بچه ازاد نبود-مثلا دستشو میگرفتن از خط بیرون نزنه یا همه جا چسبی و کثیف نشه-ولی اینجا ازاده هرجور میخواد کارکنه و هرهفته کارهاشو بهمون میدن-بار اول که دیدم گفتم ببین ایران چقدر اهمیت میدادن-شسته رفته تر و تمیز و قشنگ بهم میدادن-اینا اصلا اهمیت نمیدن.ولی الان میفهمم اینجور بهتره چون بچه اونطور که دوست داره کارمیکنه.
ولی در کل خوبه-دخترم که میگه من دیگه مهدایرانی نمیرم-اینجا رو دوست دارم با اینکه زبان انگلیش هنوز بلد نیست.نمیدونم چطور با بچه ها ارتباط برقرار میکنه.یا مثلا دیروز به من میگه اسم معلمم چیچل هست و من هروقت دستشوئی دارم به چیچل میگم-منو میگی از تعجب دهانم باز مونده بود-البته میدونم بچه ها خیلی سریع راه میفتن ولی خوب فکر نمیکردم به این زودی کنار بیاد-1050دلار ناقابل هم شهریه یکماهشه
البته بازم میگم اینا در مورد مهددختر من بود که شاید مهدهای دیگه قانونهاشون بازم با اینجا فرق داشته باشه.