دلم بهانه ی تو را دارد
تو می دانی بهانه چیست...
بهانه همان است که شبها
خواب از چشم من می رباید
بهانه همان است که روزها
میان انبوهی از آدمها
چشمانم را پی تو می گرداند
بهانه صبری است
که بر لبانم سکوت می بخشد
تا گلایه ای نکنم از نبودنت...
.
.
.
خدایا به یاد تو که باشم تمام دورها نزدیک است و
نا ممکن ها ممکن...
به لطف خود بر قلبم اندکی صبر عطا کن...
این لحظه های بی قراریمان را با نور امیدت تجلی بخش...
و همیشه در قلبم بمان
دوستت دارم
