چتونه؟

روزی صد تا تاپیک میاد قرص یا دارو معرفی کنید واسه سقط. یکی عقده یکی شیر میده یکی توان مالی نداره یکی شوهرش خوب نیست. اینا دلایل سقطشونه. والا من خودم بچه ام 14 ماهش بود باردار شدم دو ماه بعد از شیر گرفتمش. الانم خیلی برام سخته بچه داری و حاملگی مخصوصا سرویکسم کمه استراحتیم. ولی یکبارم نگفتم کاش سقط میکردم به ازاش صد بار گفتم خودم و شوهرم باید حواسمونو  بیشتر جمع میکردیم. چطوری به سقط فکر میکنید؟ برام عجیبه؟ کافیه دوبار برید مطبای دکترا ببینید چند نفر چندین ساله در انتظار بچه ان. کافیه اونایی که بچه ناقص دارن، از پرورشگاه بچه میارن رو پای حرفشون بشینید. اگر انقدر براتون مهمه چرا جلوگیری نمیکنید؟ چرا برای خودتون عذاب وجدان و گناه میخرید. میدونم گاهی اوقات واقعا شرایط نگهداریش سخت میشه مثل خود من. ولی آخه سقط؟ نمی‌ترسید خدا عوضشو بده بهتون؟