خاطره

حسش نیست تایپ کنم آخه زیاده

تو اینستا بار اولم بود یکی گفت بیا دایرکت

رفتم دم در هرچی وایستادم کسی نیومد😐

فان#  

یبار سیزده به در از بس از اونا که باهاشون رفته بودم تو چاییشون ملاین ریختم تا زود برگردیم خونه اونام همه رفتند دسشویی مسجد 😑یه صف 15 نفره بود

یه بار رفته بودیم پیاده روی (جون خودمون)

منم با آرایش و کفشهای پاشنه بلند همچو آهو خرامان قدم برمیداشتم در کنار همسرم، و داشتم به آینده می اندیشیدم؛

بحثمون داشت به جاهای زیبائی کشیده میشد و جاهای حساس و باحال!😍

امّا ازونجائی که همیشه چیزی یا کسی بی موقع وارد ماجرا میشه و همه چی رو خراب میکنه؛
یهو پاشنه ی کفشم تَرَق، در رفت‌.😲

(اصلا این کفشا همیشه باهام مشکل داشتن و از من بدشون میومد، آخه اون موقع که خریدمشون، زیاد با فروشنده برای ارزونتر خریدنشون چونه زدم، و بالاخره با نازلترین قیمتِ ممکن خریدمشون)

ولی حالا لحظه ی انتقامش از من فرا رسیده بود، اصلا تو نگاهش حرف بود؛
داشت به زبون بی زبونی میگفت، شادی!
یاد اون روز افتادی؟

آقا چشمتون روز بد نبینه، یهو پام پیچید و از آسمان رؤیام سقوط کردم به جوبِ آب.

همسرم هم نامردی نکرد، تا جا داشت بهم خندید.😁😁

منم از خرامان خرامان راه رفتن، به لنگان لنگان قدم نهادن تغییر کاربری دادم.

آقا سرتونو درد نیارم؛

همینطور شوهرم داشت سرزنشم میکرد و طعنه میزد که دختر مگه نمیتونی مثل آدم راه بری؟😐

منم تو دلم میگفتم چقدر بیشعوره این!

تو همین اثنا یهو دیدم شَتَرَق ( که به مراتب صدای مهیب تری داشت) الان فکر کردین که اون یکی پاشنه ی کفشم در رفته؟
باید بگم که کاملا در اشتباهید،
چون
سر شوهرم خورد به صندوق صدقات کنار خیابون!

و حالا نوبت هنرنمائی من بود؛

بهش گفتم میخواستی خودتو بندازی صندوق چشم نخوری؟

بهش خندیدم، آی خندیدم.😂

دیگه تصمیم گرفتیم تا کشته ندادیم، به پیاده رویمون خاتمه بدیم.😊

ینی فک کردم میگه بیا دم حیاط😁