۱۵ آذر تولدمه. اما نمیخوام ب روی خودم بیارم... ببینم دوستام و دوست پسرم یادشون هست؟؟؟؟ اینقددد تاپیک فراموش شدن تولد خوندم میترسم واسه منم یادشون بره... نمیدونم همه این حسو دارن؟ من روز تولدم خیلی ، خیلی واسم مهم...
دلم میخواد عروس عشقم بشم، واسم صلوات بفرست ک حاجتم برآورده بشه.... الٰهم صلی علی محمّد و آل محمّد.....
روزی دختری خواهم داشت شبیه خودم باچشمهایی درشت که همه ی دنیا را زیبا میبیند عاشقانه زندگی میکند، تنفر برایش بی معناست، مهربانی را یادش میدهم، اعتماد راهم...یادش میدهم همه دنیایش را با مادرش قسمت کند، حتی خطاهایش را،آن وقت هیچ وقت تنها نمی ماند ...نمیگویم دخترم بترس ازمردها می گویم بترس ازگرگها، مردهاکه گرگ نیستند، پدرت فرشته ای است که روزی خدا او را فرستاد و روح تنهای مرا لمس کرد و نگذاشت ، تنهابمانم....روزی دختری خواهم داشت شبیه خودم اما بسیار قوی تر، بسیار بخشنده تر، بسیار مهربان تر و بسیار صبور تر...
بچه ها باورتون نمیشه! برای بچم از «داستان من» با اسم و عکس خودش کتاب سفارش دادم، امروز رسید خیلی جذذذابه، شما هم برید ببینید، خوندن همه کتابها با اسم بچه خودتون مجانیه، کودکتون قهرمان داستان میشه، اینجا میتونید مجانی بخونید و سفارش بدید.
منم تولدم خیلی برام مهمه. البته اصلا انتظار کادو ندارم. اما خیلی حساسم که همه تولدمو تبریک بگن. البته همه منظورم خانواده خودم و همسرم هست! یه بار خانواده همسرم دو روز دیرتر تولدمو تبریک گفتن. گفتن که یادشون نبوده و یهو یاد یکیشون افتاده و به اونای دیگه یادآوری کرده! اما چه فایده! منم تلافی کردم👿
🌷خدایا شکرت که دوباره حس مادر شدن رو به من عطا کردی❤🌷