سلام عزیزای دلم
من یه مدت از زندگیم خیلی تنهایی رو دوست داشتم و از تنهایی لذت میبردم ولی الان چند ماهیه که واقعا نظرم عوض شده و دوست دارم دوست های زیاد و خوبی داشته باشم😢
و البته من آدمی نیستیم که اخلاقم با کسی جور درنیاد ...
اتفاقا توی این چند ماه آدمای زیادی رو واسه دوستی شایسته دونستم ، و تلاش زیادی هم کردم که باهاشون دوست باشم و هر کاری که از دستم برمیاد هم انجام دارم ...
ولی هیچ کسی نیس که دو کلمه باهاش حرف بزنم، باهم شوخی کنیم، بریم بیرون و...
به نظرتون باید چیکار کنم؟
مشکل از منه آیا؟
