سولماز جان ، باید با مرکز MCP تماس بگیرین و بگید که درمان اورژانسی دارین و بگین که باردارید ...
شمارش برای تماس از سراسر امریکای شمالی اینه : Toll-free: 1 800 663-7100
خودشون سریعتر کیس شما را راه می اندازند .
این جوابشون بوده در سایت استان بریتیش کلمبیا :
If someone has received emergency medical care, while waiting to receive a CareCard, what should they do?
If you are waiting for a Personal Health Number and had a need or currently need urgent medical attention, then you should contact Health Insurance BC to inform them of the urgency so arrangements can be made for expediting processing of your CareCard application.
شما میتونید برای محل اقامت خودتون از سایتشون شماره محلیتون را پیدا کنید اما از شماره ای که بالا گذاشتم هم امکان پذیره ، هر چی سریعتر تماس بگیرید .
شمارش برای تماس از سراسر امریکای شمالی اینه : Toll-free: 1 800 663-7100
خودشون سریعتر کیس شما را راه می اندازند .
این جوابشون بوده در سایت استان بریتیش کلمبیا :
If someone has received emergency medical care, while waiting to receive a CareCard, what should they do?
If you are waiting for a Personal Health Number and had a need or currently need urgent medical attention, then you should contact Health Insurance BC to inform them of the urgency so arrangements can be made for expediting processing of your CareCard application.
شما میتونید برای محل اقامت خودتون از سایتشون شماره محلیتون را پیدا کنید اما از شماره ای که بالا گذاشتم هم امکان پذیره ، هر چی سریعتر تماس بگیرید .
صدف جان ، خواهش میکنم .
فری جان میشه منم راهنمایی کنی
ما هم منتظر مدیکال هیتسم که برامون بیاد و آزمایشات مربوطه رو انجام بدیم.....
من باردارم..میتونم اعلام کنم که کارمون رو زودتر انجام بدم و اونجا زایمان داشته باشم؟
ممنونم اگه راهنمایی کنی.........ما حدودا یک ساله مه اپلای کردیم و 2 تا از فایل منامبرهامون اومده...امتیازمون هم 15 تا بیشتر از حداقله
ما هم منتظر مدیکال هیتسم که برامون بیاد و آزمایشات مربوطه رو انجام بدیم.....
من باردارم..میتونم اعلام کنم که کارمون رو زودتر انجام بدم و اونجا زایمان داشته باشم؟
ممنونم اگه راهنمایی کنی.........ما حدودا یک ساله مه اپلای کردیم و 2 تا از فایل منامبرهامون اومده...امتیازمون هم 15 تا بیشتر از حداقله
چشمک جون باید اول وارد کانادا بشی . از همون تاریخ ورود ، حقوق شهروند را داری و میتونی دنبال کارت پزشکی باشی ، من فکر کنم شما هنوز کیستون خیلی کار داره ، مطمئن باش نی نی را همون ایران به دنیا میاری .
موفق باشی
موفق باشی
مررسی از راهنماییت فری جون که انقدر زود جواب دادی عزیزم
این برنامه کانادا روی همه زوایای زندگیم تاثیر گذاشته......میخاین خونمون رو عوض کنیم اما همش میگم اگه کانادا جور بشه الکی کلی از پولمون میخابه روی ملک چون حداقل باید از اینجایی که هستیم بهتر باشه(خونه جدید رو میگم)یا اینکه ماشینمون رو میخایم عوض کنیم بازم همین فکرها رومیکنیم...بلا تکلیفی خیلی بده اونمو اسه مهاجرت ه خودش یه سیستم خاصیه
شما کدوم شهر کانادا هستی عزیزم؟ وایییییی من از سرمامیترسم(:...چه جوری بیام کانادا...البته اونجا خیلی فامیل داریم(:به همین خاطر کانادا رو انتخاب کردیم و بعد از 8 سال شوهرم دیگه تصمیم گرفت که از اینجا بریم!
این برنامه کانادا روی همه زوایای زندگیم تاثیر گذاشته......میخاین خونمون رو عوض کنیم اما همش میگم اگه کانادا جور بشه الکی کلی از پولمون میخابه روی ملک چون حداقل باید از اینجایی که هستیم بهتر باشه(خونه جدید رو میگم)یا اینکه ماشینمون رو میخایم عوض کنیم بازم همین فکرها رومیکنیم...بلا تکلیفی خیلی بده اونمو اسه مهاجرت ه خودش یه سیستم خاصیه
شما کدوم شهر کانادا هستی عزیزم؟ وایییییی من از سرمامیترسم(:...چه جوری بیام کانادا...البته اونجا خیلی فامیل داریم(:به همین خاطر کانادا رو انتخاب کردیم و بعد از 8 سال شوهرم دیگه تصمیم گرفت که از اینجا بریم!
خواهش میکنم چشمک جان
درکت میکنم تصمیم گیری واقعا سخت میشه ، من خودم این شرایط را داشتم ، اول سال باید با محل کارم دوباره قرارداده یک ساله میبستم و همیشه از اینکه ویزام بیاد نگران بودم و نمیتونستم درست تصمیم بگیرم . اما وقتی شما فایل نامبرت را داشته باشی از طریق سایت مهاجرت میتونی وضعیت پروندت را دائم چک کنی ، تایم تیبل هم داره و نشون میده که کارهاتون ممکنه چقدر طول بکشه . این خودش میتونه کمک خوبی باشه .
من ونکوور زندگی میکنم اینجا معمولا معتدله ، اما خوب زمستونها سرده ، اولین سالی که اومدم زمستون یخخخخخخخخ زدم ، هر چی لباس میپوشیدم بازم در حال یخ زدن بودم دائم .
الان بعد از 4 سال توی برف با یک سویت شرت میتونم برم بیرون . عادت میکنی نگران نباش .
به هر حال امیدوارم کارهاتون راحت پیش بره ، در مورد روزهای بعد از مهاجرت حسابی تحقیق کنید ، من همیشه به دوستان توصیه میکنم ، مهاجرت کار آسونی نیست ، وارد یک دنیای جدید میشید که باید در موردش حسابی تحقیق کنید ، تا وقت دارید سعی کنید با قوانین این طرف آشنا بشید ، بعدا خیلی به دردتون میخوره .
موفق باشی
درکت میکنم تصمیم گیری واقعا سخت میشه ، من خودم این شرایط را داشتم ، اول سال باید با محل کارم دوباره قرارداده یک ساله میبستم و همیشه از اینکه ویزام بیاد نگران بودم و نمیتونستم درست تصمیم بگیرم . اما وقتی شما فایل نامبرت را داشته باشی از طریق سایت مهاجرت میتونی وضعیت پروندت را دائم چک کنی ، تایم تیبل هم داره و نشون میده که کارهاتون ممکنه چقدر طول بکشه . این خودش میتونه کمک خوبی باشه .
من ونکوور زندگی میکنم اینجا معمولا معتدله ، اما خوب زمستونها سرده ، اولین سالی که اومدم زمستون یخخخخخخخخ زدم ، هر چی لباس میپوشیدم بازم در حال یخ زدن بودم دائم .
الان بعد از 4 سال توی برف با یک سویت شرت میتونم برم بیرون . عادت میکنی نگران نباش .
به هر حال امیدوارم کارهاتون راحت پیش بره ، در مورد روزهای بعد از مهاجرت حسابی تحقیق کنید ، من همیشه به دوستان توصیه میکنم ، مهاجرت کار آسونی نیست ، وارد یک دنیای جدید میشید که باید در موردش حسابی تحقیق کنید ، تا وقت دارید سعی کنید با قوانین این طرف آشنا بشید ، بعدا خیلی به دردتون میخوره .
موفق باشی
salam sheshmak jon taze shodi mesle ma enshalah hame zodtar az chem entezari dabiyaim
فری جون واقعا از راهنماییت ممنونم.............سایت رو میشه یه بار دیگه برام بذاری لینکشو.....البته ما از طریق وکیل اقدام کردیم و من خیلی در جریان پروندمون نیستم......از حالا هم دیگه خرید لباس و همه چیز رو متوقف کردم...همش به خودم میگم نه دیگه ما میخایم بریم ...دیگه چیزی نخر.....هه...یک سالو نیمه همینجوری دارم خودمو میپیچونم(:
مامان جون دقیقا بلاتکلیفی خیلی بده...مخصوصا اوضاع کار شوهرم اینجا داره بهتر میشه...اونم از خداشه که کار کانادامون دیرتر انجام بشه ولی من دلم میخاد قبل از دبستان پسرم اونجا بریم که درس خوندنش مختل نشه!
والا به خدا منم دیگه دارم قاط میزنم انقدر فکرها جورواجور میکنم
مامان جون دقیقا بلاتکلیفی خیلی بده...مخصوصا اوضاع کار شوهرم اینجا داره بهتر میشه...اونم از خداشه که کار کانادامون دیرتر انجام بشه ولی من دلم میخاد قبل از دبستان پسرم اونجا بریم که درس خوندنش مختل نشه!
والا به خدا منم دیگه دارم قاط میزنم انقدر فکرها جورواجور میکنم
دوستای خوبم سلام
من تازه واردم و خیلی به کمکتون احتیاج دارم. ما برای مهاجرت به کانادا قدام کردیم و هنوز فایل نامبر دوممون نیومده. فکر می کنم در خوش بینانه ترین شرایط 2 سال دیگه ایران باشیم. من وارد 30 سالگی شدم و شوهرم 32 سالشه.. خیلی درگیر فکری هستم که اینجا بچه دار بشم یا بگذارم برای وقتی که اونجا جا افتادیم. با احتساب زمان لازم برای ویزا و یکی دو سال هم اونجا جا افتادن اون موقع تقریبا 34-35 ساله میشم نمی دونم چیکار کنم هر دو حال مزایا و معایب خودشو داره مثلا اینجا خوانواده ها هستند کمک می کنن.. می تونم مرخصی زایمان بگیرم.. به دکترم اعتماد دارم.. بچه یه کم از آب و گل در میاد.. اما خوب دخالت خوانواده شوهرم قوز بالا قوز ممکنه بشه گرچه همش از محبته (شوهرم تک پسره) اما نمی دونم می تونم یه سیاست کاری درست داشته باشم یا نه.. از طرفی اول بسم اله با یه بچه فینگیلی بخوای مهاجرت کنی هم مشکلات خودشو داره تنها که باشی هر جا زندگی می کنی هر چی می خوری ولی با بچه نمیشه.. واسه کار کردن هم یه جورایی دست و پا گیر میشه.. پروسه مهاجرت هم یه کم تاخیر می خوره چون باید مدارک بچه رو بفرستیم و آپدیت کنیم (البته این آخری مهم نیست چون اگه بچه دار باشم دیگه واسه 6 ماه اینور اونور عجله ای ندارم..
می دونم خیلی پر حرفی کردم اما ذهنم خیلی مغشوشه.. کمکم کنید..
آرام
من تازه واردم و خیلی به کمکتون احتیاج دارم. ما برای مهاجرت به کانادا قدام کردیم و هنوز فایل نامبر دوممون نیومده. فکر می کنم در خوش بینانه ترین شرایط 2 سال دیگه ایران باشیم. من وارد 30 سالگی شدم و شوهرم 32 سالشه.. خیلی درگیر فکری هستم که اینجا بچه دار بشم یا بگذارم برای وقتی که اونجا جا افتادیم. با احتساب زمان لازم برای ویزا و یکی دو سال هم اونجا جا افتادن اون موقع تقریبا 34-35 ساله میشم نمی دونم چیکار کنم هر دو حال مزایا و معایب خودشو داره مثلا اینجا خوانواده ها هستند کمک می کنن.. می تونم مرخصی زایمان بگیرم.. به دکترم اعتماد دارم.. بچه یه کم از آب و گل در میاد.. اما خوب دخالت خوانواده شوهرم قوز بالا قوز ممکنه بشه گرچه همش از محبته (شوهرم تک پسره) اما نمی دونم می تونم یه سیاست کاری درست داشته باشم یا نه.. از طرفی اول بسم اله با یه بچه فینگیلی بخوای مهاجرت کنی هم مشکلات خودشو داره تنها که باشی هر جا زندگی می کنی هر چی می خوری ولی با بچه نمیشه.. واسه کار کردن هم یه جورایی دست و پا گیر میشه.. پروسه مهاجرت هم یه کم تاخیر می خوره چون باید مدارک بچه رو بفرستیم و آپدیت کنیم (البته این آخری مهم نیست چون اگه بچه دار باشم دیگه واسه 6 ماه اینور اونور عجله ای ندارم..
می دونم خیلی پر حرفی کردم اما ذهنم خیلی مغشوشه.. کمکم کنید..
آرام
ارام عزیز :
ما منتظر مدیکال هستیم فکرکنم یک سال از شما جلوتر باشیم..من 28 سالمه و یه پسر 4 ساله دارم...در مورد فرزند دوم همه این دغدغه هایی رو که گفتی منم داشتم و در نهایت به این تیجه رسیدم که همین جا دومی رو هم بیارم والان سه ماهه باردار هستم.........استرس مهاجرت و بارداری در مملکت غریب که ادمن میدونه شرایطش چه طوری خواهتد بود به نظرم خیلی سخته...من پیش خودم گفتم اگه زایمان کنم و بچو بزنم زیر بغلم کلی استرسم کمتره...هرچند بچه کوچیک سختی خودش رو داره اما بارداری به نظرم خیلی مهمه.....نمیدونم چقدر میتونم کمکت کنم...بالاخره بچه هم از طریق پدرومادرش میتونه پاس کانادایی رو بگیره به همین دلیل من سعی کردم یه دوران استرس از خودم کم کنم و شوهرمم قانع کردم....با توجه به حدود سنتون به نظر ن زودتر برای نینی اقدام کنی بهتره.....
عزیزم فقط من نظرمو گفتم...نظر خودت و خمسرت صدالبته مهمتره..امیدووارم تصمیم خوبی بگیری
تازه من شنیدم زایمان در کانادا سخته.........و تعریف خوب از زایمان اونجا نشنیدم...........سونو گرافی هم زیاد نمیدن و بیشتر باید ازاد اننجام بدی و خیلی گرونه..........ایران خودمون بهره.............منم بیشتر به خاطر دکترم که خیلی هم بهش اعتماد دارم و تجربه زایمان دام باهاش دوستد ارم اینجا زایمان کن
از طرفی من وسواسی هستم وبه خاطر مشکل زبان نمیتونم با دکترهای اونجا اونطور که میخام ارتباط برقرار کنم...اینجا موبایل کترمم دارم و هرساعتی بهش زنگ میزنم همیشه با خوشرویی جواب میده
ایشالا که هرچی خیره برامون پیش بیاد
و خدا باعث و بانی کسانی که موجب میشن جوونها ساک مهاجرت ببندن به خاک سیاه بنشونه
ما منتظر مدیکال هستیم فکرکنم یک سال از شما جلوتر باشیم..من 28 سالمه و یه پسر 4 ساله دارم...در مورد فرزند دوم همه این دغدغه هایی رو که گفتی منم داشتم و در نهایت به این تیجه رسیدم که همین جا دومی رو هم بیارم والان سه ماهه باردار هستم.........استرس مهاجرت و بارداری در مملکت غریب که ادمن میدونه شرایطش چه طوری خواهتد بود به نظرم خیلی سخته...من پیش خودم گفتم اگه زایمان کنم و بچو بزنم زیر بغلم کلی استرسم کمتره...هرچند بچه کوچیک سختی خودش رو داره اما بارداری به نظرم خیلی مهمه.....نمیدونم چقدر میتونم کمکت کنم...بالاخره بچه هم از طریق پدرومادرش میتونه پاس کانادایی رو بگیره به همین دلیل من سعی کردم یه دوران استرس از خودم کم کنم و شوهرمم قانع کردم....با توجه به حدود سنتون به نظر ن زودتر برای نینی اقدام کنی بهتره.....
عزیزم فقط من نظرمو گفتم...نظر خودت و خمسرت صدالبته مهمتره..امیدووارم تصمیم خوبی بگیری
تازه من شنیدم زایمان در کانادا سخته.........و تعریف خوب از زایمان اونجا نشنیدم...........سونو گرافی هم زیاد نمیدن و بیشتر باید ازاد اننجام بدی و خیلی گرونه..........ایران خودمون بهره.............منم بیشتر به خاطر دکترم که خیلی هم بهش اعتماد دارم و تجربه زایمان دام باهاش دوستد ارم اینجا زایمان کن
از طرفی من وسواسی هستم وبه خاطر مشکل زبان نمیتونم با دکترهای اونجا اونطور که میخام ارتباط برقرار کنم...اینجا موبایل کترمم دارم و هرساعتی بهش زنگ میزنم همیشه با خوشرویی جواب میده
ایشالا که هرچی خیره برامون پیش بیاد
و خدا باعث و بانی کسانی که موجب میشن جوونها ساک مهاجرت ببندن به خاک سیاه بنشونه
چشمک جان دست رو دلم نذار.. واقعا کی دلش می خواد از خانواده و شهرش دور باشه اینجا اینهمه درس خوندیم کار کردیم تازه داریم به یه جایی میرسیم باید بارو بندیل جمع کنیم بریم یه جا از زیر صفر.. اونم تو یه مملکت غریب.. اما خوب چاره ای نیست سرنوشت نسل ما اینجوریه.. ممنون از راهنماییت دوست خوبم.. والا خودم هم بیشتر دلم به این ور راضیه تا خدا جی بخواد قرار شد با شوهرم بشینیم مزایا معایب رو رو کاغذ بنویسیم و تصمیم بگیریم. والا اینجور که تو این سایت فهمیدم بچه دار شدن به این راحتی ها هم نیست:)))) منو بگو واسه خودم تصمیم گرفته بودم اگه قرار به بچه دار شدن شد اردیبهشت حامله بشم که گویا اصلا از این خبرا نیست ;)
دوستان عزیز سلام
من تازه اینجا آمدم الان هم تورنتو زندگی میکنم حدود 8 ماه میشه راستش با یه دنیا امید و آرزو آمدم احه دوستان در وبلاگها فقط از خوبیهای اینچا می نوشتند و اینکه خرج اینجا با ایران فرق نمی کند و اینکه شغل مهم نیست و انسانیت مهم است و از این حرفها اما متاسفانه کاملا برعکس است خیلی دلم میخواهد برگردم اما نمی توانم چون به خانواده هایمان قول داده ایم جا نزنیم قول داده ایم بیائیم اینجا و موفق شویم خیلی سختی کشیدیم به ما می گفتند 20 میلیون برای یک سال کافی است اما خدا شاهد است حداقل زندگی را داریم هیچ تفریجی نمی رویم ارزانترین مواد غذایی را می خریم اما در این 8 ماه فقط 20 میلیون تومان کرایه خانه داده ایم یعنی برای یک سال 20 میلیون تومان داده ایم. همه چیز مالیات دارد درست است پزشک رایگان است اما هزینه دارو سرسام آور است من مریض شدم برای 30 عدد قرص 28 دلار پول دادم یعنی 3 تا بسته قرص سرماخوردگی 28 دلار البته قیمت خود قرص حدود 12 دلار بود بقیه اش فرانشیز و مالیات. تا الان هر کدام از بچه هایی که با ما امده اند و بچه دارند میگویند در نزدیک 8 ماه 60 تا 70 میلیون خرجشون شده کار هم باید با مدرک دکترا و فوق لیسانس و...بروند گارسن و صندوقدار و .....شوند که اکثر بچه ها همین کار را کرده اند یعنی مجبورند و الا کل پولی که اورده اند تمام میشود اما همسر من تا بحال نتوانسته خودش را راضی کند که با مدرک دکترا برود توی فست فود بشود صندوقدار یا فروشنده چون به این راحتی مدرکت را قبول ندارند یک دیپلم یک ساله بروی از کالج های اینجا بگیری ارزشش از دکترای ما بیشتر است و برای گرفتن همان دیپلم حداقل باید 12000 دلار پول بدهی . خلاصه درد دلم زیاد کاش می توانستم برگردم . تنها خوبی اینجا آرامشی است که داری البته اونم اگر پولت تمام شود و نتوانی کار کنی ازت گرفته میشود. انشا الله همه دوستان مهاجر موفق باشند و با چشمانی باز مهاجرت کنند.
من تازه اینجا آمدم الان هم تورنتو زندگی میکنم حدود 8 ماه میشه راستش با یه دنیا امید و آرزو آمدم احه دوستان در وبلاگها فقط از خوبیهای اینچا می نوشتند و اینکه خرج اینجا با ایران فرق نمی کند و اینکه شغل مهم نیست و انسانیت مهم است و از این حرفها اما متاسفانه کاملا برعکس است خیلی دلم میخواهد برگردم اما نمی توانم چون به خانواده هایمان قول داده ایم جا نزنیم قول داده ایم بیائیم اینجا و موفق شویم خیلی سختی کشیدیم به ما می گفتند 20 میلیون برای یک سال کافی است اما خدا شاهد است حداقل زندگی را داریم هیچ تفریجی نمی رویم ارزانترین مواد غذایی را می خریم اما در این 8 ماه فقط 20 میلیون تومان کرایه خانه داده ایم یعنی برای یک سال 20 میلیون تومان داده ایم. همه چیز مالیات دارد درست است پزشک رایگان است اما هزینه دارو سرسام آور است من مریض شدم برای 30 عدد قرص 28 دلار پول دادم یعنی 3 تا بسته قرص سرماخوردگی 28 دلار البته قیمت خود قرص حدود 12 دلار بود بقیه اش فرانشیز و مالیات. تا الان هر کدام از بچه هایی که با ما امده اند و بچه دارند میگویند در نزدیک 8 ماه 60 تا 70 میلیون خرجشون شده کار هم باید با مدرک دکترا و فوق لیسانس و...بروند گارسن و صندوقدار و .....شوند که اکثر بچه ها همین کار را کرده اند یعنی مجبورند و الا کل پولی که اورده اند تمام میشود اما همسر من تا بحال نتوانسته خودش را راضی کند که با مدرک دکترا برود توی فست فود بشود صندوقدار یا فروشنده چون به این راحتی مدرکت را قبول ندارند یک دیپلم یک ساله بروی از کالج های اینجا بگیری ارزشش از دکترای ما بیشتر است و برای گرفتن همان دیپلم حداقل باید 12000 دلار پول بدهی . خلاصه درد دلم زیاد کاش می توانستم برگردم . تنها خوبی اینجا آرامشی است که داری البته اونم اگر پولت تمام شود و نتوانی کار کنی ازت گرفته میشود. انشا الله همه دوستان مهاجر موفق باشند و با چشمانی باز مهاجرت کنند.
دوستان عزیز سلام
من تازه اینجا آمدم الان هم تورنتو زندگی میکنم حدود 8 ماه میشه راستش با یه دنیا امید و آرزو آمدم احه دوستان در وبلاگها فقط از خوبیهای اینچا می نوشتند و اینکه خرج اینجا با ایران فرق نمی کند و اینکه شغل مهم نیست و انسانیت مهم است و از این حرفها اما متاسفانه کاملا برعکس است خیلی دلم میخواهد برگردم اما نمی توانم چون به خانواده هایمان قول داده ایم جا نزنیم قول داده ایم بیائیم اینجا و موفق شویم خیلی سختی کشیدیم به ما می گفتند 20 میلیون برای یک سال کافی است اما خدا شاهد است حداقل زندگی را داریم هیچ تفریجی نمی رویم ارزانترین مواد غذایی را می خریم اما در این 8 ماه فقط 20 میلیون تومان کرایه خانه داده ایم یعنی برای یک سال 20 میلیون تومان داده ایم. همه چیز مالیات دارد درست است پزشک رایگان است اما هزینه دارو سرسام آور است من مریض شدم برای 30 عدد قرص 28 دلار پول دادم یعنی 3 تا بسته قرص سرماخوردگی 28 دلار البته قیمت خود قرص حدود 12 دلار بود بقیه اش فرانشیز و مالیات. تا الان هر کدام از بچه هایی که با ما امده اند و بچه دارند میگویند در نزدیک 8 ماه 60 تا 70 میلیون خرجشون شده کار هم باید با مدرک دکترا و فوق لیسانس و...بروند گارسن و صندوقدار و .....شوند که اکثر بچه ها همین کار را کرده اند یعنی مجبورند و الا کل پولی که اورده اند تمام میشود اما همسر من تا بحال نتوانسته خودش را راضی کند که با مدرک دکترا برود توی فست فود بشود صندوقدار یا فروشنده چون به این راحتی مدرکت را قبول ندارند یک دیپلم یک ساله بروی از کالج های اینجا بگیری ارزشش از دکترای ما بیشتر است و برای گرفتن همان دیپلم حداقل باید 12000 دلار پول بدهی . خلاصه درد دلم زیاد کاش می توانستم برگردم . تنها خوبی اینجا آرامشی است که داری البته اونم اگر پولت تمام شود و نتوانی کار کنی ازت گرفته میشود. انشا الله همه دوستان مهاجر موفق باشند و با چشمانی باز مهاجرت کنند.
من تازه اینجا آمدم الان هم تورنتو زندگی میکنم حدود 8 ماه میشه راستش با یه دنیا امید و آرزو آمدم احه دوستان در وبلاگها فقط از خوبیهای اینچا می نوشتند و اینکه خرج اینجا با ایران فرق نمی کند و اینکه شغل مهم نیست و انسانیت مهم است و از این حرفها اما متاسفانه کاملا برعکس است خیلی دلم میخواهد برگردم اما نمی توانم چون به خانواده هایمان قول داده ایم جا نزنیم قول داده ایم بیائیم اینجا و موفق شویم خیلی سختی کشیدیم به ما می گفتند 20 میلیون برای یک سال کافی است اما خدا شاهد است حداقل زندگی را داریم هیچ تفریجی نمی رویم ارزانترین مواد غذایی را می خریم اما در این 8 ماه فقط 20 میلیون تومان کرایه خانه داده ایم یعنی برای یک سال 20 میلیون تومان داده ایم. همه چیز مالیات دارد درست است پزشک رایگان است اما هزینه دارو سرسام آور است من مریض شدم برای 30 عدد قرص 28 دلار پول دادم یعنی 3 تا بسته قرص سرماخوردگی 28 دلار البته قیمت خود قرص حدود 12 دلار بود بقیه اش فرانشیز و مالیات. تا الان هر کدام از بچه هایی که با ما امده اند و بچه دارند میگویند در نزدیک 8 ماه 60 تا 70 میلیون خرجشون شده کار هم باید با مدرک دکترا و فوق لیسانس و...بروند گارسن و صندوقدار و .....شوند که اکثر بچه ها همین کار را کرده اند یعنی مجبورند و الا کل پولی که اورده اند تمام میشود اما همسر من تا بحال نتوانسته خودش را راضی کند که با مدرک دکترا برود توی فست فود بشود صندوقدار یا فروشنده چون به این راحتی مدرکت را قبول ندارند یک دیپلم یک ساله بروی از کالج های اینجا بگیری ارزشش از دکترای ما بیشتر است و برای گرفتن همان دیپلم حداقل باید 12000 دلار پول بدهی . خلاصه درد دلم زیاد کاش می توانستم برگردم . تنها خوبی اینجا آرامشی است که داری البته اونم اگر پولت تمام شود و نتوانی کار کنی ازت گرفته میشود. انشا الله همه دوستان مهاجر موفق باشند و با چشمانی باز مهاجرت کنند.
دوستان عزیز سلام
الان هم که میخوام برای بچه اقدام کنم باید ای وی اف کنم هزینه اش خیلی بالاست نمی دونم اگر دوستانی که کانادا هستند برای ای وی اف میتوانند مرا رهنمایی کنند برایم بنویسند . خیلی دلم گرفته و روزهایم به شبی تاریک تبدیل شده با اینکه همسرم فوق العاده خوب است اما ارزوی مادر شدن دارم.در ایران یک بار انجام دادم نشد گفتم شاید اینچا بهتر باشد اما تا بحال که نتوانسته ام کاری بکنم. دعام کنید
الان هم که میخوام برای بچه اقدام کنم باید ای وی اف کنم هزینه اش خیلی بالاست نمی دونم اگر دوستانی که کانادا هستند برای ای وی اف میتوانند مرا رهنمایی کنند برایم بنویسند . خیلی دلم گرفته و روزهایم به شبی تاریک تبدیل شده با اینکه همسرم فوق العاده خوب است اما ارزوی مادر شدن دارم.در ایران یک بار انجام دادم نشد گفتم شاید اینچا بهتر باشد اما تا بحال که نتوانسته ام کاری بکنم. دعام کنید
دوست خوبم خاتون عزیز منم تقریبا 5 ماهه که اومدم تورنتو و با مسایلی که مطرح کردی آشنام ولی من حس میکنم شما خیلی زود ناامید شدی شاید هم دلیلش اینه که گفتی با هزاران امید و آرزو آمدی نمیگم که ما با امید و آرزو نیامدیم ولی من قبل از اینکه بیام میدونستم که کار پیدا کردن اینحا خیلی خیلی کار سختیه و خودمو واسه یک زندگی سخت آماده کرده بودم الان هم نمیگم سخت نیست منم مدام دارم دلارهایی رو که داره از دست میره میشمارم این برای ما که تومن به دلار تبدیل میکنیم خیلی سخته ولی امیدوار باش همه مهاجرها این روزهای سخت رو داشتن و دارن . شما واسه شهرهای دیگه برای کار اپلای کردید؟ مثل ایالت آلبرتا اونجا کار اوضاعش بهتره . ما بنا بر شرایطی اومدیم تورنتو و حالا که برای یک سال خونه اجاره کردیم به خودمون این فرصت رو دادیم که تا آخر سال ببینیم کار پیدا میشه یا نه؟ در غیر اینصورت ما حتما به آلبرتا فکر میکنیم دوستان من که اونجان خیلی راحت تر کار پیدا کردند.
به هر حال افکار منفی رو از خودت دور کن و مطمئن باش توتنها نیستی و همه ما برای داشتن زندگی بهتر اومدیم و مطمئنا بهش میرسیم ممکنه طول بکشه ولی ناامید نباش.
ضمنا من باهات موافقم که اینجا مثلا دارو خیلی گرونه و تکس هم زیاده بخصوص که این مالیات بر درآمد نیست و مالیات بر هزینه هم هست ولی این برای ما که کار نداریم دشواره و کار که داشته باشیم دیگه بهش فکر نمی کنیم.
اجاره خونه هم بله بالاست ولی مثلا تا حالا مقایسه کردی که اگر همین خونه رو با همین شرایط بخوای تو تهران بدون پول پیش اجاره کنی چقدر ماهیانه باید بدی؟
به هر حال امیدوارم این روزهای سخت به زودی تموم بشه. براتون آرزوی موفقیت می کنم.
به هر حال افکار منفی رو از خودت دور کن و مطمئن باش توتنها نیستی و همه ما برای داشتن زندگی بهتر اومدیم و مطمئنا بهش میرسیم ممکنه طول بکشه ولی ناامید نباش.
ضمنا من باهات موافقم که اینجا مثلا دارو خیلی گرونه و تکس هم زیاده بخصوص که این مالیات بر درآمد نیست و مالیات بر هزینه هم هست ولی این برای ما که کار نداریم دشواره و کار که داشته باشیم دیگه بهش فکر نمی کنیم.
اجاره خونه هم بله بالاست ولی مثلا تا حالا مقایسه کردی که اگر همین خونه رو با همین شرایط بخوای تو تهران بدون پول پیش اجاره کنی چقدر ماهیانه باید بدی؟
به هر حال امیدوارم این روزهای سخت به زودی تموم بشه. براتون آرزوی موفقیت می کنم.
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
43 ثانیه پیش
44 ثانیه پیش
44 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
