مشکل اینه بعد هر اسونی هم حتما باید یه جوری حال من گرفته شه یعنی بعد از هر اسونی یه سختیم هست من تا میام خوش حال باشم یه جور میزنه بدبختم میکنه
یه جور شده من تا حالم خوب میشه میگم وای باز منتظر چه بدبختی باید باشم
من واقعا اشتباه کردم فک کردم خدا دوسم داره نه اتفاقا خوشش میاد من بمونم با این زندگی چیکار باید بکنم نگاه کنه هیچیم نگه هیچی رو تغییر نده و من روز به روز تباه تر شم