طلاق😞

[QUOTE=113623443]این بود تحمل میگردم اما خیلی بد دهنه وقتی عصبانی میشه هرچی دوست داره میگه گمشو پورتو گم کن کاش پام م ...[/QUOT       ادم وقتی اعصابش خوردمیشه همه چی میگه منم ازاین چیزهاشنیدم من اگربخام زندگیم روتعریف کنم یه کتابه که دارم مینویسم هرروزم را ولی ادم صبری داره اگردیرنیست واسه جدایی فرصتی داری واسه ازدواج دوباره کسی که نمیخاتت جداشو

اگردوسش نداری سنی نداری بازم فرصت داری واسه ازدواج دوباره الان که اینطوریه بعدابدتره

هم سنت کمه....من شوهرم هرچی میشد زنگ میزد ب مامانم بیا دخترتو وردار ببر ..ی سری دعوا کرده بودیم ساعت دو شب بود خودم زنگ زدم ب بابام بیا منو ببر رفتم قشنگ یک ماه موندم خونشون ب گوه خوردن افتاده بود ی روز در میون میفرستاد دنبالم برنمیگشتم رفتم ازش شکایت کردم منو زده مهریمو گذاشتم اجرا برا جهزیم اقدام کردم درخواست دادم بیاد بچشو ببره . باباش اومد گفت غلط کرده بیا بریم گفتم قول بده دیگه تکرار نکنه میام 

رفتی باهاش زندگی کردی یانه 

زندگی بدون عشق محبت و دوست داشتن شوهر مث برزخه.من از اول شوهرمو دوست نداشتم ولی انقدر بقیه درگوشم خوندن پسر پاک نجیبه خوش اخلاقه هی تعریفشو کردند. مادر شوهرم هی میگفت پسرم بهترین اخلاق و داره عروسم شو همه چیزو به پات می ریزم. من 19سالم بود گفتم هرچی بزرگترها میگن درسته لابد. ازدواج کردم ولی عشق هرگز بوجود نیومد. هیچوقت دلم برای شوهرم تنگ نشد هیچوقت قلبم براش نتپید.خ هم سختی کشیدم.ای کاش پیش روانشناس حاذق میرفتم تا بهم می‌فهموند کارم اشتباهه

اره دیگه رفتم بعد اینکه شرط گذاشتم ک دیگه تکرار نکنه الانم بعضی اوقات بحث میشه بهم نمیگه اون حرفو میدونه بگه جمع میکنم میرم

خواهر گلم من همسن تو بودم دقیقا همین احساسات تو رو داشتم. شوهرم خ خ اذیتم می‌کرد مادرشوهرم میومد خونم سرم جیغ میکشید هرچییییی تهمت و فحش و بدو بیراه بلد بود با جیغ فریاد بارم میکرد میرفت. من میموندم با یک دل شکسته اعصاب ناراحت و تپش قلب، خفه خون میگرفتم. توی سن 20سالگی پژمرده شده بودم. شوهرم و مادر و خواهرش بهترین روزهای جوونیمو با خاک یکسان کردند. منم از ترس اینکه آبروم نره سالیان سال سکوت کردم سوختم و ساختم. اونام دیدن چقدر بی عرضه و ترسو ام تا تونستن سوارم شدند. مث یک کلفت تو خونشون کار میکردم.هی میگفتم حرف مردم، آبروی بابام، حرف جاری ها. 

ولی الان فهمیدم حرف مردم بی اهمیت ترین چیز دنیاست. طلاق بخشی از ازدواجه. چرا فکر میکنی اگه طلاق بگیری آبروتو میره؟ مگه هزاران زنی که طلاق گرفتند بی آبرو اند؟ 

اگه از هیچ کس و هیچ چیزی نمی‌ترسیدی چیکار میکردی؟ چشماتو ببند و عمیق فکر کن. واقعا اگه از هیییییچ چیزی نمی‌ترسیدی طلاق میگرفتی؟